Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
kokonasb@gmail.com
Από την ώρα που υπάρχουν δυνάμεις που δηλώνουν ότι πιστεύουν στην Ευρώπη , είναι αδιανόητο να μη συνεργάζονται για σχηματισμό κυβέρνησης .Τρείς τέτοιες δυνάμεις υπάρχουν : η Ν.Δ , το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜ.ΑΡ. Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι θέλει να ακυρώσει το μνημόνιο , να καταγγείλει τη δανειακή σύμβαση και να μην πληρώσει το επαχθές χρέος . Δεν υπάρχει Ευρώπη που να δέχεται τέτοια χώρα. Ο Κος ΤΣΙΠΡΑΣ ή δεν καταλαβαίνει τι λέει ή τυχοδιωχτεί . Αυτά που λέει , καθιστούν τη χώρα παρία , κράτος για κλωτσιές. Δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο που να λέει ότι δεν ισχύει ότι ψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο , παρά μόνο κάτι Βενεζουέλες του Τσαβές , που έχουν πετρέλαιο και πουλάνε – εμείς δεν έχουμε ούτε φακές να πουλήσουμε….
Κράμα ακρισίας και πολιτικού τυχοδιωκτισμού είναι η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ , που εκφράζει τα χαρακτηριστικά της Ελλάδας που χρεοκόπησε , τον παρασιτισμό , τον κρατισμό , την υπερχρέωση , ανομία παντού , δεν πληρώνω πουθενά. Ανιστόρητα και απολύτως λάθος επιχειρούν να εντάξουν στο Ευρωπαϊκό τόξο τον ΣΥΡΙΖΑ , που θέτει όρους εξόδου από την Ευρώπη , θέλει να οδηγήσει την Ελλάδα εκτός Ευρώ , καθαρά.
Δε βρίσκει το κουράγιο να το πει καθαρά , όπως το Κ.Κ.Ε . Δε ζήσαμε στη μεταπολίτευση μεγαλύτερο τυχοδιωκτισμό από αυτόν του Κου ΤΣΙΠΡΑ .Πίσω από αυτές τις διατυπώσεις , υπάρχει διάθεση κοινωνικού εμφυλίου , περί αυτού πρόκειται. Αφού έχουμε νέα κατοχή , θα πρέπει να έχουμε νέα αντίσταση και μετά νέο εμφύλιο, μπας και νικήσουν αυτά που δεν νίκησαν τότε. Χρειάζεται μέτωπο ορθολογισμού , φράγμα λογικής και Ελληνισμού των ανθρώπων που πιστεύουν ότι η χώρα δεν μπορεί να τινάξει στον αέρα κατακτήσεις δεκαετιών.
Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε μπροστά στην εξής επιλογή : Η ακολουθούμε μια στρατηγική όπως περίπου αυτή η οποία ακολουθείται μέχρι τώρα , που το ρίσκο της σημαίνει θυσίες και κάποια μείωση του βιοτικού μας επιπέδου αλλά με προσδοκία αναστροφής σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα , ενώ η άλλη στρατηγική έχει άλλο ρίσκο : να φτάσουμε σε μηδενισμό , σε απόλυτη κατάρρευση. Βρίσκω εξαιρετικά αρρωστημένο , νοσηρό , να συζητάμε επί 2 ½ χρόνια για ένα μνημόνιο , όταν κανένας , μα κανένας δεν έχει εμφανίσει μια εθνική στρατηγική , δε έχει βγει να πει τι θα κάνουμε με τα βασικά μας προβλήματα , με την ανταγωνιστικότητα , με την απασχόληση , με τη φτώχεια , με τις επενδύσεις , μιας και όλοι συζητάμε για το μνημόνιο.
Έχουμε παρουσιάσει κάτι συγκροτημένο , ρεαλιστικό και υπαρκτό. Αν είμαστε αποφασισμένοι να ακινητοποιηθούν εκατοντάδες χιλιάδες αυτοκίνητα μεθαύριο γιατί δεν θα χουμε βενζίνη , να το κάνουμε ! Αν θέλουμε να κάνουμε μια ένωση με την Αλβανία , την Τουρκία και τα Σκόπια , ίσως και τη Συρία , να το κάνουμε! Αλλά σε όλα αυτά , να ξέρουμε που πάμε. Δε θα έρθουν οι ξένοι να μας σώσουν , δε θα έρθει ο Ολάν να μας σώσει , γιατί ο Ολάν θα δίνει αγώνα για τη Γαλλία , θα προσπαθήσει να κάνει κάτι βεβαίως και για την Ευρώπη συνολικά , αλλά εν δεν κουνήσουμε εμείς το χέρι μας , αν δεν προσαρμοστούμε , δεν πρόκειται να πετύχουμε να βγούμε γρήγορα από την κατάσταση αυτή .
Το να υπόσχεσαι παράδεισους χωρίς κόστος είναι μια ιστορία και μια μέθοδος τόσο παλιά όσο και η ανθρωπότητα. Ακόμα και οι θρησκείες , η ορθόδοξη , η ισλαμική , όλοι υπόσχονται παραδείσους. Και το κόστος πάντα το πληρώνει ο πολίτης. Και αν ήταν απλώς κόστος , να πω ότι είναι κόστος. Πολλές φορές , όμως , είναι μια καταστροφή….
