Γράφει ο Νίκος Θεωδοράκης
Δημοσιογράφος
http://www.thrapsaniotis.gr/ 
Φανταστείτε τώρα να διαβάζετε ένα άρθρο, όπως ετούτο εδώ που ξέρετε πως τόσα χρόνια τώρα, από τη γέννηση αυτής της εφημερίδας γράφει και σχολιάζει θέματα επικαιρότητας, να είσαστε προετοιμασμένοι για κάτι ανάλογο κι αντί γι’ αυτά να βλέπατε στο δίστηλο που διατίθεται από τη διεύθυνση, ένα εικονογραφημένο θέμα χωρίς σχόλια!…
Υποθέτω πως θα σας έκανε εντύπωση. Οπωσδήποτε και αν μη τι άλλο θα αναρωτιόσαστε για την αναγκαιότητα ενός τέτοιου εγχειρήματος. Αν μάλιστα αυτό συνεχιζόταν για κάνα – δυο εβδομάδες είναι πολύ φυσικό να χάνατε την εμπιστοσύνη σας, ως αναγνώστες, τόσο στον αρθρογράφο που υπογράφει τη στήλη, όσο και στην εφημερίδα που καταδέχεται να φιλοξενεί τέτοιες καρικατούρες… Λογική αντίδραση. Το κατανοώ απόλυτα και φυσικά μόνο ως ακραία ένδειξη και παράδειγμα όσων θα ακολουθήσουν, το αναφέρω…
Σκεφθείτε τώρα ότι είμαστε σε μια περίοδο μεστή από πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα. Σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες έχουμε κάλπες για τις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της Περιφέρειας. Και μια εβδομάδα αργότερα για τις Ευρωεκλογές. Στο μεταξύ ψηφίζονται με τη διαδικασία της βιομηχανίας τροπολογιών σε άσχετα νομοσχέδια πολύ σοβαρά θέματα. Για παράδειγμα, αναφέρω ότι στο νομοσχέδιο για τις λαϊκές αγορές οι κύριοι της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου έφεραν τροπολογία 149 σελίδων που αφορά την… Παιδεία. Σας κάνει εντύπωση; Δεν θα έπρεπε. Οι άνθρωποι δεν έχουν το Θεό τους!
Σα να μην έφτανε αυτό είναι και οι επιπτώσεις από τα Μνημόνια στον καιρό της κρίσης, την υπερφορολόγηση, τα χαράτσια, την ανεργία που είναι στα ύψη, τον μεσαίωνα στις εργασιακές σχέσεις που ταλανίζουν τους συνανθρώπους μας και τους οδηγούν στην απελπισία και συχνά, τους αδύνατους, στην αυτοχειρία.
Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν θα περίμενε κανείς από μια ιστορική εφημερίδα όπως ΤΑ ΝΕΑ να αξιολογούν και να προβάλλουν τις ειδήσεις τους ανάλογα με το πόσο και πώς αυτές αφορούν και ενδιαφέρουν τους αναγνώστες τους. Και φυσικά να δώσουν προτεραιότητα σε ότι περιγράψαμε παραπάνω.
Ωστόσο την Τετάρτη που μας πέρασε σηκώσαμε ψηλά τα χέρια και… παραδοθήκαμε στη φαντασία και την “υπευθυνότητα” εκείνων που έχουν τη διεύθυνση του φύλλου. Ενώ η Ελλάδα φλέγεται, ιθύνοντες αξιολόγησαν ότι το σημαντικό για κείνη την ημέρα θέμα ήταν πως οι εταιρίες κινητής τηλεφωνίας αποφάσισαν να ενεργοποιήσουν έναν μηχανισμό ασφαλείας ώστε όταν κλαπεί η συσκευή μας να μπλοκάρεται η ίδια κι αυτό εκτιμούν ότι θα λειτουργήσει αποτρεπτικά για τον όποιον κλέφτη. Μιλάμε για κάτι που, όπως διάβασα, θα μπορούσαν να το αξιοποιήσουν οποιαδήποτε ώρα ήθελαν χωρίς να κάνουν τον ανάλογο ντόρο.
Αποτελεί άλλωστε και υποχρέωση τους απέναντι στον πελάτη τους. Και θα έπρεπε να το είχαν κάνει από την αρχή που στήθηκαν τα δίκτυα μια και χωρίς να κοστίζει τίποτα, διαφυλάττει τους πελάτες τους από τα νύχια των επιτήδειων που τα ενθυλακώνουν, προσδοκώντας κέρδος. Αντί να κλειδώνουν την κάρτα SIM οι εταιρείες μπορούν να αχρηστεύουν την ίδια τη συσκευή, εφόσον υπάρχει καταγγελία για κλοπή…
Ειλικρινά, δεν λέω ότι το θέμα δεν είναι καλό… Όχι. Η ένσταση μου έχει να κάνει με το γεγονός ότι ένα τέτοιο θέμα αξιοποιείται από τη συγκεκριμένη εφημερίδα ώς άξιο για πρώτο θέμα… Και, ξέρετε, δεν βγαίνουν αυτά τυχαία. Αποτελούν προϊόν συνεχών συσκέψεων στην εφημερίδα των επιτελικών στελεχών, διευθυντών, αρχισυντακτών, υπευθύνων τμημάτων κ.α.
Ποιο ήταν δηλαδή αυτό το στοιχείο της μοναδικότητας; Και γιατί να πάρει τόσο και τέτοιο χώρο ψηλά στην πρώτη σελίδα, αφού θα μπορούσε απλά να πιάσει ένα δισέλιδο στις πίσω εσωτερικές σελίδες; Βεβαίως γνωρίζω ότι δεν έχω τη δυνατότητα να θέσω ερωτήσεις στους αρμοδίους και δεν προσδοκώ να λάβω καμία απάντηση. Άλλωστε τα ερωτήματα είναι ρητορικά… Δεν έχει και νόημα…
Αυτό που θέλω να πω με λίγα λόγια, είναι ότι αποτελεί απόδειξη του κακού δρόμου που κρατούν ορισμένες εφημερίδες, ραδιόφωνα, τηλεοράσεις ή γενικότερα ΜΜΕ με το να αποσιωπούν σημαντικές ειδήσεις αντί μέσω της ερευνητικής δημοσιογραφίας να αποκαλύπτουν πράγματα. Ευτυχώς, το ενθαρρυντικό είναι ότι οι αναγνώστες δεν τρώνε κουτόχορτο. Σταματούν να τους τιμούν με το ένα ευρώ τους, έχοντας άποψη γιατί το κάνουν. Αυτοί είναι οι καρποί που δρέπουν… Δεν το βλέπουν;
