ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Ο ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΑΥΤΙΣΤΙΚΟ ΦΑΣΜΑ
Αιφνιδιαστικά και τυχαία πληροφορηθήκαμε ότι εκδόθηκε από το υπουργείο Παιδείας πολυνομοσχέδιο με θέματα Παιδείας το οποίο περιλαμβάνει και θέματα Ειδικής Αγωγής τα οποία αφορούν το Αυτιστικό Φάσμα.
Συνοπτικά σας παραθέτουμε μερικά από τα πιο σημαντικά σημεία του πολυνομοσχέδιου ,που όμως αν ψηφιστούν θα κάνουν ακόμα δυσκολότερη την κατάσταση των παιδιών και των οικογενειών που ανήκουν στο αυτιστικό φάσμα.
Α ) Σχετικά με τον θεσμό της παράλληλης στήριξης, υπάρχει το άρθρο 47 – παρ. 2α, το οποίο ορίζει ότι στα διαλείμματα και στις σχολικές εκδηλώσεις την ευθύνη για το παιδί ΔΕΝ θα την έχει η Παράλληλη Στήριξη , αλλά γενικώς… το σχολείο!!!…
Η διάταξη αυτή σημαίνει ότι η Π.Σ. θα υποστηρίζει το παιδί μόνο μαθησιακά, στο εντός της σχολικής τάξης μάθημα, ενώ σε όλες τις άλλες – εκτός τάξης – σχολικές δραστηριότητες, το παιδί δεν θα έχει την απαιτούμενη υποστήριξη της Π.Σ.
Η εφαρμογή της ΠΣ στις εκτός τάξης σχολικές δραστηριότητες, αποτελεί το ήμισυ του θεσμού, δηλαδή την επικοινωνία και κοινωνικοποίηση του παιδιού, η οποία είναι μέρος της Εκπαίδευσής του και αποτελεί την μία από τις δύο εξ ίσου σημαντικές λειτουργίες της. Η λειτουργία αυτή της Π.Σ. για την κοινωνικοποίηση του παιδιού, συντελείται κατά 90% σε αυτές ακριβώς τις εκτός τάξης σχολικές δραστηριότητες: το διάλειμμα, τις Σχολικές γιορτές, τις ψυχαγωγικές / πολιτιστικές / επιμορφωτικές επισκέψεις, τις εκδρομές και εκδηλώσεις και όλες τις εν γένει δραστηριότητες του Σχολικού πλαισίου που συντελούνται εκτός του μαθήματος της σχολικής τάξης.
Για τον λόγο αυτό, η εφαρμογή της Π.Σ. είναι εξ ίσου αναγκαία όσο και στην τάξη.
Η κακοποίηση, σχολική βία και εκφοβισμός (που σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα θυματοποιεί τα παιδιά του Αυτιστικού Φάσματος περισσότερο από κάθε άλλη κατηγορία), συμβαίνουν κατά 90% σε αυτές ακριβώς τις σχολικές δραστηριότητες.
Αυτός είναι ένας επιπρόσθετος λόγος που κάνει την εφαρμογή της Π.Σ. σε αυτές τις δραστηριότητες εξ ίσου αναγκαία όσο και στην τάξη.
Β ) Κατάργηση του ν. 4186/2013/2013 / Άρθρο 28 – παρ. 14 έως και 18. Οι διατάξεις αυτές ορίζουν ότι για το εκπαιδευτικό πλαίσιο και σχήμα του παιδιού, αποφασίζουν τα ΚΕΔΔΥ και Β/θμια ΕΔΕΑ με οριστική / δεσμευτική απόφαση, ερήμην των γονέων.
Όπως πιθανά θα γνωρίζετε, βάσει των διεθνών συμβάσεων Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που έχει υπογράψει η χώρα, την τελική απόφαση για το κατάλληλο εκπαιδευτικό πλαίσιο / σχήμα του παιδιού τους, την ανανέωση, αλλαγή, αναβάθμιση, μείωση, ή διακοπή της Π.Σ., την Ειδική εξέταση και την επιλογή του Πλαισίου Εκπαύδευσης του παιδιού τους από τα προτεινόμενα των επιστημονικά αρμόδιων φορέων (Δημόσιων, ιδιωτικών ή κοινωνικών), λαμβάνουν αποκλειστικά οι γονείς / κηδεμόνες.
