Σε ιδιαίτερα θερμό κλίμα πραγματοποιήθηκε χθες στο κατάμεστο αμφιθέατρο στην πανεπιστημιούπολη του Γάλλου η τελετή ορκωμοσίας και απονομή πτυχίων μεταπτυχιακών και προπτυχιακών φοιτητών του τμήματος Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης.
Οι νέοι επιστήμονες, «αφήνουν» το Πανεπιστήμιο έχοντας κατακτήσει γνώσεις για το μέλλον, γεμάτοι όνειρα και ελπίδα, σε μια δύσκολη συγκυρία για την Ελλάδα, που όμως μπορεί ακόμη να προσφέρει στους νέους που θα αποδεχθούν τις σύγχρονες προκλήσεις και θα χαράξουν μια νέα πορεία στο επιχειρείν της χώρας. Στην κατεύθυνση αυτή συνέβαλε σημαντικά ο προσκεκλημένος ομιλητής από το Πανεπιστήμιο Κρήτης, γνωστός επιχειρηματίας και μεγαλομέτοχος του Rethymno Cretan Kings κ. Κώστας Ζομπανάκης, ο οποίος στην ομιλία του με θέμα «Επιχειρώντας στην Ελλάδα του Σήμερα» παρουσίασε μεν τη ζοφερή πραγματικότητα ενέπνευσε, δε, τους νέους επιστήμονες ώστε να αξιοποιήσουν όσα αποκόμισαν διαμορφώνοντας με τη σειρά τους πιο ευνοϊκές συνθήκες για το Ελληνικό επιχειρείν. Μέσα από το παράδειγμά του, ο Κρητικός απόφοιτος του Χάρβαρντ που επένδυσε στον τομέα της διατροφής και κατάφερε να πουλήσει τη συνταγή του καφέ στην εταιρεία Nestle, μοιράστηκε με τους απόφοιτους σημαντικά στοιχεία που στο μέλλον δεν αποκλείεται να αλλάξουν αν αξιοποιηθούν από τη νέα γενιά, το επιχειρηματικό «τοπίο» της χώρας.
Αξίζει να σημειωθεί πως στην τελετή το «παρών» έδωσε και ο πατέρας του κ. Κώστα Ζομπανάκη, κ. Μίνως Ζομπανάκης, πρωτοπόρος τραπεζίτης και οικονομολόγος με καταγωγή από τις Καλύβες Χανίων που θεωρείται ένας από τους κορυφαίους οικονομολόγους στον κόσμο. 
Χαιρετισμό στη διάρκεια της τελετής απηύθυναν ο κ. Κωνσταντίνος Σπανουδάκης, αναπληρωτής Πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης, ο κ. Δημήτρης Μυλωνάκης, κοσμήτορας της Σχολής Κοινωνικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών, ο κ. Βαγγέλης Τζουβελέκας, πρόεδρος του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών και η κ. Μαργαρίτα Τζίνιους, Διευθύντρια Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών.
Ο πρόεδρος του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών κατά τη διάρκεια της τελετής ανέφερε: «Είναι τιμή για εμάς που ο κ. Ζομπανάκης θα αποχαιρετήσει τους αποφοίτους μας και θα τους δώσει αρκετές και χρήσιμες συμβουλές που ελπίζω να τους φανούν αποτελεσματικές στην πορεία της καριέρας τους».
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Ο κ. Ζομπανάκης, συνεχάρη τους αποφοίτους για τη σημαντική κατάκτηση που σηματοδοτεί το τέλος της φοιτητικής τους ζωής, ενώ ανέδειξε σημαντικά στοιχεία για έναν κλάδο που ο ίδιος γνωρίζει άριστα και μάλιστα φημίζεται για την πρωτοπορία του ως επιχειρηματίας.
