Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
kokonasb@gmail.com
Όχι , δεν ξεκινήσαμε καλά . Η ασθένεια του Πρωθυπουργού ήταν κάτι το απρόβλεπτο και πάνω στο οποίο κανείς δεν μπορεί ν’ αναπτύξει θεωρία ή αντιπολιτευτικές κορώνες. Είναι , όμως , οι επιλογές υπουργών που προκαλούν ανησυχία . Είναι αυτό το αίσθημα πως και πάλι θα ζήσουμε μια από τα ίδια. Επιλογές για τις οποίες υπάρχουν ερωτήματα σε ότι αφορά τα κριτήρια . Λες και η Ελλάδα περιορίζεται μόνο σε μερικές δεκάδες πρόσωπα , τα οποία ανακυκλώνονται σε θέσεις και σε πόστα.
Ο Ελληνικός λαός αποφάσισε να τελειώσει με κομματικούς σχηματισμούς οι οποίοι ευθύνονται για τη χρεοκοπία στην οποία βρισκόμαστε. Τα απρόσωπα , όμως , δε θέλουν να κάνουν ένα βήμα πίσω. Δεν εγκαταλείπουν την πρώτη γραμμή. Μπροστά σε μια , πραγματικά , δύσκολη κατάσταση επανέρχονται παράγοντες που έχουν εμπλοκή τις αποφάσεις που μας έφεραν στην κρίση.
Δε θέλω να αμφισβητήσω την τεχνοκρατική ικανότητα , ούτε τις προθέσεις και τις διαθέσεις του Κου Στουρνάρα ή του Κου Ράπανου. Όμως , αναρωτιέται κανείς , αν δεν υπάρχουν άλλες , νέες ισορροπίες στην πολιτική και οικονομική σκηνή της χώρας. Αναρωτιέται κανείς αν δε γνωρίζει κανείς άλλος τις αγορές ή ανθρώπους στις Βρυξέλλες. Αναρωτιόμαστε , επίσης , πως είναι δυνατόν από τη μια πλευρά το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες , να καταριούνται τις Ελληνικές κυβερνήσεις για ψεύτικα στοιχεία ή για τη μη αποτελεσματικότητα και , συγχρόνως , να προτιμούν τη συνεργασία με πρόσωπα που ήταν σε υπεύθυνες θέσεις όταν προέκυψαν τα προβλήματα.
Και αυτά ήταν και ο Κος Παπαδήμος αλλά και οι Κύριοι Ράπανος και Στουρνάρας. Το 2006 μάλιστα, οι δύο τελευταίοι , κλήθηκαν εκ των πραγμάτων να δώσουν εξηγήσεις στη EUROSTAT για τα αναληθή στοιχεία της Ελλάδας. Και δεν αναφέρομαι μόνο στη διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ , θα εκφράσω την ανησυχία μου από τώρα και για την πορεία υπουργών της Ν.Δ.
Τα πρώτα ακούσματα , ακόμα και από τις διαδικασίες παράδοσης – παραλαβής , δεν είναι ευχάριστα. Είναι αρκετοί αυτοί που ασχολούνται με την κατοχύρωση του φέουδου , με την εγκαθίδρυση μιας απόλυτης εξουσίας , περιχαρακώνοντας το δικό τους «οικόπεδο» . Δεν είναι άνευ σημασίας η επιστολή του Πρωθυπουργού – με το «καλημέρα» – προς τους υπουργούς , να μην κάνουν «του κεφαλιού τους». Όπως δεν είναι θέμα μόνο μιας κάποιας απροσεξίας , οι δύο πρώτες γκάφες της Κυβέρνησης : Αυτή με την εκπροσώπηση της χώρας στη Σύνοδο Κορυφής , όπως και αυτής με την επιλογή Βερνίκου στο Κυβερνητικό πόστο.
Τελικώς αποδεικνύεται πως δεν υπάρχει κράτος , πως και η Δημόσια Διοίκηση και η πολιτική εξουσία , προτιμούν το…. βυζαντινό δρόμο διαχείρισης της εξουσίας τους , με αποτέλεσμα να μην επιλύονται τα προβλήματα.
Ναι, ο αέρας μυρίζει «καμαρίλα» , μυρίζει και πάλι μια από τα ίδια. Μόνο που , δεν υπάρχουν περιθώρια , δεν υπάρχουν λεφτά και ούτε και αντοχές. Η ατμόσφαιρα αφορά και την αντιπολίτευση , που πιστεύει πως οι εξελίξεις θα την ευνοήσουν.
Η χώρα πέφτει , η χώρα βρίσκεται σε αδιέξοδα και κανείς δεν μπορεί να βγάλει το κεφάλι από το νερό. Πρώτα η Κυβέρνηση και μετά όλα τα κόμματα , όπως και οι οικονομικοί παράγοντες της χώρας , πρέπει να ξανασκεφτούν τις κινήσεις τους. Γιατί , τελικώς , μυρίζει μπαρούτι…