Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
kokonasb@gmail.com
Φοβάμαι οτι αυτή η «θεωρία των άκρων» θα μας ταλαιπωρήσει πολύ. Γιατί οδηγεί σε μια ακραία παραμόρφωση της πολιτικής πραγματικότητας . Η θεωρία αυτή στηρίζεται στο αξίωμα οτι η Χρυσή Αυγή είναι το δεξιό άκρο του πολιτικού μας συστήματος. Για να υπονοήσει στη συνέχεια οτι στο αριστερό άκρο τοποθετείται ο ΣΥΡΙΖΑ.
Συγνώμη για την απορία , αλλά γιατί η Χρυσή Αυγή ανήκει στο πολιτικό μας σύστημα , έστω και στην πιο ακραία συνοριακή του γραμμή? Θεωρώ οτι το πολιτικό μας σύστημα δεν είναι ξέφραγο αμπέλι , αλλά στηρίζεται σε μια θεμελιώδη αρχή : οτι όλες οι πολιτικές δυνάμεις πιστεύουν στον κοινοβουλευτισμό , στην έκφραση της λαικής βούλησης μέσα απο τις εκλογές και στη διακυβέρνηση με βάση τον κανόνα της πλειοψηφίας και της μειοψηφίας.Η Χρυσή Αυγή είναι ένα κόμμα που στοχεύει ευθέως στην κατάλυση του κοινοβουλευτισμού και της δημοκρατίας. Τι άλλη δουλειά λοιπόν έχει με το πολιτικό μας σύστημα , εκτός απο τη διακηρυγμένη επιθυμία της να το καταργήσει , όταν θα μπορεί?
Πάμε στο άλλο «άκρο». Πιστεύει κανείς οτι ο ΣΥΡΙΖΑ αγωνίζεται για την κατάλυση του κοινοβουλευτισμού?Αν ναι , τότε ας αναλάβει τη δουλειά η ψυχιατρική επιστήμη. Η πολιτική δεν μπορεί να τον βοηθήσει. Η πραγματικότητα είναι απλή : Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι «άκρο» , όμως στο ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν «ακραίοι». Είναι αυτοί που δεν καταλαβαίνουν οτι άλλο το δικαίωμα στη διαφωνία με μια επένδυση λαο άλλο το «δικαίωμα» στις….καραμπίνες!!Γιατί η πρώτη στάση είναι θεμιτή έκφραση αμφισβήτισης , ενώ η δεύτερη πρακτική εκτός νόμου. Αρα , καταδικαστέα χωρίς ελαφρυντικά.
Ελπίζουμε οτι μαζί με την ενηλικίωση έρχεται και η ωρίμανση. Η Ν.Δ. είναι «άκρο»? Προφανώς όχι! Ομως και στη Ν.Δ. υπάρχουν «ακραίοι». Τι ‘αλλο είναι αυτοί οι «μάτσο» τύποι που χαρακτηρίζουν «σκυλολόι» την αξιωματική αντιπολίτευση και φλερτάρουν ανοιχτά με τα «εθνικά» και «πατριωτικά» χαρακτηριστικά της Χρυσής Αυγής? Οπως και οι άλλοι που σήμερα , στον 21ο αιώνα κάνουν διαλέξεις για σπαρτιάτικη «κρυπτεία». Νοσηροί ανεγκέφαλοι μπορεί να είναι , πάντως για Ευρωπαιστές κεντροδεξιούς , δεν τους βλέπω.
Συμπέρασμα : Η Δημοκρατία δεν κινδυνεύει απο τα άκρα. Τη βλαπτουν όμως σοβαρά οι ακραίοι. Οι οποίοι σε μια κρίσιμη κοινωνική και πολιτική κρίση μπορεί να ανοίξουν την «κερκόπορτα» σε όλους αυτούς που μισούν τη δημοκρατία…