Γράφει ο Χρίστος Ιωά. Μακρής
Φιλόλογος – Συγγραφέας
Κάθε Ρεθεμνιώτισσα και κάθε Ρεθεμνιώτης που περπατάει στους δρόμους του Ρεθέμνους αισθάνεται δίχως άλλο ευχάριστα βλέποντας τις διαμορφώσεις των πεζοδρομίων με τα ποδήλατα να κινούνται μαζί με τους πεζούς σ’ αυτά. Πιο ευχάριστα βλέπει τα δεντράκια να παίρνουν τα πάνω των και η πολιτεία να ομορφαίνει. Με τα ίδια μάτια τη βλέπουν και οι τουρίστες. Να ’ναι καλά ο Δήμαρχός μας για να συνεχίσει το εξωραϊστικό του έργο. Πριν από λίγες ημέρες μάλιστα ο Δήμος επαινέθηκε από ουδέτερη πηγή για τις επιδόσεις του. Χίλια μπράβο!
Από το άλλο μέρος βλέπει ο περιπατητής του Ρεθέμνους σκουπίδια επί σκουπιδιών σε ουκ ολίγα σημεία της πόλης των γραμμάτων – ή των γουρσούζηδων; – που προκαλούν αντιαισθητική αηδία και δυνάμει ανθυγιεινό κίνδυνο ιδίως για τα παιδιά μας. Γι’ αυτό, κε Δήμαρχε, σε παρακαλεί ο ελάχιστος υπογραφόμενος γραφιάς να συσκεφθείς με τους συνεργάτες σου στο Δημοτικό Συμβούλιο και το μεν πρώτο του παρόντος σημειώματος να αναπτύξεις και να διευρύνεις, το δε δεύτερον να εξαφανίσεις. Για να γίνεις μάλιστα πιο δραστήριος και πιο αποφασιστικός, σου υπενθυμίζω αυτό που είπε ένας δάσκαλός σου σε διαλέξεις και έχει γράψει και σε βιβλία του ότι: «δεν υπάρχουν πράγματα που δεν γίνονται, παρά μόνον άνθρωποι ανίκανοι να τα κάμουν».
Με την ευκαιρία προσθέτω εδώ ένα-δυό παραδείγματα:
- Από την παιδική και τη νεανική μου ηλικία θυμάμαι καλά πως στο χωριό μου, όπως και σε άλλα χωριά που επισκεπτόμουνα, την ημέρα του πανηγυριού του χωριού, το Πάσχα αλλά και σε άλλες γιορτές, οι νοικοκυρές δεν εκαθάριζαν και μάλιστα σχολαστικά μόνο τα σπίτια, αλλά με την ίδια επιμέλεια καθάριζαν και όλο το μέρος του δρόμου, που έζωνε το σπίτι των. Χρησιμοποιούσαν μάλιστα και ασβέστη για τους τοίχους, προερχόμενο από τα γνωστά ακόμη ασβεστοκάμινα που μύριζε ευχάριστα και έντονα. Επιπλέον διατηρούσαν συνεχώς γλάστρες με ποικίλα θερμά χρώματα, τοποθετημένα πάνω στα περιτοιχίσματα που περιέτρεχαν τις ταράτσες (ή λοτζέττες). Έτσι η κυκλοφορία στους δρόμους δεν ήταν μόνο πλούσια ηδονή της όσφρησης αλλά και χάρμα οφθαλμών.
