Το π. Σαββατοκύριακο το θεατρικό τμήμα του Λυκείου Ελληνίδων μας επιφύλασσε μία ευχάριστη και όχι μόνο, έκπληξη! Είχαμε τη χαρά να απολαύσουμε όλοι οι θεατές το έργο του Μ. Κορρέ «Επικίνδυνο Παιχνίδι», με σκηνοθεσία της γνωστής σκηνοθέτριας κ. Μ. Σακαράκη που με μαεστρία και επίπονη δουλειά είχε την τόλμη ν’ ανεβάσει ένα από τα δύσκολα όσο και απαιτητικά έργα του συγγραφέα.
Η πρώτη μας έκπληξη ήταν η σκηνοθετική ευρηματικότητα! Δηλαδή το να κινείται το έργο σε δύο σκηνές και το κοινό να παρακολουθεί αμφίπλευρα τη δράση και την κινητικότητα των ηθοποιών, ενώ είχε την ευχέρεια να νιώθει πιο κοντά στους ηθοποιούς και να συμμετέχει σα να ζούσε το ίδιο μέσα στην οικογένεια που βίωνε έντονα το χάσμα των γενεών – όπως συμβαίνει διαχρονικά- το δραματικό στοιχείο εναλλάσσεται με το κωμικό που ανακουφίζει χωρίς να υπερτερεί και να μειώνει τα μηνύματα! Η νεόπλουτη οικογένεια Μπερσή αναγκάστηκε χάρη στην εναλλαγή των ρόλων παιδιών – γονέων να δει βαθύτερα τις πτυχές της αγωγής τους, που είχαν το αναμενόμενο αποτέλεσμα στις αντιδράσεις των παιδιών τους ώσπου να πάρουν τελικά τις ευθύνες τους απέναντι τους καθώς συνειδητοποιούσαν τη σαθρότητα των χαρακτήρων τους μέσα από το χρόνιο εμπλουτισμό τους.
Τα παιδιά τους τα ίδια ήταν αυτά που τους έκαναν μέσα από τα φαρσοκωμικά δρώμενα να εκφράσουν τις αλήθειες, τα λάθη τους και να πορευθούν τελικά λυτρωμένοι!
Το έργο ήταν και θα είναι μία πρόκληση για όλους όσους το αντέχουν, νομίζω, αλλά επίσης και μια άλλη πρόκληση για την ίδια τη σκηνοθέτρια και τους ηθοποιούς – ερασιτέχνες- που έπρεπε να ελιχθούν στα δύσκολα σημεία των ρόλων με ιδιαίτερη τεχνική και υπακοή στην έντεχνη σκηνοθετική γραμμή της σκηνοθέτριας!
Οι ρόλοι όλοι, πρωταγωνιστικοί ή δευτερεύοντες, ήταν εξίσου απαιτητικοί και πρέπει να συγχαρούμε όλους τους παράγοντες και τους ηθοποιούς που έλαβαν μέρος, όπως Κιαγιά Μ., Στεφανάκης Μ., Μπλέτος Γ., Τσερκέζη Μ., Χατζηβασιλείου Γ., Ανδρουλιδάκη Α., Πελαντάκης Μ. και Πελαντάκη Θ., για την επιτυχία τους μέσα στο διαδραστικό αυτό παιχνίδι που η ένταση και η ζωντάνια του καθήλωνε τον θεατή καθώς ξεγύμνωναν την εσωτερική πάλη τους και τα κρυμμένα πάθη!
Σ’ ένα τέτοιο έργο «τα λόγια είναι περιττά» γιατί κατάφεραν κάτι δύσκολο! Να μας μεταφέρουν στα διλήμματα όσο και στον προβληματισμό του έργου χωρίς να κουραστούμε να τους ακολουθήσουμε. Πολλά συγχαρητήρια που βγαίνουν αυθόρμητα από την καρδιά μας σε όλους τους παράγοντες καθώς και στο συμβούλιο του Λυκείου Ελληνίδων για την επιλογή τους!
Άλκηστις Χαραμή