Μέσα στη ροή των εξελίξεων, τη μη εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, τις επερχόμενες εκλογές και τη σύλληψη του Χριστόδουλου Ξηρού (που μόνο τυχαία δε μπορώ να πιστέψω πως είναι αυτή την περίοδο) είδα, άκουσα και διάβασα πως ο Γιώργος Παπανδρέου δημιούργησε νέο κόμμα με την εξής ονομασία: Κίνημα Δημοκρατών-Σοσιαλιστών. Δεν ήθελα να το πιστέψω. Για ποιόν Παπανδρέου μιλάμε όμως; Τον πρώην πρωθυπουργό που έβαλε τη χώρα στο Μνημόνιο χωρίς καμία διαπραγμάτευση; Τον κύριο “λεφτά υπάρχουν”;
Υποθέτω πως η αυτοκριτική δεν ήταν ποτέ το δυνατό του σημείο. Εμφανίζεται τρία χρόνια μετά με νέο κόμμα λες και δεν τρέχει τίποτα. Μέσα σε όλα τα παραπάνω επανέλαβε το “λεφτά υπάρχουν”, τονίζοντας ότι δεν αφήνουν τα συμφέροντα να μαζευτούν και ότι χρειάζεται Ελληνικό σχέδιο για την υπέρβαση της κρίσης λες και δεν ήταν ο ίδιος μαζί με τον τότε Υπουργό Οικονομικών Γ. Παπακωσταντίνου που άφησαν τον κύριο Τόμσεν να αλωνίζει, φτιάχνοντας μόνος του το καταστροφικό υφεσιακό πρόγραμμα. Με λίγα λόγια είπε πως επέστρεψε για να συνεχίσει το προηγούμενο έργο του.
Προσωπική μου γνώμη είναι πως το νέο κόμμα του Γιώργου ήρθε στο προσκήνιο για να διευκολύνει παρασκηνιακές καταστάσεις. Τι εννοώ; Μια ενδεχόμενη κυβερνητική συνεργασία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ (Κίνημα Δημοκρατών-Σοσιαλιστών) δεν αποκλείεται μετά τις εκλογές σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση. Όπως δεν αποκλείω και πιθανή μετεκλογική κυβερνητική συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ με τον Γιώργο να θέλει να κρατάει στο “χέρι” την κυβέρνηση, υπό την απειλή πως θα αποχωρήσει από τη συνεργασία αν δεν εξυπηρετηθούν δικά του συμφέροντα. Κρατήστε αυτά τα δύο ενδεχόμενα στο μυαλό. Όπως και να ‘χει ο κόσμος δε θα πρέπει να δώσει τον ψήφο του σε κάτι που ναι μεν εξωτερικά φαίνεται ολοκαίνουριο αλλά από μέσα δείχνει έτοιμο να καταρρεύσει, γιατί τελικά απ΄ ότι φαίνεται κάποιο “λάκκο έχει η φάβα”… 
Μιχάλης Ρομπογιαννάκης