- Στην 3η διάλεξή μου για όλα τα πολιτισμικά, επιστημονικά και τουριστικά θέματα του Ρεθέμνους που εκδόθηκε μαζί με τις δυο προηγούμενες, με την πολύτιμη φροντίδα του επίσης πολύτιμου φίλου μου κ. Χάρη Στρατιδάκη με τον τίτλο «Οι φωνές από το μέλλον των παιδιών μας» και στη σ. 58 γράφω τα εξής: «Δεν πρέπει ακόμη να παραλείψουμε την π.π. (Παλιά Πόλη) να την γεμίσομε με γλάστρες που θα φυτέψομε ιθαγενή λουλούδια, κατά το πλείστον τουλάχιστον, και να γεμίσουμε τα πεζοδρόμια από τέτοιες πήλινες γλάστρες, να εντοιχίσομε πωρολίθινες πλάκες εκατέρωθεν των θυρών και των παραθύρων και αυτές πάλι με ντόπια λουλούδια να φυτέψομε. Εάν, ακόμη, φυτέψομε αναρριχώμενα φυτά και ιδίως κισσούς και αμπέλωπες μεταξύ πεζοδρομίων και τοίχων, τότε θα έχομε μια πόλη που θα μπορεί να έχει και δεύτερο όνομα: η πόλη των λουλουδιών». Το ίδιο και στη νέα πόλη μας. Αν σας πω τώρα πως υπάρχουν και πόλεις που έχουν ακόμη και στα δώματά των γλάστρες με λουλούδια, θα σας φανεί ίσως παράξενο. Και όμως συμβαίνει. Γνωρίζω ότι υπάρχουν τρεις (αρ. 3) πόλεις της Ευρώπης που έχουν εφαρμόσει το σύστημα αυτό και ακόμη έχουν και στα πεζοδρόμια πάλι γλάστρες και αναρριχώμενα φυτά, όπως οι κισσοί και αμπέλωπες. Γιατί δεν μπορεί να συμβεί αυτό και εδώ; Χρειάζονται μόνο μεράκι και ευαισθησία κι εδώ στηρίζομαι κυρίως στις γυναίκες. Το ίδιο πρέπει να συμβεί και στα χωριά.
2α. Μια διάσημη Αμερικανίδα ηθοποιός με το κλείσιμο της θεατρικής της καριέρας και με τη βοήθεια της Περιβαλλοντικής Ομάδας Restoration Project ξεκινά μια πράσινη Νέα Υόρκη. Η έμπνευσή της προέκυψε από παρόμοιες δράσεις στη Γερμανία, εκτός από τις τρεις πόλεις που προανέφερα.
- Πηγαίνοντας και γυρίζοντας από το σπίτι μου εντυπωσιαζόμουν πάντοτε από μια αλλοδαπή νοικοκυρά που καθότανε με την οικογένειά της στη γωνία Χατζημιχάλη Γιάνναρη και Κονδυλάκη. Η μερακλίνα νοικοκυρά εκείνη κάθε που έβλεπε την ελάχιστη ακαθαρσία στο πεζοδρόμιο και τον αντίστοιχο με το σπίτι της δρόμο, έπιανε τη σκούπα και το φαράσι, καθάριζε αμέσως το δρόμο και το πεζοδρόμιο που αντιστοιχούσαν στο σπίτι της και ολόκληρο το 24ωρο ο χώρος που ανέφερα ήταν πεντακάθαρος. Τι κρίμα, σκεφτόμουνα, να μην είναι ολόκληρη η πολιτεία το ίδιο! Κι είναι πολύ, πάρα πολύ ωραίο. Και δεν χρειάζεται ούτε πιστώσεις!
Κύριε Δήμαρχε και κ.κ. Δημοτικοί Σύμβουλοι, «λάβετε διδαχάς» κατά Σόλωνα, από την αλλοδαπή νοικοκυρά και από τις νοικοκυρές των χωριών μας που ανέφερα στην αρχή. Στηριχτείτε στις γυναίκες κι αυτές θα βγάλουν ασπροπρόσωπη την πολιτεία μας. Επί πλέον και λίαν ταπεινοφρόνως σας παρακαλώ να μελετήσετε όχι με Lecture Curante (ανάγνωση τρέχουσα) τις τρεις διαλέξεις μου με τον τίτλο «Οι φωνές από το μέλλον των παιδιών μας» που προανάφερα.
Με τιμή και υπόληψη
