ΤΙ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ
Των Α ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ και Κ ΒΕΡΒΕΡΙΔΗ στελεχών των Οικολόγων Πράσινων
Λένε πολλοί πως στις εκλογές της 17ης Ιουνίου θα συμπιεστούν τα κόμματα με καθαρό πολιτικό προσανατολισμό, γιατί οι ψηφοφόροι θα πάνε προς τους πόλους, τη δεξιά και την αριστερά.
Εμείς δεν κάνουμε μαντείες, αλλά όπως και στις προηγούμενες εκλογές θα καταθέσουμε την καθαρή πολιτική μας πρόταση. Την πρόταση της πολιτικής οικολογίας στο Ρέθυμνο.
Τρία χρόνια τώρα, από το 2009 που συγκροτηθήκαμε, οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ-ΠΡΑΣΙΝΟΙ δώσαμε ορισμένες μάχες χρήσιμες για την Ρεθεμνιώτικη κοινωνία μαζί και με συμπατριώτες με παράλληλες σκέψεις φυσικά.
Αναδείξαμε το πρόβλημα των ψαράδων, ως πρόβλημα υπερα¬λί-ε¬σης και καταλήστευσης της θάλασσας. Μαζί με τους ψαράδες κρατή-σαμε τις μηχανότρατες στο 1,5 μίλι από την ακτή, κατόπιν της σχετικής νομοθεσίας, και συνεχίζουμε τον αγώνα για τα 3 μίλια.
Συνεργαστήκαμε με το Ινστιτούτο Θαλάσσιων Ερευνών «Αρχιπέ-λαγος» για να γίνει γνωστή πέραν πάσης αμφιβολίας η ρύπανση στην περιοχή Λατζιμά, η παραβίαση της νομοθεσίας και η ωρολογιακή βόμβα που θα μπορούσε να γίνει αυτή για τον τουρισμό. Η μεγάλη επιχείρηση πιέστηκε και πήρε μέτρα. Οι εργαζόμενοι της κατάλαβαν ότι η συμμόρφωση με την περιβαλλοντική νομοθεσία δεν καταργεί θέσεις εργασίας και οι Ρεθεμνιώτες κατάλαβαν ότι εκεί δεν υπάρχει απλώς μια διαμάχη οικοπεδούχων.
Ενεργοποιήσαμε θεσμικά πρόσωπα όπως τον Αντιπεριφερειάρχη Περιβάλλοντος Χανίων κ. Καλογερή, τον Λιμενάρχη Γεωργιούπολης κ. Βαλυράκη, τον Αντιδήμαρχο Ρεθύμνου κ. Τσιμπισκάκη για να αντιμετω¬πιστεί η διοχέτευση λυμάτων, με παράνομες συνδέσεις στη θάλασσα, στην περιοχή του Καβρού. Η προσπάθεια κρατήθηκε σε χαμηλούς τόνους για να μην πληγεί ο τουρισμός, αλλά τα πρόστιμα που μπήκαν ανάγκασαν τους παραβάτες να συμμορφωθούν. Η πίεσε επέφερε και τη χρηματοδότηση του βιολογικού καθαρισμού λυμάτων στη Γεωργιού¬πολη εκ μέρους της Περιφέρειας.
Αναδείξαμε το θέμα των παράνομων αντλιοστασίων στον Αιγιαλό που έκανε ο Δήμαρχος του πρώην Δήμου Αρκαδίου.
Ήμασταν πρωτοστάτες στο μικρό κίνημα ποδηλατοκίνησης στην πόλη του Ρεθύμνου που ξεπρόβαλε μαζί με τους ποδηλατόδρομους.
Ήμασταν παρόντες στις δεντροφυτεύσεις στο όρος Κέδρος, στις διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων, των εναντίον στα μέτρα του μεσοπρόθεσμου και του Μνημονίου 2.
Συμβάλλαμε στη δημιουργία της αυτοδιοικητικής περιφερειακής κίνησης. Μία Κρήτη όπου αναδείξαμε μαζί με άλλα θέματα τα προβλήματα και τις προοπτικές της Ρεθύμνιας κτηνοτροφίας του υπ’ αριθμόν 2 πλούτο παραγωγικού πόρου του τόπου μας.
Υποστηρίξαμε την τωρινή Δημοτική αρχή στο Ρέθυμνο, γιατί είδαμε την προγραμματική της επάρκεια και το σχέδιό της και όχι το χρώμα της.
