Γράφει ο Χαράλαμπος Ν. Κοκονάς
kokonasb@gmail.com
Το νέο επεισόδιο με τη Χρυσή Αυγή, με τη διανομή τροφίμων και ρούχων υπό τους ήχους των χιτλερικών εμβατηρίων δεν αποτελεί μόνο προσβολή στην ιστορική μνήμη, στον ανθρωπισμό και τη συλλογική ελληνική συνείδηση. Προφανώς πρέπει να καταδικάζεται με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ο στυγνός ρατσισμός που συνοδεύει τη ναζιστική εγκληματική συμπεριφορά της ηγετικής ομάδας της Χ.Α. Υπάρχει, όμως, ακόμη μια διάσταση η οποία θα πρέπει να αναδειχθεί και να ελεγχθεί και η νομιμότητα της. Η διανομή τροφίμων και ρούχων που επιχειρήθηκε από τη Χ.Α αποτελεί ξεδιάντροπη, αποκρουστική και φθηνή απόπειρα εξαγοράς συνειδήσεων και ψήφων.
Δεν έγινε ξαφνικά ο υμνητής των «φούρνων» του Χίτλερ και των στρατοπέδων συγκέντρωσης, φιλάνθρωπος. Είναι εκείνος που απλώς επενδύει με τον πιο ποταπό και χυδαίο τρόπο στην αδυναμία χιλιάδων πολιτών που δοκιμάζονται από την κρίση και επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τη δυστυχία αυτή για να αυξήσει την συλλογική επιρροή της ναζιστικής οργάνωσης του. Η επιδίωξη του δεν είναι φυσικά η ανακούφιση των αναξιοπαθούντων πολιτών, γιατί τότε διακριτικά θα στήριζε οικονομικά τα συσσίτια π.χ. της Αρχιεπισκοπής. Δεν είναι, όμως, αυτό που θέλει ο αρχηγός της Χ.Α. Θέλει με εξευτελιστικό τρόπο να υποχρεώσει τους πιο ευάλωτους πολίτες να ανταλλάξουν την αξιοπρέπεια τους και τη συνείδηση τους σήμερα, με την ψήφο του αύριο με ένα δέμα με λίγο ρύζι, ένα πακέτο μακαρόνια και με ένα μπλουζάκι με ή χωρίς αγκυλωτό σταυρό. Και το πιο σημαντικό: αυτή η επιχείρηση εξαγοράς ψήφων και εξευτελισμού με κρατικό χρήμα. Είπαμε η Δημοκρατία μας είναι μεγαλόκαρδη και ανεκτική. Αλλά στην περίπτωση της Χ.Α αποδεικνύεται και (παρανόμως) ανοικτοχέρα, αφού ο κρατικός προϋπολογισμός χρηματοδοτεί τον πιο ξεδιάντροπο τρόπο εξαγοράς ψήφων. Για μισό κιλό ρύζι…
Κάνοντας όμως προχθές μια «βόλτα» στο internet έπεσα πάνω σε ένα σύνθημα που κυκλοφόρησε, με αφορμή τη διανομή τροφίμων από τη Χ.Α. «Καλύτερα να τρως από τα σκουπίδια παρά από τα σκατά» μαζί με το σύνθημα και δύο φωτογραφίες. Στην πρώτη «-καλύτερα να τρως από τα σκουπίδια» έδειχνε ένα άνθρωπο που έψαχνε τους κάδους για να βρει να φάει. Στη δεύτερη «- παρά να τρως από τα σκατά» έδειχνε εκείνους που είχαν μπει στην ουρά στο χρυσαυγίτικο συσσίτιο, με την ταυτότητα στο χέρι…, για να αποδείξουν πως είναι Έλληνες. Αυτό μόνο χρειάζεται. Που, λογικά, σημαίνει πώς όταν έρθει η σειρά σου μπορείς να του τη δείξεις και να του πεις: Βλέπεις τι γράφει εδώ; Έλληνας, χριστιανός ορθόδοξος. Βέβαια, όμως, τυχαίως, είμαι ΚΑΙ αντιρατσιστής ΚΑΙ αντιφασίστας. Κατέβαινε τώρα τη μερίδα. Θα του έδιναν; ή θα τον πέταγαν έξω με τις κλωτσιές.