Σύμφωνα με την σχετική απόφαση της Λισσαβόνας, του αρμόδιου Συμβουλίου Υπουργών Πολιτισμού και Εκπαίδευσης της Ε.Ε., το Ελληνικό κράτος υποχρεούται και δεσμεύεται να εξασφαλίζει όλες τις απαιτούμενες προϋποθέσεις, ώστε «τα ίδια τα άτομα με αναπηρίες, οι γονείς τους – εάν είναι απαραίτητο – ή οι κηδεμόνες τους, να μπορούν να επιλέγουν τον κατάλληλο τύπο εκπαίδευσης».
Το ίδιο επιβάλλει και το άρθρο 2 του 1ου πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.) που καλεί τα κράτη «να σέβονται τα Δικαιώματα των γονέων».
Ο ΟΗΕ, ο οποίος μετά από τις εισηγήσεις μας, υιοθέτησε τις καταγγελίες και τα αιτήματα μας, τα οποία υπέβαλε ως «καταληκτικές παρατηρήσεις» προς το Ελληνικό κράτος με τα άρθρα 30, 31β, 50δ, των καταληκτικών παρατηρήσεων της 60ής Συνόδου της Επιτροπής Δικαιωμάτων του παιδιού του ΟΗΕ, ειδικά για την χώρα μας. Τα άρθρα αυτά αναφέρουν ότι η επιτροπή:
«Προτρέπει την Ελλάδα, σε περιόδους επιβολής επαχθών δημοσιονομικών μέτρων :
-Να εξοπλίσει τα σχολεία με τις απαραίτητες δομές, ώστε να επιτευχθεί η συνεκπαίδευση των παιδιών με αναπηρίες και να εξασφαλίσει ότι αυτά μπορούν να επιλέξουν το σχολείο της προτίμησής τους ή να επιλέξουν να μετακινούνται ανάμεσα στα γενικά σχολεία και τα ειδικά σχολεία, ανάλογα με το υπέρτατο συμφέρον τους». (άρθρο 50-δ)
-Επίσης, επισημαίνει ότι: «εκφράζει την ανησυχία της διότι : Παρά τις υπάρχουσες διατάξεις στη νομοθεσία της Ελλάδας σχετικά με το σεβασμό των απόψεων του παιδιού (άρθρο 1511 του Αστικού Κώδικα και άρθρο 681 Γ, παράγραφος 2 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας), οι διατάξεις αυτές σπάνια χρησιμοποιούνται με αποτέλεσμα οι απόψεις των παιδιών να μην λαμβάνονται υπόψη» (άρθρο 30).
-Να εξασφαλίσει ότι οι απόψεις των παιδιών ακούγονται και λαμβάνονται υπόψη σε όλες τις δικαστικές, διοικητικές και άλλες αποφάσεις που τα αφορούν και τα επηρεάζουν (άρθρο 31-β) .
Γ ) Συμπερίληψη των μαθητών με αυτισμό στο 5% των εισακτέων άνευ εξετάσεων στην τριτοβάθμια Εκπαίδευση:
Όπως θα γνωρίζετε, τα παιδιά με αναπηρίες βάσει του νόμου 3794/2009 / άρθρο 35, έχουν δικαίωμα κατά ποσοστό 5% να εγγράφονται άνευ εξετάσεων στην τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Παρ’ όλα αυτά τα παιδιά του Αυτιστικού Φάσματος αποκλείονται από το μέτρο αυτό.
Υπενθυμίζουμε ότι η λογική αυτού του μέτρου, έχει δύο έννοιες :
1)Της κοινωνικής πρόνοιας. Δηλαδή να δώσει την ευκαιρία να σπουδάσουν κάποια επί πλέον παιδιά με αναπηρίες, που η αναπηρία τους τα ταλαιπωρεί και τα δυσκολεύει.
