Του Μανώλη Σκαρσουλή
ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ Ο ΛΑΟΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΩΚΕΙ ΑΠΟ ΧΩΡΙΟΥ ΕΙΣ ΧΩΡΙΟΝ 
ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ:
Επίσημα άνεργοι : 1.200.000
Μη καταγραμμένοι : 500.000
Αμειβόμενοι μέχρι 500€ : 500.000
Πτωχευμένοι επαγγελματίες : 1.000.000
Περιπεσόντες εις εσχάτην ενδείαν : 500.000
Λιποτάκτες τυφεκισθέντες : 3.000
Σύνολο : 3.703.000
Ζητωκραυγάστε βρε το ευρώ. Έμειναν ετοιμοπόλεμοι να το υπερασπιστούν και να θυσιαστούν το 60% του πληθυσμού.
Η νίκη του ευρώ στηρίχτηκε στο κοκτέιλ του φόβου και της ψυχολογικής αποδυνάμωσης των δραχμιστών με μπαράζ κατευθυνόμενων βολών πυραύλων ΤΟΜΑΧΟΚ, από τις προκεχωρημένες βάσεις των ευρωπαϊκών υψιπέδων, Μέρκελ.
Ουδέποτε στην ιστορία των μεγάλων μαχών, υπήρξε τέτοιο σφυροκόπημα πριν την τελική εφόρμηση. Οι «κατιούσες» του Σοβιετικού πυροβολικού κατά των Γερμανών, που ήθελαν να κυριαρχήσουν και τότε, είχαν λιγότερη πυκνότητα, από τις ιταμές συγκεντρωτικές βολές φόβου των εταίρων μας, Γερμανικού – Ολλανδικού – Αυστριακού – Φιλανδικού άξονα, με τα τρία Α της Μούντις και της Φιτς.
Ο φόβος είναι το φοβερό όπλο που σου κόβει τα ήπατα. Είναι το πρώτο συναίσθημα που βιώνει ο άνθρωπος , ιδιαίτερα ο πολιτικός φόβος που αφενός μεν αφορά την απειλή κατά της ευδαιμονίας, αφετέρου τον φόβο της τρομοκρατίας, μπροστά στην εγκληματικότητα.
Ο κατευθυνόμενος πολιτικός φόβος χρησιμοποιείται για να φέρει κάποια ομάδα στην εξουσία ή να κρατήσει άλλη εκτός, να δημιουργήσει νόμους και να τους ανατρέψει.
«Αυτό που φοβάμαι περισσότερο είναι ο φόβος». Ο φόβος αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή κατά του πολιτισμού και είναι το πιο θανάσιμο εμπόδιο της δημοκρατίας. Ενσπείροντας την απειλή του εμφυλίου πολέμου, προτάσσεται ο φόβος της κατάλυσης τους κράτους απέναντι στο κράτος δικαίου. Ο φόβος του ολοκληρωτισμού απέναντι στην φιλελεύθερη δημοκρατία. Η απειλεί μιας πολιτικής καταστροφής εξαναγκάζει την κοινωνία σε νέα πολιτικά πρότυπα για να εξορθολογήσουν την απειλή.
Μετά τους τόνους λάσπης και τις καταστροφές που επικαλέσθηκαν, οι εθνικόφρονες Έλληνες, που μόνο αυτοί κόπτονται για την σωτηρία της Ελλάδας, πολύ φοβάμαι ότι θα ’ρθουν οι ίδιοι αντιμέτωποι με τις ίδιες καταστάσεις, γιατί έτσι κι αλλιώς είναι ανίκανοι να τις αναχαιτίσουν. Λέει ο Russel ότι «αποτελεί ιδιαίτερη ικανότητα του πολιτικού να ξέρει ποια πάθη διεγείρει εύκολα, πώς να τα διεγείρει και όταν τα διεγείρει να τα ελέγχει για να μη στραφούν εναντίον του». Ο ευπρεπής ανταγωνισμός είναι ο κανόνας της δημοκρατίας. Από τις 6 του Μάη μέχρι στις εκλογές, όχι μόνο ευπρεπείς ήταν οι υπόλογοι αλλά έδωσαν και στην Ευρώπη την ευκαιρία να δείξει το απάνθρωπο πρόσωπό της, το ναζιστικό και το φασιστικό.
Το μόνο αντίδοτο στον φόβο είναι η απόφαση να τον παλέψεις «Όσα σπουδαία όπλα κι αν κατέχουν, δεν βρίσκεται εκεί η δύναμή τους, ούτε στην ικανότητα για να σκοτώσουν. Βρίσκεται στην ετοιμότητά τους να προσφέρουν την ζωή τους. Αυτό είναι σε τελευταία ανάλυση, η νίκη των λαϊκών εξεγέρσεων» ΛΕΩΝ ΤΡΟΤΣΚΙ.