Της Εύας Πλεύρη
Η ιστορική ετυμηγορία της 6ης Μαΐου 2012 επεφύλαξε ραγδαίες ανατροπές του πολιτικού σκηνικού που όμοιες δεν έχει γνωρίσει ποτέ ξανά η μεταπολιτευτική ζωή της χώρας. Η κατάρρευση των κομμάτων εξουσίας απ’ το εκλογικό αποτέλεσμα εκφράζει τη λαϊκή οργή και τη τιμωρητική πρόθεση του μέχρι χθες πολιτικού κατεστημένου. 
Τα αίτια της πτώσης του δικομματισμού, που αποτελούσε τη βάση του πολιτικού μας συστήματος, κατά την τελευταία 30ετία, οφείλονται σε λάθος χειρισμούς, όπως η ανάπτυξη του πελατειακού συστήματος, η ατιμωρησία των στελεχών τους, η κομματικοποίηση του συνδικαλισμού, η διαφθορά σε όλα τα κοινωνικά επίπεδα, οι λάθος χειρισμοί στην οικονομική πολιτική, οδήγησε σε παρακμή αυτό το πολιτικό σύστημα. Η χώρα περνάει τις πιο δύσκολες οικονομικές και κοινωνικές στιγμές, αλλά ο δικομματισμός δεν ακούει τους κώδωνες κινδύνου, που κάθε μέρα που περνά χτυπούν, όλο και πιο δυνατά και παρ’ όλα αυτά παραμένει στις ίδιες απόψεις και τακτικές, που οδήγησαν τη χώρα σε δεινή κρίση και στη σημερινή της κατάντια.
Γι’ αυτό λοιπόν η κρίση των ψηφοφόρων επιβεβαίωσε « τις συνέπειες » ενός φαύλου και καταστρεπτικού για την οικονομία παρελθόντος και τις μεθόδους εκμαυλισμού των πολιτών. Οι κάλπες έδειξαν με σαφήνεια ότι η πλειοψηφία του Λαού δεν ήθελε αυτοδυναμία της Ν.Δ., όπως δεν ήθελε το ΠΑ.ΣΟ.Κ πρώτο κόμμα, αλλά υπήρξε εξαιρετικά γενναιόδωρη με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α που αναδείχθηκε σε κυρίαρχη δύναμη της αντιμνημονιακής Αριστεράς. Η διαδικασία σχηματισμού νέας κυβέρνησης βρίσκεται στον « αέρα », με τη χώρα να θυμίζει ακυβέρνητο καράβι, καθώς το αποτέλεσμα των εκλογών δεν δίνει μια βιώσιμη λύση και το πιο πιθανό είναι να γίνουν επαναληπτικές εκλογές.