2)Της ιδιαιτερότητας στις συνθήκες των εξετάσεων. Δηλαδή για παιδιά που το είδος της πάθησής τους, τους επιτρέπει μεν να μορφωθούν, αλλά τα δυσκολεύει να συμμετέχουν ή να αποδώσουν αυτά που ξέρουν στις εξετάσεις.
Τα παιδιά του αυτιστικού φάσματος (Αυτισμός Υψηλής Λειτουργικότητας /σύνδρομο Άσπεργκερ), σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, είναι από τις κυριότερες κατηγορίες που δικαιούνται τέτοιες παροχές, και για τους δύο λόγους: 1) Επειδή πάσχουν αφ’ ενός από μία σοβαρή διεθνώς αναγνωρισμένη αναπηρία – 2) Αφ’ ετέρου, είναι η κατ’ εξοχήν κατηγορία που δυσκολεύεται να συμμετάσχει και να αποδώσει αυτά που ξέρει στις εξετάσεις. (Ο Αϊνστάιν πχ, απέτυχε στις πρώτες του εξετάσεις)
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο σχετικός κανονισμός του Κέμπριτζ, τον οποίο έχει εκδώσει ειδικά για τα παιδιά με Αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας και τους ειδικούς κανόνες και διευκολύνσεις για τη συμμετοχή τους στις διάφορες εξετάσεις.
Δ ) Μετατάξεις γονέων παιδιών με αναπηρίες:
Οι γονείς παιδιών του Αυτιστικού Φάσματος που απολύθηκαν με τις διαθεσιμότητες και μετατάχθηκαν ως διοικητικοί, υπέστησαν δραματική επιδείνωση των εργασιακών τους συνθηκών και στέρηση της επιμέλειας των αναγκών αναπηρίας του παιδιού τους. Για το θέμα αυτό έχει κατατεθεί πρόσφατα σχετικό υπόμνημά μας προς το υπουργείο Παιδείας.
Πολλοί εξ αυτών εξαναγκάστηκαν να εργάζονται μέχρι και 10 ώρες ημερησίως (χωρίς να πληρώνονται υπερωριακά) και πολλοί έχουν βρεθεί εξαναγκασμένοι να εργάζονται μέχρι και πέντε επί πλέον ώρες ημερησίως από τα περσινά τους ωράρια και από τους συναδέλφους τους στην Εκπαίδευση.
Επίσης, είναι γνωστό ότι πολλοί εκ των μεταταχθέντων, για παρόμοιους λόγους, εξαναγκάστηκαν σε παραίτηση.
Από την άλλη πλευρά, στο νέο πολυνομοσχέδιο, υπάρχουν διατάξεις που δίνουν το δικαίωμα μετάταξης σε ειδικούς εκπαιδευτικούς από την ειδική στη γενική εκπαίδευση, βάσει της δεύτερης ειδικότητας και των τυπικών προσόντων που έχουν (παρ. 10, 11, κλπ του άρθρου 47), χωρίς να έχουν παιδιά με αναπηρία ή άλλες ειδικές κοινωνικές ανάγκες.
Κατά τον ίδιο τρόπο, το ίδιο δικαίωμα πρέπει να έχουν και οι γονείς παιδιών με αναπηρίες, που αυτή τη στιγμή υφίστανται απώλεια των δυνατοτήτων επιμέλειας της αναπηρίας του παιδιού τους και σίγουρα, το αίτημά τους δεν είναι μικρότερης προτεραιότητας.
