Η επιλογή μου να αφήσω τους πεζούς τελευταίους στο αφιέρωμα για τους Αγγλικούς δρόμους δεν είναι τυχαία. Οι πεζοί κι εδώ στην Αγγλία είναι σε μειονεκτική θέση. Για να είμαι ακριβής, ούτε εδώ δίνουν δεκάρα για τους πεζούς. Η λέξη ‘πεζός’ ή pedestrian στην Αγγλική, είναι επίσης συνώνυμη του ‘βαρετός’, ‘μονότονος’ και ‘χωρίς ενδιαφέρον’. Οι Αγγλικοί δρόμοι είναι καθημερινά γεμάτοι με ‘βαρετούς’ και ‘μονότονους’ όλων των ηλικιών, που προσπαθούν να πάνε από το μέρος Α στο μέρος Β σώοι και αβλαβείς.
Θα περίμενε κανείς, σε μια χώρα με τόσες κάμερες να μην υπάρχουν παραβάσεις του Κ.Ο.Κ.. Θα περίμενε κανείς να μην περνάει με κόκκινο το Ι.Χ, όταν η κάμερα είναι συνήθως πάνω απ’ το φανάρι. Θα περίμενε κανείς να μην υπάρχουν πεζοί-θύματα ασυνείδητων οδηγών. Θα περίμενε κανείς αυτές οι κάμερες να απέτρεπαν, όταν βρέχει, τους οδηγούς από το να καταβρέχουν τους πεζούς όταν περνάνε από δίπλα τους. Μη νομίζετε, και οι Αγγλικοί δρόμοι γεμάτοι λακκούβες είναι. Κι επειδή, όπως είπαμε, βρέχει 358 ημέρες το χρόνο, οι λακκούβες είναι πάντα γεμάτες.
Σε αντίθεση όμως με τους περισσότερους Ελληνικούς δρόμους, οι Αγγλικοί έχουν πεζοδρόμια που είναι φτιαγμένα για τους πεζούς. Στην κατηγορία των πεζών, συμπεριλαμβάνονται οι αναπηρικές καρέκλες και τα παιδικά καρότσια. Βλέπετε, πολλές φορές δεν είμαι σίγουρη όταν περπατώ σε μερικούς από τους τοπικούς μας, Ελληνικούς δρόμους. Τα καρότσια και οι αναπηρικές καρέκλες μόνο μέσα στο ρεύμα κυκλοφορίας μπορούν να κινηθούν. Στην Αγγλία, για παράδειγμα, δεν θα δείτε πεζοδρόμιο πλάτους ενός μέτρου με μια κολόνα στη μέση. Οι τοπικές αρχές είναι υποχρεωμένες να λάβουν υπ’ όψιν τους και αυτές τις κατηγορίες ανθρώπων. Το αποτέλεσμα είναι και η τρίτη ηλικία να μπορεί να είναι ανεξάρτητη. Τα πρωινά στην πόλη που ζω, δεκάδες ηλικιωμένες κυρίες και κύριοι πηγαίνουν στα μαγαζιά οδηγώντας τις ηλεκτροκίνητες αναπηρικές τους καρέκλες. Μη νομίζετε όμως, και σ’ αυτές τις περιπτώσεις οι πεζοί πολλές φορές κινδυνεύουν. Βλέπετε, μερικοί από τους αξιαγάπητους ηλικιωμένους ξεχνούν ότι είναι σε πεζοδρόμιο. Πατούν το γκάζι και όποιον πάρει ο χάρος.
Οι πεζοί της Αγγλίας έχουν ν’ αντιμετωπίσουν και τις σοβαρές χιονοπτώσεις που μας κάνουν την τιμή να πέσουν τα τελευταία χρόνια. Τα ξημερώματα, ειδικά οχήματα καλύπτουν με αλάτι τους δρόμους για να εξασφαλίσουν την ομαλή κυκλοφορία των δρόμων. Δεν τους περισσεύει όμως για τα πεζοδρόμια, τα οποία μετατρέπονται σε παγοδρόμια κάθε Ιανουάριο. Όχι, δεν επιτρέπεται σε κανένα να καθαρίσει το ‘δικό του’ πεζοδρόμιο, αυτό είναι καθήκον του δήμου και μόνο εφόσον κριθεί ‘απαραίτητο’.
Τι τραβάμε κι εμείς οι …’βαρετοί’…