Φαίνεται ότι ένα τμήμα της ελληνικής κοινωνίας έχει πλέον εθιστεί στα ψεύδη που ανερυθρίαστα του παρουσιάζουν σαν ελπίδα το πολιτικό προσωπικό της χώρας σε συνεργασία με τα μεγάλα μέσα μαζικής αποχαύνωσης. Η αγαστή συνεργασία των πολιτικών με τους ιδιοκτήτες των πανελλήνιας εμβέλειας τηλεοπτικών καναλιών και μεγάλων εφημερίδων συνεχίζεται και με την αυτοαποκαλούμενη αριστερή κυβέρνηση που βρίσκεται στην εξουσία σήμερα.
Από την κατάργηση των μνημονίων με ένα νόμο και ένα άρθρο, φτάσαμε στην ψήφιση τρίτου μνημονίου, με συγχωρείτε, ¨συμφωνίας¨ ήθελα να γράψω. Από την επαναφορά της δέκατης τρίτης σύνταξης φτάσαμε στην ουσιαστική κατάργηση μιας ακόμη σύνταξης μέσω των φόρων και των περικοπών. Από την σταδιακή αύξηση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ σήμερα αυτός βρίσκεται στα 586,08 ευρώ και θεός οίδε που θα σταματήσει ο κατήφορος. Μπορούν να απαριθμηθούν και άλλες αθετήσεις των σημερινών φερόμενων σαν κυβερνώντων, αρκεί να ανατρέξει κανείς στο περίφημο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Αλλά αυτά όλα είναι λεπτομέρειες για πολλούς συνανθρώπους μας που έχουν εθιστεί στο ψεύδος.
Περιμένουν πολλοί το τέλος της λεγόμενης ¨αξιολόγησης¨ της πορείας των οικονομικών της χώρας αλλά και της πορείας των μεταρρυθμίσεων από τους ¨θεσμούς¨, όπως θέλουν να αποκαλούμε την γνωστή μας τρόικα, προκειμένου να αρχίσει ο διάλογος με τους δανειστές για την απομείωση του δημόσιου χρέους της χώρας μας. Κάποιοι από μας θυμόμαστε ακόμα την ¨επιτυχία¨ του PSI για το οποίο πανηγύριζε ο τότε υπουργός οικονομικών Βενιζέλος και το μόνο που έγινε ήταν η λεηλάτηση των αποθεματικών των πανεπιστημίων, των ασφαλιστικών ταμείων, των νοσοκομείων και άλλων κοινωνικής σημασίας δημοσίων οργανισμών και υπηρεσιών. Αλήθεια πόσοι έχουν αναρωτηθεί γιατί μετά από μια τόσο επιτυχημένη, κατά τους τότε κυβερνώντες (2011), μείωση του δημοσίου χρέους η οικονομία της χώρας σήμερα βρίσκεται σε χειρότερο χάλι από τότε; Απλά, όσο και να μειωθεί το χρέος μιας χώρας που η οικονομία της βρίσκεται για εφτά συνεχή χρόνια σε ύφεση, είναι θέμα λίγων χρόνων να φτάσει στα ύψη που βρισκόταν πριν την απομείωση του. Το καταλαβαίνει και παιδί του δημοτικού.
Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, απομείωση δηλαδή του χρέους, προσβλέπει η σημερινή φερόμενη σαν κυβέρνηση ως σανίδα σωτηρίας της στις επόμενες εκλογές. Το εκλογικό σώμα, που αποδεδειγμένα έχει μνήμη χρυσόψαρου αφού λησμόνησε μέσα σε λίγους μήνες τις προεκλογικές δεσμεύσεις του κυβερνώντος σήμερα κόμματος και το έφερε ξανά στην εξουσία στις εκλογές του περασμένου Σεπτεμβρίου, αφού είχε καταπιεί αμάσητη και την μετάλλαξη του Όχι του δημοψηφίσματος σε Ναι μέσα σε λίγες ώρες, είναι σφόδρα πιθανόν να το διατηρήσει ξανά στην εξουσία. Επιδεικνύοντας αντανακλαστικά παρόμοια με του εθισμένου σε σκληρά ναρκωτικά. Να γνωρίζει ότι τον σκοτώνει και όμως να μην το αντιπαλεύει.
Στον πολιτικό ορίζοντα, αυτόν που προβάλλουν τα μεγάλα μέσα, δεν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν της υποταγής στις επιβουλές των δανειστών, όσο κοινωνιοκτόνες κι αν αυτές αποδεδειγμένα είναι. Προσπαθούν να μας στερήσουν ακόμα και το όνειρο της οικονομικής ανάπτυξης, της εθνικής κυριαρχίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της οικονομικής ανεξαρτησίας. Αποκλείοντας από τον δημόσιο διάλογο όσους τολμούν να αρθρώσουν λόγο διαφορετικό από τον δικό τους. Λόγο για την μόνη πραγματική διέξοδο από το σημερινό εθνοκτόνο τέλμα, την οικειοθελή αποχώρηση μας από το έκτρωμα αυτό που ονομάζεται Ευρωπαϊκή τάχα μου Ένωση και την υιοθέτηση εθνικού νομίσματος.
Για να αρχίσει η πραγματική αποτοξίνωση από τον εθισμό στο θανατηφόρο κοκτέιλ υποσχέσεων και ελπίδας.
Για να ανακοπεί η παραισθησιογόνων ψευδών συνέχεια…
Υ.Γ.
Αύριο Κυριακή, στις 7 το απόγευμα, θα πραγματοποιηθεί στο Σπίτι του Πολιτισμού της πόλης μας μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία από δυο εξαίρετους οικονομολόγους, τους κυρίους Δημήτρη Καζάκη και Δημήτρη Καρούζο που θα εκθέσουν τις πραγματικές διαστάσεις του οικονομικού και πολιτικού προβλήματος της χώρας, θα λύσουν πολλές απορίες μας σχετικά με τα ζητήματα της οικονομίας και το κυριότερο, θα προτείνουν εφικτές λύσεις για το σημερινό αδιέξοδο. Αξίζει να τους ακούσετε.