Γράφει ο Νίκος Θεοδωράκης
Αρέσει στους πολιτικούς να αναλώνονται στα “μεγάλα” λόγια. Συχνά τα βλέπουμε να είναι “καρφιτσωμένα” στους τίτλους των φιλικών τους εφημερίδων και πιο συχνά γίνονται συνθήματα στα χείλη των οπαδών τους. Δυο τέτοια “μεγάλα” λόγια διέκρινα τη βδομάδα που μας πέρασε. Το πρώτο αφορούσε μια ομολογία αποτυχίας για φοροδιαφυγή, ακρίβεια και δημόσιο από τον επικεφαλής του κλιμακίου του ΔΝΤ για την Ελλάδα, Πάουλ Τόμσεν, ο οποίος μάλιστα παραδέχθηκε ότι “αδικήσαμε μισθωτούς και συνταξιούχους” και το δεύτερο αφορούσε το διάγγελμα με πολύ βαριές λέξεις για το τίποτα, από τον πρωθυπουργό κ. Αντώνη Σαμαρά.
Ας τα δούμε λίγο από πιο κοντά… Ο κ. Τόμσεν δεν είπε τα παραπάνω λόγια σε κανένα τηλεοπτικό κανάλι, εν είδη δηλώσεων. Όχι. Στο συνέδριο του Economist, τα είπε… Μπροστά σε μια δράκα οικονομολόγων, όπου περισσεύει το ανθρώπινο ενδιαφέρον και το βάρος δίνεται σε πίνακες και αριθμούς.
Έτσι συμβαίνει μ’ αυτό το σινάφι των επαγγελματιών… Αναλώνονται ώρες ολόκληρες με στατιστικά και ξεχνάνε να βάλουν στο κέντρο του ενδιαφέροντος τους τον άνθρωπο και τις ανάγκες του... Ας είναι. Τους ξέρουμε. Τους έχουμε μάθει τα τελευταία χρόνια με όσα έχουμε πάθει από τα… επιτεύγματα τους…
Τι είχε να χάσει λοιπόν ο κ. Τόμσεν; Είπε τα πράγματα με το όνομα τους: “Η προσαρμογή δεν επιτεύχθηκε πάντοτε με τον καλύτερο τρόπο. Έγιναν μεγάλες αδικίες, οι οποίες δικαιολογημένα έχουν προκαλέσει κοινωνικές αντιδράσεις”. Αυτό ήταν. Η αυτοκριτική έχει και όρια… Γι’ αυτό θεώρησε χρέος του, ως ευφυής τεχνοκράτης, να δηλώσει αισιόδοξος για την επίτευξη της ανάκαμψης τους επόμενους 12 – 18 μήνες και να εκτιμήσει ότι δεν θα χρειαστούν νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις “εφόσον η κυβέρνηση επιμείνει στις μεταρρυθμίσεις στο φορολογικό σύστημα και τη δημόσια διοίκηση”.
Και ανέφερε, χαρακτηριστικά, κάτι που όλοι ξέρουμε, γιατί το βιώνουμε: “Φορολογούνται περισσότερο οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι οι οποίοι είναι ευκολότερο να φορολογηθούν και υπάρχουν περικοπές σε συντάξεις και μισθούς οι οποίες δεν είναι δίκαιες”. Κι ακόμα “ενώ οι μισθοί μειώθηκαν σημαντικά, αυτό δεν αποτυπώνεται σε χαμηλότερες τιμές”…
Τι ωραία που είναι να κάθεσαι στο καλά κλιματιζόμενο γραφείο σου, στην άνετη πολυθρόνα σου και να κάνεις διαπιστώσεις για τους άλλους που εσύ και οι πολιτικές που επέβαλες, τους έφεραν σ’ αυτά τα χάλια… Δεν ξέρω. Δεν είμαι πάντα ψύχραιμος, παρότι καταβάλω προσπάθειες λόγω της φύσης της δουλειάς μου.
Σε ότι αφορά τον κ. Σαμαρά και στην ανάγκη που ένοιωσε να προβάλει το μήνυμα του, ότι έφτασε η ώρα της ανάκαμψης και να πει, σχεδόν χαμογελαστός, ότι σε λίγο η Ελλάδα δεν θα εξαρτάται από Μνημόνια, για να κλείσει αισιόδοξα την τοποθέτηση του, θεωρώ ότι μάλλον ζει σ’ άλλον τόπο ή ότι οι σύμβουλοι του, του δίδουν μια εικόνα στρεβλή και παραμορφωμένη και πάντως πολύ μακρινή από την αλήθεια…
Κατά τα λεγόμενα του, ένας… τεράστιος στόχος είναι έτοιμος να υλοποιηθεί τον Ιούνιο. Θα συζητηθεί η μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση και του ειδικού φόρου στα καύσιμα… Προσέξτε: Θα συζητηθεί, δεν θα αποφασιστεί…
Είναι παράδοξο, ο πρωθυπουργός μιας χώρας στο διάγγελμα του προς τον λαό, να αποκαλεί το απόλυτο χάος που βιώνουμε σε όλους τους τομείς ως εικόνα σταθεροποίησης που επικυρώνουν πλέον και οι δανειστές… Εκπληκτικό! Πώς μπορείς να εμπιστεύεσαι τέτοιους πολιτικούς; Περισσεύουν τα “ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα” που έλεγε και ο ποιητής. Βαρεθήκαμε και να τους ακούμε. Έλεος!