Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
kokonasb@gmail.com
Δεν ξέρω για σας, αλλά εμένα με άφησε παγερά αδιάφορο το πόνημα του Πάγκαλου. Ακόμη και τα περιστατικά με τα οποία πολλοί έσπευσαν να εμπλουτίσουν το υλικό του δεν στάθηκαν ικανά να κεντρίσουν το ενδιαφέρον μου. Κάθε ένας από εμάς με κάποια χρόνια στην πλάτη του γνωρίζει περισσότερα και ” καλύτερα”. Αν και, για να εξηγούμαστε, δεν είναι η τεκμηρίωση εκείνη που με απογοήτευσε.
Ο επιχειρούμενος αποπροσανατολισμός είναι το πρόβλημα. Αυτονόητο είναι πως δεν ήταν οι πολιτικοί εκείνοι οι οποίοι ενθυλάκωσαν τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια που βρεθήκαμε να χρωστάμε. Οτι κάποιοι απ’ αυτούς ” έφαγαν” είναι βέβαιο, αλλά το αποκλειστικά δικό τους φαγοπότι ήταν περιορισμένων διαστάσεων. Δεν θα μπορούσε να είναι και διαφορετικά. Τα πολλά λεφτά χάθηκαν αλλού. Στους ανεξέλεγκτους διορισμούς, στις εξωφρενικές παροχές και σπατάλες, στη λεηλασία του δημοσίου χρήματος από επιτήδειους. Στο τρόπο με τον οποίο λειτούργησε επί δεκαετίες και εξακολουθεί να λειτουργεί το Κράτος .
Ιδού, λοιπόν ,συγγραφικό πεδίο δόξης λαμπρό για όποιον επιθυμεί να διερευνήσει τόσο ποιός έφαγε αλλά ποιος έστρωσε το τραπέζι και ποιοί ήταν οι σερβιτόροι για το μεγάλο φαγοπότι. Γιατί αυτό είναι που έχει σημασία, αν θέλουμε να καταλήξουμε και σε κάποιες διαπιστώσεις που ίσως μας βοηθήσουν να διορθώσουμε. Ίσως μάλιστα ο επίδοξος συγγραφέας (αν ποτέ υπάρξει) θα μπορούσε να ανοίξει και ένα site για να καταθέτουν σ’ αυτό οι συνάδελφοί του τις εμπειρίες τους σχετικά με τη διαχρονική ανικανότητα, απροθυμία ή σκοπιμότητα που είχε ως αποτέλεσμα να στηθεί ένα κράτος ανίσχυρο να αντιμετωπίσει στοιχειώδη προβλήματα του και να αμυνθεί έναντι όποιων επιβουλεύονται τα έσοδά του.
Αν κάποιος παλαίμαχος πολιτικός θέλει πραγματικά να συμβάλει στο νέο ξεκίνημα που χρειάζεται ο τόπος , ας διερευνήσει τι έφταιξε και δεν έχουμε κτηματολόγιο, δεν πιάνουμε τους φοροφυγάδες, δεν προστατεύουμε τα νοσοκομεία και ασφαλιστικά ταμεία από τη συστηματική και οργανωμένη λεηλασία τους, τι φταίει και δήμοι, εφορίες και πολεοδομίες είναι χώροι με υψηλές επιδόσεις στη διαφθορά, πως έγινε και δεν υπάρχει τομέας της δημόσιας ζωής που να μη μείνει στο έλεος της παρανομίας. Κοντολογίς, γιατί οι πολιτικοί μας δεν έκαναν τη δουλειά για την οποία εκλέχθηκαν και ορκίστηκαν να κάνουν.