Κουβεντιάσαμε μαζί με άλλους για την αναγκαιότητα, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας να γίνονται χωρίς αυταρχισμό, χωρίς συγκεντρωτισμό, με χωροθέτηση, σχέδιο και με όφελος για τους πολλούς και τις τοπικές κοινωνίες, στα πλαίσια της πρωτοβουλίας φορέων για τις βιομηχανίες ΑΠΕ.
Ήμασταν χωρίς βουλευτές, μόνο με ευρωβουλευτή, με μέσα ενημέρωσης να μην μας «παίζουν» με δικές μας αδυναμίες πολλές, αλλά με μια ισχυρή πίστη. Η πολιτική οικολογία αναδεικνύει στην καθημε¬ρινότητα την αλλαγή στο κλίμα, την υπερβολή στο άρπαγμα των πόρων της φύσης ,πρώτα από όλους από τους ισχυρούς, την κοινωνική δικαιοσύνη που είναι και περιβαλλοντική δικαιοσύνη. Έτσι φανερώνει την ανάγκη για μια καινούρια παραγωγική συγκρότηση αντικρατιστική, αειφόρα, με μείωση του χάσματος του πλούτου.
Φτάσαμε στο αδιέξοδο της οικονομικής ύφεσης που κορυφώθηκε με τα Μνημόνια 1 και 2. Πριν η πενταετία Καραμανλή έκανε το δημόσιο χρέος από 170 δις ευρώ, 300. Ο Κ. Καραμανλής γνωρίζοντας την κατάσταση απέδρασε με τις εκλογές του 2009, για να έρθει ο Γ. Παπανδρέου με την πασίδηλη ανικανότητα και υποτακτικότητα. Η Τρόικα των δανειστών είχε πρωτότυπη σύνθεση, το ΔΝΤ θα δάνειζε μια χώρα της ευρωζώνης, αλλά συνηθισμένη συνταγή: ύφεση, περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες, μείωση του κόστους εργασίας, υψηλή ανεργία.
Οι άνεργοι, οι χαμηλόμισθοι, οι νέοι, οι μικροί επιχειρηματίες, οι μικροαστοί αντέδρασαν. Το κίνημα των αγανακτισμένων ειρηνικό, ενωτικό και μαζικό αιφνιδίασε και ξεπέρασε κόμματα και καρικατούρες συνδικαλιστικής οργάνωσης όπως η ΓΣΕΕ του Παναγόπουλου. Η τελευταία προσπάθεια να διασωθεί η πολιτική ενάντια στους αδύναμους έγινε με την κυβέρνηση Παπαδήμου. Ο Παπαδημος θα εφάρμοζε την πολιτική που δεν μπορούσαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να εφαρμόσουν, γιατί δεν υπολόγιζε το πολιτικό κόστος, ως μη ενεργός πολιτικός. Η λαϊκή έκρηξη έκανε άνω κάτω τις κοινοβουλευτικές ομάδες ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ. Ο Παπανδρέου αντικαταστάθηκε και ο Σαμαράς πίστεψε ότι θα πάρει συγχωροχάρτι από το λαό μπροστά σε όσα φρέσκα έκανε το ΠΑΣΟΚ. Δεν λογάριασε ότι και στο δεξιό ακροατήριο δεν άρεσαν τα «είπα ξείπα» και κυρίως ότι και η λαϊκή βάση της ΝΔ έχει καεί από τις πολιτικές του μνημονίου. Έτσι ήρθε η 6η Μαΐου και η κατάρρευση του δικομματισμού. Αμέσως τότε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ παραδέχτηκαν ότι μπορεί να υπάρξει διαπραγμάτευση για βελτίωση των όρων του μνημονίου και ο ΣΥΡΙΖΑ άλλοτε λέει ότι θα το καταγγείλει και άλλοτε ότι θα αναδιαπραγματευτεί.
Οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ-ΠΡΑΣΙΝΟΙ προεκλογικά μιλήσαμε για την επιστρο¬φή του λογαριασμού από το λαό προς τη ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΣΥ και ΛΑΟΣ πράγμα που έγινε και για την ανάγκη αναδιαπραγμάτευσης. Πολλοί λένε εντάξει, καλά τα είπατε για λίγο δεν περάσατε στη Βουλή αλλά πάτε τώρα με το ΣΥΡΙΖΑ που είναι ο όγκος της νέας κατάστασης.
Αν σκεφτόμασταν καιροσκοπικά θα έπρεπε να το κάνουμε. Όμως επειδή πιστεύουμε ότι μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία πρέπει να κυβερνήσει την Ελλάδα κρατάμε το αναντικατάστατο της ύπαρξης της πολιτικής Οικολογίας και λέμε ναι στη μετεκλογική συμβολή σε κυβέρνηση που θα πάει τα πράγματα καλύτερα ,για τους άνεργους, τους χαμηλόμισθους, τους νέους, τους μικρούς επιχειρημα¬τίες και θα χτυπήσει τους κλέφτες.
