Σήμερα, η κόρη μου δεν πήγε σχολείο. Ο ιός που κάνει κύκλους στο σχολείο, χτύπησε και την πόρτα μας. Μεταξύ αντιπυρετικών, καταστρατηγείται η τηλεόραση και ‘κολλάει’ στο παιδικό κανάλι του BBC. Δεν παραπονιέμαι, θα μπορούσε να ήταν και χειρότερα: υπολογιστής, ταμπλέτα, κανάλι με ενοχλητικές σειρές. Σήμερα, στη σειρά ‘Σχολείο των Άκρων’, δύο κακομαθημένες και γλωσσούδες δεκατετράχρονες κατευοδώνονται με ανακούφιση από τους καθηγητές τους, που ομολογούν ότι οι δύο μικρές χρειάζονται να μάθουν τι σημαίνει πειθαρχία, δουλειά και καλοί τρόποι.
Προορισμός: Μποτσουάνα.
Μάθημα: επιβίωση και μαθήματα πειθαρχίας σε ένα αυστηρότατο Γυμνάσιο της χώρας.
Στη συνέντευξη που τους παίρνει το BBC πριν φύγουν, οι τρίχες της κεφαλής μου ανασηκώνονται με την σκέψη των επερχόμενων εφηβικών χρόνων. Αμφότερες οι νεαρές, είναι πεπεισμένες ότι δεν χρειάζεται να είναι ευγενικές απέναντι στους καθηγητές τους. Τι γνωρίζουν αυτοί παραπάνω από εκείνες άλλωστε…
Η προσγείωση είναι ανώμαλη. Στην Μποτσουάνα, οι δύο ατίθασες νεαρές αναγκάζονται να ξεχάσουν τι σημαίνει make-up ή λυτά μαλλιά. Φορούν με απέχθεια την πράσινη στολή και καπέλο, και ξεκινούν τα μαθήματα. Ο αντίλογος είναι παρελθόν μέσα σε πέντε λεπτά. Αν δεν φορέσουν τη στολή και δεν αφαιρέσουν το μακιγιάζ, θα πρέπει να σκάψουν δύο μεγάλους λάκκους σκουπιδιών. Όπως όλοι οι μαθητές, θα είναι υποχρεωμένες να είναι ευγενικές με όλους, να μην αντιμιλούν στους καθηγητές τους και να δείχνουν ενεργό ενδιαφέρον για την ευρύτερη κοινότητα. Η ανυπακοή θα τιμωρείται αυστηρά.
Η αποκορύφωση του Βρετανικού, εφηβικού δράματος έρχεται όταν οι δύο έφηβες αναλαμβάνουν την ευθύνη μιας ομάδας λυκόπουλων. Από θέση ισχύος, τώρα πρέπει να αντιμετωπίσουν την έλλειψη πειθαρχίας και σεβασμού, όπως οι Βρετανοί καθηγητές τους. Εξουθενωμένες και με σπασμένο το ηθικό, εύχονται να μην είχαν δεχτεί την πρόκληση του BBC. Καταραμένη δημοσιότητα…
Η εβδομάδα της δοκιμασίας στη Μποτσουάνα περνάει και οι δύο νεαρές, λες κι έχουν μεταμορφωθεί. Ευγενικές, υπάκουες, σεμνές. Κρίμα που δεν θα κρατήσει πολύ αυτή η αλλαγή. Πίσω στην Αγγλία, οι καθηγητές δεν θα έχουν το δικαίωμα να τις πειθαρχήσουν ομοίως. Η κόρη μου με παρακαλεί να μην την αφήσω ποτέ να πάει σε σχολείο στη Μποτσουάνα και υπόσχεται ότι στο Γυμνάσιο, θα είναι ευγενική και θα σέβεται τους καθηγητές της.
Δίκοπο μαχαίρι η πειθαρχία αλά Μποτσουάνα. Επίσης, εκεί όπου η αυστηρή τιμωρία θεωρείται ευεργετική, εδώ θεωρείται βία.
Ποιος έχει δίκιο, δεν ξέρω. Γνωρίζω όμως, ότι το σχολείο είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας και η Μεγάλη Βρετανία είναι μια σπασμένη χώρα. Βία, ή στην καλύτερη περίπτωση, αδιαφορία προς συνομήλικους και καθηγητές.
Κάτι πρέπει να αλλάξει.
Μήπως η εκπαιδευτική προσέγγιση της Μποτσουάνα δεν είναι και τόσο άσχημη ιδέα?