Γράφει ο Μιχάλης Ρομπογιαννάκης
Έλα ντε. Τι να ‘ναι; Κανένας δεν το γνωρίζει. Κανείς δεν το βρήκε ακόμα. Όχι γιατί δεν υπάρχει, όλοι το έχουμε νιώσει έστω και μια φορά στη ζωή μας, αλλά γιατί είναι ένα συναίσθημα απερίγραπτο και τόσο μεγάλο όσο ο ουρανός που απλώνεται πάνω από το κεφάλι μας. Τεράστιο και χαώδης χωρίς άκρες, χωρίς σύνορα. Έτοιμο κι αυτό όταν το υποτιμήσουμε, να πέσει και να μας πλακώσει. Άλλοτε μας απογειώνει και άλλες φορές απλά μας… γειώνει. Όλοι στην αναζήτηση της έννοιας αυτής της λέξης είμαστε, αλλά όσο κι αν ψάχνουμε, άκρη δε βρίσκουμε. Διαχρονικά όμως έχουν ειπωθεί διάφοροι “ορισμοί”. Γι αυτό κι εγώ σας παραθέτω μερικούς από αυτούς που συγκράτησα και μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση …
– “Ο έρωτας είναι η αλήθεια αυτής της στιγμής.”, Όσσο
– “Ο έρωτας είναι ο αρχιτέκτονας του σύμπαντος.”, Ασκληπιάδης
– “Έρωτα αποκαλούν την ισχυρή επιθυμία.”, Σωκράτης
– “O έρωτας είναι ένα πάθος εγωιστικό, έχουν άδικο να τον καλλωπίζουν. Θέλεις την ευτυχία του αγαπημένου προσώπου υπό τον όρο πως θα του την δώσεις εσύ και όχι άλλος.”, Άγγελος Τερζάκης
– “Ο έρωτας είναι ο καθρέφτης της ψυχής.”
– ” O έρωτας είναι οικείος. Ο έρωτας είναι διαβολικός. Δεν υπάρχει πιο διαβολικός άγγελος από τον έρωτα.”, Γουίλιαμ Σαίξπηρ
– ” Ο έρωτας δεν είναι τίποτα άλλο, παρά μια τρέλα όλο σοφία, ένα φαρμάκι κι ένα φάρμακο μαζί, που τη ζωή την κάνει πιο γλυκιά.”, Γουίλιαμ Σαίξπηρ
– “Ο έρωτας είναι ο θρίαμβος της φαντασίας επί της νοημοσύνης.”, H.L Mencken
– “Έρωτας είναι δύο ψυχές με κοινή σκέψη, δύο καρδιές που χτυπούν σαν μία.”, John Keats
– “Ξέρεις τι είναι ο έρωτας; Το άγριο μπλε της θάλασσας. Το βαθύ κόκκινο της παπαρούνας. Το φλύαρο πράσινο του λειβαδιού. Το μεθυσμένο πορτοκαλί του χειμωνιάτικου ήλιου.”, Αλκυόνη Παπαδάκη
Τα σχόλια δικά σας…
