Του Γιώργη Γ. Παπαδόσηφου
Πλούσια η πολιτεία μας -ήδη από τα παλαιότερα χρόνια- με «μαγεριά» ή «μαγέρικα» όπως συνηθίζουμε να τα λέμε στην απλουστευμένη λαϊκή γλώσσα. Μαγεριά που με περίσσια φροντίδα και σπιτικές σπεσιαλιτέ εξυπηρετούσαν και τους πιο παράξενους «ουρανίσκους»! Με το πέρασμα των χρόνων εξελίχθηκαν σε τόπους καθημερινής συνάντησης ιδιαίτερα για τις λαϊκές τάξεις του ντόπιου πληθυσμού. Ξενύχτηδες, φαγάδες, μεροκαματιάρηδες έδιναν ραντεβού από τις πρώτες πρωινές ώρες για να γευτούν τον παραδοσιακό πατσά, τα μακαρόνια, τις σούπες, τα λαδερά κι όλα όσα τραβούσε η όρεξη τους. Γι’ άλλους, το πιάτο αυτό σηματοδοτούσε το τέλος μιας ημέρας και για μερικούς την έναρξη μιας άλλης.
Ανοίγοντας ένα βιβλίο αφιερωμένο στο Ρέθυμνο και στους Ρεθεμνιώτες, γίνεται ειδική αναφορά στις ταβέρνες και στα «ξενυχτάδικα» του Ρεθύμνου, φανερώνοντας με τον τρόπο αυτό, πως τα μαγέρικα είχαν γίνει πλέον τρόπος ζωής για τη μικρή μας πόλη. 
Του Βασσάλου το μαγειρείο, του Αποστολάκη το εστιατόριο, του Σιμιτζή, του Λαμπρινού και αρκετά άλλα συμπλήρωναν το πάζλ των μαγειρείων στο Ρέθυμνο. Τα περισσότερα από αυτά στις μέρες μας είναι πλέον αναμνήσεις. Αναμνήσεις που ακολουθούν τις παλαιότερες γενεές και τις συνοδεύουν με αρκετά περιστατικά της σύγχρονης ιστορίας του τόπου μας. Παρά ταύτα, η ιστορία των μαγειρείων στο Ρέθυμνο συνεχίζεται όχι με την ίδια πυκνότητα, αλλά με το ίδιο μεράκι. Γιατί δεν τελείωσαν να υπάρχουν ούτε ξενύχτηδες, ούτε πρωινοί μεροκαματιάρηδες αλλά ούτε… εραστές του πατσά!
Το Μαγειρείο-Πατσατζίδικο του Μανώλη Πετράκη «ο σκεπετζής» στην πλατεία Δημοκρατίας –απέναντι απ το Δημαρχείο- ικανοποιεί τα γούστα των παλαιότερων και των νεότερων με τις σπιτικές γεύσεις που σερβίρει στους πελάτες του. Πατσάς, μακαρόνια σύζουμα, σούπες, γαρδούμια κ.α., μαγειρεύονται με παραδοσιακό τρόπο και περιμένουν τους «μερακλήδες του φαγητού» από τις 2:00 τα ξημερώματα μέχρι τις 2 το μεσημέρι. Τα υλικά που χρησιμοποιεί φρέσκα και διαλεκτά ενώ οι παλιές συνταγές των σπιτικών γεύσεων παίρνουν σάρκα και οστά στου «σκεπετζή». Η καλύτερη διαφήμιση ενός μαγαζιού-έλεγαν οι παλιοί-είναι η ίδια του η πραμάτεια. Μια επίσκεψη στο πατσατζίδικο ο «ο σκεπετζής» θα σας πείσει…
