Γράφει ο Κώστας Π. Μανιάς
Δεν υπάρχουν πια άλλα περιθώρια για να καταλάβει και ο πιο ηλίθιος, και ο πιο κουτοπόνηρος και ο πιο καναπεδάκιας, και καλοπερασάκιας Έλληνας, πως αυτοί που μας κυβερνούν εδώ και ενάμιση χρόνο, δεν είναι Έλληνες, δε σκέφτονται ελληνικά, και κατά συνέπεια, δεν εξυπηρετούν τα ελληνικά συμφέροντα.
Τα δυο μοιραία πρόσωπα που κρατούν το πηδάλιο της χώρας στα χέρια τους σήμερα είναι οι άνθρωποι που παραδίδουν άνευ όρων, εν καιρό ειρήνης, τη χώρα σε ξένα χέρια.
Είναι οι άνθρωποι, που μέχρι εδώ δε δίστασαν, και δε θα διστάσουν ποτέ και για τίποτα. Και οι δυο τους είναι σφετεριστές της εξουσίας.
Ο μεν κύριος Σαμαράς μέχρι την παραμονή των εκλογών ήταν αντιμνημονιακός, και την επόμενη των εκλογών, σε στάση προσοχής, δήλωνε στην ΜΕΡΚΕΛ, πως ήταν λάθος η πολιτική του, και της ζητούσε συγγνώμη.
Λίγα εικοσιτετράωρα μετά τις εκλογές, ο ψεύτης, ο υποκριτής πρωθυπουργός, είχε ξεχάσει, είχε αποκηρύξει τα ζάπια που με τόση υποκρισία και τόσο κομπασμό διαλαλούσε σε κάθε του ομιλία.
Λίγα εικοσιτετράωρα ήταν αρκετά, για να δείξει πόσο ξεδιάντροπα και με πόση υποκρισία κορόιδευε τα ίδια του τα στελέχη.
Σήμερα σαν ένας καινούριος Τσολάκογλου, έρχεται να παραδώσει ότι ιερό και όσιο, τις πλουτοπαραγωγικές πήγες, ολάκερη τη χώρα, στους κληρονόμους εκείνων, που με αναρίθμητες στρατιές, δεν μπόρεσαν να κατακτήσουν.
Ο έτερος των συμβαλλομένων, ο Βενιζέλος, ο άνθρωπος του 0% που χωρίς ίχνος ντροπής, χωρίς καμιά ευαισθησία, κυκλοφορεί με μια πανάκριβη λιμουζίνα, αίμα και ιδρώτας του λαού, λες και είναι ο Βασιλιάς των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Είναι ο άνθρωπος που στη συνείδηση του λαού, έπρεπε με τις ίδιες κατηγορίες, να βρίσκεται στο ίδιο κελί με τον σύντροφο τον ΆΚΗ. Και όμως οι δυο μοιραίοι άνθρωποι, προσυπογράφουν και ξεπουλούν ότι απόμεινε από το τρίτο μοιραίο πρόσωπο, τον ΓΑΠ, και δεν κουνιέται φύλλο.
Είναι οι δυο μοιραίοι άνθρωποι, που δεν κυβερνούν, αλλά στηρίζει ο ένας τον άλλον να μην πέσει. Να μην πέσουν, γιατί γνωρίζουν πολύ καλά, πως όταν πέσουν, τους περιμένει ο κορυδαλλός. Τους περιμένουν τα σίδερα, για εσχάτη προδοσία.
Και μπαίνει εδώ αβίαστα το ερώτημα: Μα πότε βρε μουζίκο λαέ, πότε επιτέλους θα καταλάβεις, πως δεν έχεις αυτό το δικαίωμα. Δεν έχεις το δικαίωμα να εθελοτυφλείς σε βάρος των παιδιών σου. Δεν έχεις το δικαίωμα να βλέπεις μέρα με τη μέρα, τη χώρα σου να αλλάζει χέρια, και εσύ να κάνεις τα στραβά μάτια.
Δεν έχεις το δικαίωμα, όταν σου στερούν το δικαίωμα της εργασίας, όταν σου στερούν το δικαίωμα στην υγεία, όταν σου στερούν το δικαίωμα στην παιδεία, όταν ο γείτονας σου αυτοκτονεί από ανέχεια, όταν σου βγάζουν την κόρη σου, τη γυναίκα σου στην πορνεία, για να τα βγάλεις πέρα, όταν σε έχουν από χίλιες μεριές οικονομικά εξαθλιώσει, και την ίδια ώρα, να βλέπεις τα χρέη της χώρας σου, να φτάνουν σε δυσθεώρητα ύψη.
Τι περιμένεις επιτέλους; Ψηφίζοντας Χρυσαυγίτες, ψηφίζοντας νταβατζήδες, ανθρώπους του υποκόσμου, για να τους δέρνουν, νομίζεις πως καθάρισες; Δε βλέπεις βρε κακομοίρη, πως ενώ σου βάζουν τη θηλιά στο λαιμό, ταυτόχρονα σου βαφτίζουν, με νόμο, τη διαμαρτυρία τρομοκρατική πράξη, για να σε στείλουν φυλακή, την ώρα που διαμαρτύρεσαι;
Υ.Γ. Τελειώνοντας απευθύνομαι στην πνευματική ηγεσία αυτού του τόπου, ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ, να κάνουν ένα κάλεσμα του κόσμου, στην πλατεία Συντάγματος, την οποία θα ονομάσουν λαϊκή εθνοσυνέλευση, και από την οποία θα προκύψει μια οργανωτική επιτροπή, για διαδικασίες που θα μας βγάζουν από τον βάλτο, και την καταστροφή. Δεν ξέρω. Η πρόταση βγαίνει από έναν αγράμματο, γέροντα, χωρίς φιλοδοξίες. Οι λεπτομέρειες, είναι δική σας δουλειά. Φτάνει κάτι να κάνετε. Η ΧΩΡΑ ΣΑΣ ΦΩΝΑΖΕΙ. ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΚΟΥΤΕ; Στον αλήστου μνήμης Παπαδόπουλο, στέκατε κλαρίνο, και σ’ αυτούς;