Αδυνατούμε να καταλάβουμε το γιατί από το πολυνομοσχέδιο θεωρείται πιο επείγον να τακτοποιηθούν τα επιδόματα ευθύνης των διευθυντών (άρθρο 47 / παρ.13) ή να ενισχυθούν οι εξουσίες και δικαιοδοσίες του ΙΕΠ (παρ. 14) κλπ, από το να σταματήσει ο πόλεμος εναντίον της υγείας αθώων ανάπηρων παιδιών, η παρεμπόδιση επιμέλειας των αναγκών αναπηρίας τους, αλλά και οι άνευ λογικής διώξεις εναντίον των Εκπαιδευτικών / εκπροσώπων μας που τολμούν να καταγγέλλουν τις παραβιάσεις Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Ε) Μόνιμοι Διορισμοί εκπαιδευτικών γονέων ατόμων με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.
Σε ότι αφορά την εκπαίδευση υπάρχει ένας αριθμός γονέων που είναι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί και δεν διευκολύνεται το εργασιακό τους δικαίωμα να εργάζονται κοντά στον τόπο κατοικίας τους ώστε να μπορούν να εξυπηρετούν τις ανάγκες των παιδιών τους. Η ελάχιστη μοριοδότηση που λαμβάνουν ως γονείς παιδιών με αναπηρίες δεν αποτελεί προσόν διορισμού τους ως αναπληρωτές και τους κατατάσσει πολύ χαμηλά στους πίνακες αναπληρωτών. Υπάρχει άμεση αναγκαιότητα μόνιμων διορισμών εκπαιδευτικών και προτείνουμε να υποστηριχτεί η πρόταξη στους διορισμούς των εκπαιδευτικών γονέων παιδιών με αναπηρίες.
Τέλος θα θέλαμε να θίξουμε ένα σημαντικό θέμα που αφορά τα παιδιά-νέους μαθητές με αναπηρία στο Ρέθυμνο.
Πριν λίγες μέρες μας έγινε γνωστό και ανακοινώθηκε ότι παγώνει επ’ αόριστον η ίδρυση του Ειδικού Γυμνασίου στο Ρέθυμνο. Αντίθετα ιδρύονται φέτος και μπαίνουν σε προτεραιότητα για του χρόνου άλλα σχολεία.
Βλέπετε ποιος θα νοιαστεί για 20-25 παιδιά με «διαφορετικές» ανάγκες αλλά εξίσου όμως ισότιμα μέλη της κοινωνίας μας!!!
Ακόμα ένα παράδειγμα του στιγματισμού του αποκλεισμού και της αδιαφορίας της πολιτείας. Πολλές οι ημερίδες και οι εκδηλώσεις στην πράξη όμως ΤΙΠΟΤΑ. Κανένας δεν διαμαρτυρήθηκε κανένας δεν ξεσηκώθηκε .
Με αυτή την εξέλιξη και με την νέα εκπαιδευτική χρονιά τα προβλήματα στο χώρο την Β/θμιας εκπαίδευσης στο νομό μας θα γίνουν ακόμα δυσκολότερα. Πολλά από τα παιδιά θα κληθούν να φοιτήσουν σε σχολεία χωρίς ειδικούς εκπαιδευτές και τα σχολεία της ειδικής αγωγής να δεχτούν μεγάλο αριθμό παιδιών χωρίς να μπορούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους . Αποτέλεσμα και πάλι οι γονείς των παιδιών να υποστούν μεγάλη ταλαιπωρία και να φορτιστούν ψυχικά. Σημαντικότερο όλων όμως θα είναι ο ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ και η στέρηση των παιδιών από το δικαίωμα τους για εκπαίδευση.
Ο Σύλλογος Γονέων κηδεμόνων και φίλων ατόμων με αυτισμό Ρεθύμνου υποστήριξε και διεκδικεί όλα τα παραπάνω αιτήματα και μοιράζεται τις αγωνίες των παιδιών και των οικογενειών τους.
Σε συνεργασία με την Εθνική Ομοσπονδία για τα δικαιώματα του αυτιστικού φάσματος που εκπροσωπεί τα άτομα και τις οικογένειες του αυτιστικού φάσματος έχουν καταθέσει υπομνήματα και μηνύσεις στο Δικαστήριο Ανθρωπινών Δικαιωμάτων του Στρασβούργου και στον ΟΗΕ.