Στίχοι: Τόλης Ζιώγας
Ζω ευτυχισμένος σε μια πλάνη, 
και ακολουθώ της λογικής το ψέμα,
μα μια μόνο άνοιξη δεν φτάνει,
να βγάλω απ’ το κεφάλι τους το στέμμα.
Στα δυο μου χέρια φυλακίζω την ελπίδα
σαν ακροβάτης περπατάω σε σκοινί,
θέλω να γίνω και φωτιά και καταιγίδα,
της νύχτας το όνειρο να πιάσω το πρωί.
Και όλο θα σκέφτομαι πως θα ταν αν θα άλλαζα,
και όλο θα έβλεπα σε έναν καθρέφτη αλήθειες,
με μια μου κίνηση θα έχτιζα ότι χάλασα,
και θα ξεγύμνωνα παλιές κακές συνή8ειες.
Και αν πάλι δεν τα αλλάξω όλα αύριο
και αν πάλι νοιώσω θύμα και μικρός,
ας δείξω με ένα βλέμμα μου πιο άγριο
πως τα όνειρα κερδίζονται στο φως
Κι αν πέσω θα σηκώνομαι και αν ζήσω θα σκοτώνομαι
και αν φαίνομαι θα κρύβομαι και αν χαίρομαι θα θλίβομαι,
και αν μοιάζω όσο έρχεται το φως, ένας μικρός αθάνατος θνητός,
η μέρα θα μου δείξει ευτυχώς…..πως τα όνειρα κερδίζονται στο φως…..