Της Κατερίνας Βοτζάκη
Μια πολλή όμορφη βραδιά, αφιερωμένη στο πλοίο μας έγινε την Παρασκευή 20 Ιουλίου, στη μαρίνα του Ρεθύμνου με διοργανωτές το σύλλογο στιχουργών ”Μιχάλη Καυκαλά”. 
Οι Ρεθεμνιώτες παρεβρέθηκαν με θέρμη, λαχτάρακαι αρκετή συγκίνηση, διασκεδάζοντας με τα κρητικά συγκροτήματα και χόρεψαν με φόντο το λαμπαδοφορεμένο πλοίο μας.
Τα ψέματα τελείωσαν, το πλοίο μας ετοιμάζεται να κάνει το πρώτο του ταξίδι, που θα είναι σαν γιορτή. Οι Ρεθεμνιώτες, ο απλός λαός είναι χαρούμενος. Κάποιοι άλλοι ποιο (μεγάλοι), όχι…Αισθητή η απουσία των αρχών και των συλλόγων της πόλης, εκτός του συλλόγου ξενοδόχων. Άραγε γιατί, ποιος θα μα μου λύσει αυτή την απορία? Αρχίζω να πιστεύω ότι κάποιοι, ίσως, λέω ίσως δεν χάρηκαν και πολύ με τον ερχομό του πλοίου.
Ο Ρεθεμνιώτης απλός πολίτης δεν είπε όχι στο συνεργείο του συλλόγου στιχουργών, που όλη την εβδομάδα είχε ξεχυθεί στους δρόμους της πόλης μοιράζοντας προσκλήσεις . Από το υστέρημα του, ότι του απόμεινε μια και του το κλέβουν από χίλιες μεριές, έδωσε με μεγάλη του χαρά, ανάβοντας ο καθένας τους από μία φλόγα στην ελπίδα της νίκης.
Ξυπνούμε σιγά σιγά συντοπίτες μου και βλέπουμε το καλό του ”παντέρμου” Ρεθέμνου. Το στολίδι της Κρήτης, όμως στολίδι έμεινε και βγαίνει μέσα από τη λάσπη που το βύθισαν οι ”επιτήδιοι” και λάμπει ξανά και έτσι πρέπει να το κρατήσουμε πάντα ψηλά, και να αστράφτει.
Πολλά μπράβο αξίζουν στους ανθρώπους που αφιλοκερδώς δέχτηκαν να παίξουν, στον Μανόλη Σκουτέλη, Νίκο Σφακιανάκη, στον Κώστα
Κουτελιδάκη και στον Βαγγέλη Γκαλονάκη και τα συγκροτήματα τους. Πολύ ωραία ανέκδοτα που έκαναν τον κόσμο να γελάσει με την ψυχή τους μας είπε ο αγαπητός Στάθης Μονιάκης, που ήρθε από το Ηράκλειο ανταποκρινόμενος στα κάλεσμα μας.Μέλη του συλλόγου στιχουργών, απήγγειλαν μαντινάδες με σχέση το πλοίο και πήραν μέρος σε διαγωνισμό μαντινάδας με το ίδιο θέμα.
Ας είναι καλοτάξιδο το ”Έλλη” μας με τη δική μας πάντα βοήθεια, στο πλάι του.
Στο ν-τόπο που γεννήθηκα, μετά από χρόνια, είδα
καράβι και ξανάδωσε στο Ρεθεμνιώτη, ελπίδα.
Έλλη, το λένε και μαζί, στο πέλαγος θα μπούμε
ταξίδι απ’ το Ρέθεμνος κι’ Αθήνα ν’ ανεβούμε.
Γι’ αυτό εδά ο γης τ’ αλλού, να πιάσουμε τη χέρα
το” Έλλη ”να στηρίξουμε, να δούμε άσπρη μέρα.
Για το καλό του τόπου μας, πρέπει να του σταθούμε
να πάψουμε το Ρέθεμνος ”παντέρμο” να θωρρούμε.
Κυδωνάκη Ελένη (Αμάρι)