Η πρότασή μας: Η αναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου δεν σημαίνει οπισθοδρόμηση στην κατάσταση που έφεραν τα Μνημόνια. Το χρέος πρέπει να περιοριστεί το ίδιο και τα ελλείμματα. Η ύπαρξή μας εντός του ευρώ προϋποθέτει τη διαπραγμάτευση, σκληρή όχι κακομοί¬ρικη αλλά και δεσμεύσεις για αύξηση των φορολογικών εσόδων με το πιάσιμο της φοροκλοπής και φοροαποφυγής. Ακόμα και με απειλή αθέτησης πληρωμών να ζητήσουμε περισσότερο χρόνο για τη λεγόμενη δημοσιονομική προσαρμογή, που κυρίως είναι η μείωση του ελλείμ¬ματος του προϋπολογισμού με δημιουργία πλεονασμάτων, δηλαδή περισσευούμενων χρημάτων. Να ζητήσουμε αλλαγή του μειωτικού όρου του ιδιαίτερου ταμείου, όπου τα χρήματα του νέου δανείου πηγαίνουν πρωταρχικά για την εξυπηρέτηση του παλιού. Χωρίς το χάϊδεμα και το λαϊκισμό, μια κυβέρνηση αντιμνημονιακή προοδευτική να πει ότι θα δώσει μάχη όχι για να γυρίσουμε πίσω αλλά για να πάμε μπροστά. Μπροστά σημαίνει ανάπτυξη με αναπτυξιακά κεφάλαια και πολιτική σταθερότητα ώστε να μεγαλώσει η παραγωγή. Να έχουμε δηλαδή δουλειά, έσοδα, εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία. Πώς; Τα Ευρωπαϊκά χρήματα του ΕΣΠΑ ακόμη και σήμερα κοιμούνται κατά 70%. Όταν οι περασμένες κυβερνήσεις τα χρησιμοποιούσαν, π.χ. την ανεργία το κάνανε με επιμορφώσεις και ψευτοεπιμορφώσεις ανέργων. Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα επενδύσεων να δώσει χρήματα στους εξής τομείς: Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για να αντικατασταθεί το ακριβό πετρέ¬λαιο και η βρώμα του. Όχι μόνο για τους μεγάλους, όχι αγνοώντας περι¬βαλ¬λοντικές επιπτώσεις, όχι χωρίς σχέδιο. ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ όχι μόνο στο μαζι¬κό αλλά στον εναλλακτικό, οικοτουρισμό, σε υπανάπτυκτες περιοχές.
ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ νέα δίκτυα συγκοινωνιών και βελτίωση παλιών για να δοθούν γρήγορα δουλειές και να υπάρξει η βάση μιας νέας ανάπτυξης.
ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Οι αγρότες (γεωργοί και κτηνοτρόφοι) μένοντας στην ύπαιθρο, χωρίς να συσσωρεύονται στις μεγάλες πόλεις δημιουργούν κοινωνική συνοχή και συμβάλλουν στη διατροφική επάρκεια. Με πραγματική παραγωγή όμως όχι εξαρτημένη από τις επιδοτήσεις.
Έχει γίνει μεγάλη κουβέντα για το δημόσιο τομέα. Περισσότεροι ή λιγότεροι υπάλληλοι. Λιγότερη σπατάλη και μεγαλύτερη παραγωγικό¬τητα λέμε εμείς. Αξιοκρατία για όλους. Ρύθμιση δανείου για πρώτη κατοικία ή κούρεμα. Λιγότεροι φόροι, μείωση ΦΠΑ, καλύτερη είσπραξη. Αυτές και άλλες προγραμματικές μας προτάσεις ,είναι η συνεισφορά μας στο διάλογο για την Πρόοδο της Ελλάδας. Όταν ο Σαμαράς θα φοβερίζει για την έλευση της Αριστεράς και την έξοδο από το ευρώ, εμείς και άλλοι πολλοί θα λέμε στους Έλληνες, όχι τι δεν μπόρεσε να κάνει ο ίδιος και το κόμμα του, αλλά τι πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα: Μέσα στο ευρώ, άλλοι όροι για τα δάνεια του Μνημονίου, παραγωγική ανασυγκρότηση, αλλαγή νοοτροπίας και ανάγκη απόσυ¬ρ¬σης του παλιού πολιτικού συστήματος. Ο Άκης ήτανε η κορυφή του π