Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
kokonasb@gmail.com
Θα συμφωνήσω με τον Παπαδημούλη. Η επίθεση και ο προπηλακισμός του Βαρουφάκη και της συζύγου του είναι «σκέτος φασισμός». Όποιος και αν την έκανε, για όποιους λόγους κι αν συνέβη. Μόνο που, ο αντί-φασισμός του Παπαδημούλη είναι κομματάκι όψιμος. Δε θυμάμαι κανέναν από τον ΣΥΡΙΖΑ να είχε ευαισθητοποιηθεί όταν ο ίδιος ο Βαρουφάκης έκανε τον αγκιτάτορα στους αγανακτισμένους της πλατείας Συντάγματος, εκείνους που φωνάζανε: «Να καεί, να καεί, το μπ….δέλο η Βουλή» και προπηλάκιζαν τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και όχι μόνο.
«Καλώς τα παιδιά!» λοιπόν (να θυμηθούμε και τον Αλαβάνο, αλήθεια ζει αυτός;). Επειδή όμως συμβαίνει ο γράφων να λέει τα ίδια και τότε και τώρα, επειδή τα μέτρα και τα σταθμά του δεν άλλαξαν και δεν κόβει απόδειξη ανάλογα με την φάτσα του πελάτη, θα συμφωνήσει απόλυτα με τον όψιμο αντιφασίστα Παπαδημούλη: Ναι, η επίθεση στον Βαρουφάκη είναι «σκέτος φασισμός». Απλώς οι «σκέτοι φασίστες» είναι εκείνοι με τους οποίους κάνει διάλογο ο υπουργός Δικαιοσύνης και συνομιλεί ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. Κατά δήλωση των ιδίων. Και ρωτάω: Κάνουμε κουβέντα με «σκέτους φασίστες»; Για ποιο λόγο;
Άκουσα έντρομος τον Πρωθυπουργό να υπερασπίζεται την αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού στην τηλεόραση. Ξέρετε τι με σόκαρε; Όχι τόσο η άστοχη δήλωσή του ότι «η Δημοκρατία δεν εκδικείται» – λες κι ο Ξηρός βρίσκεται στη φυλακή από εκδικητικότητα της Δημοκρατίας – αλλά η προτροπή του να βγάλουμε έξω τον Ξηρό και «να υψώσουμε ιδεολογικό τείχος σε αυτά που έκανε». Συγνώμη, πλάκα μας κάνει ο Πρωθυπουργός; Θα αρχίσουμε ιδεολογική συζήτηση με τον Ξηρό και του ομοίους του; Θα βάλουμε κάτω τα κιτάπια να βρούμε ποιος έχει «ιδεολογικό» δίκιο; Δεν έχουν λυθεί αυτά από καιρό και διαπαντός; Θα κάτσει η δημοκρατία να κάνει κουβέντα με εκείνους που θέλουν να την καταλύσουν;
Ομολογώ πως κάτι τέτοια με ξεπερνούν. Και με ξεπερνούν επειδή παραβιάζουν τα αυτονόητα της Δημοκρατίας. Την παραδοχή, δηλαδή, ότι στη Δημοκρατία κανένας δεν δέρνει, ούτε προπηλακίζει, ούτε διασύρει, ούτε καίει, ούτε δολοφονεί εκείνον που δε γουστάρει. Και ότι αυτό δεν είναι υπό συζήτηση, ούτε υπό διαπραγμάτευση. Διότι είναι «σκέτος φασισμός» που παραδέχεται τώρα ο Παπαδημούλης. Αλλά, απ’ ότι φαίνεται, μάλλον έχουν παραπλανηθεί στον ΣΥΡΙΖΑ και σε κάτι τέτοια ζητήματα το ερώτημα είναι από ποιους.
Ήθελα να γράψω για τον Βαρουφάκη, πως έχει κατορθώσει να του την πέφτουν συγχρόνως οι Βρυξέλες, το Βερολίνο, το ΔΝΤ, το Μαξίμου και αντιεξουσιαστές! Αλλά αποφάσισα να ασχοληθώ με τη μολότοφ του Λαφαζάνη. Τι μας είπε ο Παναγιώτης: «Η Ελλάδα μπορεί και έχει εναλλακτικές λύσεις και η κυβέρνηση θα ακολουθήσει ώστε να εφαρμόσει πιστά το ριζοσπαστικό και προοδευτικό της πρόγραμμα. Ένα πρόγραμμα ανόρθωσης των εργασιακών δικαιωμάτων, της οικονομίας και της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας». Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα περιέγραψε προχθές τα πράγματα ο ιστότοπος ISKRA – όργανο αρχών της πλατφόρμας του Λαφαζάνη. Είναι ο ίδιος ιστότοπος που καλούσε τη Ρωσία «να τολμήσει» και να δώσει τα 5 δις στην Ελλάδα ως προκαταβολή για έναν αγωγό που βρίσκεται ακόμα στο στάδιο της φαντασίας. «Εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν» λέει το άρθρο – όπου σημειώνεται ότι «αυτοί που δεν έχουν εναλλακτικές είναι η Ε.Ε. αλλά και το ΔΝΤ -. Επομένως, πρώτον: Εμείς έχουμε όλα τα χαρτιά στα χέρια μας (ενώ οι άλλοι έχουν απλώς χρήματα). Πως θα μπορούσαν να τα βάλουν μαζί μας;
Όμως εκεί στον ISKRA δεν έχουν αυταπάτες. «Ο δρόμος της ελπίδας και της ριζοσπαστικής ανατροπής θα ανοίξει διάπλατα αν επιδείξουμε αγωνιστικό πνεύμα και πείσμα, θέληση για παλλαϊκές κινητοποιήσεις, αντοχή, υπομονή και επιμονή, πάρα τις – τυχόν – προσωρινές δυσκολίες» Μια χαρά τα λένε οι άνθρωποι. Και διπλωματικά: «προσωρινές δυσκολίες». Όχι σαν τους άλλους που μιλούν για «επιστροφές – καταστροφές».
Η αλήθεια είναι ότι της πλατφόρμας δεν έκρυψαν ποτέ όλα αυτά. Ποτέ δεν προσποιήθηκαν τους σοσιαλδημοκράτες ή τους κεντροαριστερούς. Είναι οι οπαδοί της δραχμής, πάει και τελείωσε. Το πρώτο πρόβλημα είναι ότι οι ψηφοφόροι είναι οπαδοί του Ευρώ και δεύτερο είναι ότι τη συμφωνία για την παραμονή στην Ευρωζώνη πρέπει αν την ψηφίσουν στη Βουλή και οι της πλατφόρμας, αλλιώς θα διασπαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Ποιος κυβερνά, λοιπόν, αυτόν τον τόπο;
