ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Κ. ΑΚΟΥΜΙΑΝΑΚΗΣ
ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ
E-mail: emmakoum@otenet.gr 
http://soixantedix.blogspot.com/
Ίσως δεν είναι γνωστό στους περισσότερους από εμάς, ότι η μουσουλμανική μειονότητα της περιοχής της Θράκης απαρτίζεται από τρεις διαφορετικές συνιστώσες: τους Αθίγγανους (Roma) τους Τουρκόφωνους και τους Πομάκους. Από την πρώτη στιγμή που η Θράκη ενσωματώθηκε στην ελληνική επικράτεια, βασική επιδίωξη των Τούρκων υπήρξε ο ιδεολογικός προσηλυτισμός των μουσουλμάνων της περιοχής και η μετατροπή τους σε τουρκική εθνική μειονότητα, ώστε αυτή στο μέλλον να αποτελέσει το βασικό εργαλείο εξωτερικής πολιτικής στο πεδίο των διμερών σχέσεων με την χώρα μας.
Το επίσημο ελληνικό κράτος επί της ουσίας δεν αντέδρασε ποτέ στα μακρόπνοα σχέδια των γειτόνων μας. Αναγνωρίζοντας ως μόνη μειονοτική γλώσσα τα τουρκικά και αγνοώντας τις γλωσσικές διαφορές των μουσουλμάνων, συμβάλλει στον εκτουρκισμό των μη τουρκόφωνων πληθυσμών της Θράκης. Η μειονοτική εκπαίδευση που παρέχει η ελληνική πολιτεία διεξάγεται στα ελληνικά και στην υποτιθέμενη μητρική γλώσσα των μουσουλμάνων, τα τουρκικά. Με αυτό τον τρόπο «πας μη Έλλην καθίσταται Τούρκος» και συντελείται μια ιδιότυπη και άνευ προηγουμένου πολιτιστική εθνοκάθαρση.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ελάχιστες φωνές μουσουλμάνων της Θράκης υψώνονται και αντιστέκονται στον εκτουρκισμό τους. Μια από αυτές ακούγεται ακόμα στο Δροσερό της Ξάνθης και εκφέρεται από μια ακτιβίστρια τη Sabetha Suleiman. Το Δροσερό είναι μια από τις ελάχιστες περιοχές στην Ξάνθη που οι κάτοικοι διατηρούν το γλωσσικό τους ιδίωμα, αρνούμενοι να ομιλούν τα τουρκικά. Η Suleiman έχει ιδρύσει μαζί με άλλες γυναίκες της περιοχής της το σωματείο «Ελπίδα», μέσω του οποίου αγωνίζεται για τα δικαιώματα των γυναικών και για τη μόρφωση των παιδιών του Δροσερού, δίνοντας έμφαση στη γλωσσική τους επάρκεια στα ελληνικά.
Στο 5ο Συνέδριο του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τις μειονότητες το 2012 η Suleiman είχε πει -μεταξύ άλλων- τα εξής: [«Ονομάζομαι Sabetha Suleiman, είμαι Μουσουλμάνα Roma από την Ξάνθη στην Ελλάδα και πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Δροσερού «Η Ελπίδα». Ζητώ συγνώμη που δεν μπορώ να μιλήσω σε κάποια από τις γλώσσες που χρησιμοποιούνται στο συνέδριο αλλά δεν τις έμαθα ποτέ. Η μητρική μου γλώσσα είναι η γλώσσα των Τσιγγάνων. Πάρα ταύτα επειδή είμαι μουσουλμάνα της Θράκης υποχρεώθηκα να πάω σε σχολείο όπου διδάχθηκα μια τρίτη γλώσσα, τα τούρκικα. Αυτό κάνουν κάθε χρόνο εκατοντάδες έλληνες πολίτες μουσουλμάνοι Roma με αποτέλεσμα να αισθανόμαστε σήμερα μειονότητα εντός της μειονότητας. (…) Οι μουσουλμάνοι τουρκικής καταγωγής προσπαθούν να μας επιβάλουν εκτός από τη γλώσσα τους και την ταυτότητά τους. Ξοδεύουν πολλά λεφτά για να χτίσουν τζαμιά μέσα στους οικισμούς μας. Μας λένε ότι οι Τσιγγάνοι πεθαίνουν νέοι επειδή δεν είναι καλοί Τούρκοι και πιστοί μουσουλμάνοι. Εμείς, όμως ξέρουμε ότι αυτό που χρειαζόμαστε είναι περισσότερα σχολεία και νοσοκομεία όχι τζαμιά που άλλωστε η Θράκη έχει πολλά»].
Κι όμως. Οι «εγκέφαλοι» του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς χαρακτήρισαν αυτή τη γυναίκα ως φορέα του «ελληνικού εθνικισμού» και την διέγραψαν από τις λίστες του ψηφοδελτίου για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, την ώρα που παρακαλούσαν γονυπετείς το Λαζόπουλο να συμμετέχει σε αυτό. Τελικά, ο Λαζόπουλος βρόντηξε την πόρτα στα μούτρα τους και το «Ποτάμι» του Θεοδωράκη κόπτεται (άραγε γιατί;), ισχυριζόμενο ότι αυτή η άρνηση προσβάλλει την Αριστερά. Υψηλή πολιτική «τουρκικού προξενείου» από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και από τα νεόκοπα εξαπτέρυγά του; Προφανώς. Τα ανθρώπινα δικαιώματα για ορισμένους εκεί στην Κουμουνδούρου είναι μάλλον «ψιλά γράμματα». Η σκαπάνη του δογματισμού τους, ενώ έφερε στο φώς την «ακροδεξιά τσιγγάνα Suleiman», δεν μπόρεσε να ξεθάψει τους σκελετούς των φορέων των πραγματικά επικίνδυνων εθνικισμών, που χρόνια τώρα δρουν ανεξέλεγκτα στην ελληνική επικράτεια. Δύσκολες εξισώσεις με πλειονότητα δογματισμού και μειονότητα λογικής στην πιο ευαίσθητη περιοχή της χώρας. Κρίμα και πάλι κρίμα.