Ο κ. Ζομπανάκης, αναφέρθηκε και στην προσφορά του επιχειρηματία στην κοινωνία που θα πρέπει εκτός των άλλων, να αποτελεί βασική μέριμνα για όσους προχωρούν στο εγχείρημα, όπως άλλωστε τον είχε συμβουλέψει και ο δικός του πατέρας στο παρελθόν, όπως επεσήμανε. «…Ο επιχειρηματίας είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ γνώσης και οικονομικής ανάπτυξης. Οι καινοτομίες των επιχειρηματιών συχνά βελτιώνουν το βιοτικό μας επίπεδο και το σημαντικότερο οι καινοτομίες στην παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών ευνοούν στη δημιουργία νέου πλούτου, νέων θέσεων εργασίας και ενός ενάρετου κύκλου στην οικονομία. Η δημιουργία εταιρειών πληροφορικής στις Ινδίες δεν δημιούργησε μόνο θέσεις εργασίας για προγραμματιστές αλλά ευνόησε και τη δημιουργία περιφερειακών εταιρειών που υποστηρίζανε τη λειτουργία τους όπως τηλεφωνικά κέντρα, συντήρηση δικτύων, προμηθευτές εξοπλισμού, εκπαιδευτικά κέντρα για νέα σειρά εργαζομένων ακόμη και κατασκευαστικές εταιρείες για τη στέγαση όλων αυτών των εργαζομένων. Μην ξεχνάμε ότι η δημιουργία νέου πλούτου, διότι γι’ αυτό πρόκειται όταν μιλάμε για επιτυχημένες εταιρείες, με την επακόλουθη αύξηση της απασχόλησης, των μισθών και των εταιρικών κερδών φέρνουν υψηλότερα φορολογικά έσοδα τα οποία χρησιμοποιούνται για τη συντήρηση του κοινωνικού κράτους και την ενίσχυση των δομών ιδιαίτερα για τους μη έχοντες. Μιας και βρισκόμαστε στο Πανεπιστήμιο, και για την παιδεία, την επένδυση στην έρευνα και την τεχνολογία…» ανέφερε μεταξύ άλλων.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΜΙΚΡΟΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
Παράλληλα, αναφέρθηκε στα στατιστικά στοιχεία που κατατάσσουν την Ελλάδα σε μια από τις χώρες με το υψηλότερο ποσοστό επιχειρηματιών και μάλιστα με έναν εντυπωσιακό αριθμό μικροεπιχειρήσεων. Επεσήμανε, μια σειρά από προβλήματα για την κοινωνία αλλά και τις ίδιες τις επιχειρήσεις που δημιουργεί αυτό το δεδομένο στη χώρα μας ενώ αναφέρθηκε και στο ρόλο του κράτους στο επιχειρείν.
Χαρακτηριστικά, μεταξύ άλλων υπογράμμισε: «Σύμφωνα με μια στατιστική μελέτη του καθ’ ύλην αρμόδιου οργανισμού Global Entrepreneurship Monitor, το επιχειρείν στην Ελλάδα φαίνεται να είναι πάρα πολύ σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας μας. Σύμφωνα με τα στοιχεία του οργανισμού η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο ποσοστό επιχειρηματιών ήτοι υφισταμένων ιδιοκτητών επιχειρήσεων μεταξύ Ελλάδας, Πορτογαλίας, Ισπανίας, Γαλλίας, Σουηδίας, Γερμανίας και Μεγάλης Βρετανίας. Το ποσοστό αντιστοιχεί στο 16% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού της Ελλάδας. Δεύτερη έρχεται η Ισπανία με μόλις 9%. Όμως η στατιστική αυτή κρύβει το εξής. Το 96%αυτών των επιχειρήσεων είναι μικροεπιχειρήσεις με λιγότερους από εννέα εργαζόμενους. Το μικρό αυτό μέγεθος δημιουργεί μια σειρά από προβλήματα. Σε ό,τι αφορά την κοινωνία, η ύπαρξη τόσων πολλών μικροεπιχειρήσεων καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την είσπραξη φόρων και εισφορών κοινωνικής ασφάλισης. Με άλλα λόγια απαιτείται ένας στρατός εφοριακών και ελεγκτών για την είσπραξή τους.
Για την επιχείρηση το πολύ μικρό μέγεθος αποτρέπει τη δημιουργία οικονομιών κλίμακος αναγκαίων σε κάποιους τομείς, όπως το λάδι, ένα παιχνίδι πια για πολύ μεγάλες εταιρείες… Επιπλέον προβλήματα για τις μικρές επιχειρήσεις αποτελούν η εξεύρεση χρηματοδότησης και η έλλειψη ικανοποιητικού κέρδους που να επιτρέπει τη μετεξέλιξη και καινοτομία. Κατά τη γνώμη μου ο μεγαλύτερος εχθρός της εξέλιξης του επιχειρηματία στην Ελλάδα είναι το κράτος ή καλύτερα ο κρατισμός και ακόμα καλύτερα ο Ελληνικός κρατισμός, μια πολιτική θεωρία που υποστηρίζει ότι το κράτος πρέπει να διευθύνει και να εμπλέκεται σε όλες τις οικονομικές λειτουργίες. Στην Ελλάδα κυριαρχούσε και κυριαρχεί σήμερα ο πελατειακός αναξιοκρατικός κρατισμός. Ο Κέυνς ουδέποτε φαντάστηκε ότι η επέμβαση του κράτους στην οικονομία θα κατέληγε σε αυτό που είδαμε και βλέπουμε σήμερα στην Ελλάδα. Έναν ανελέητο πόλεμο που δέχεται ο επιχειρηματικός κλάδος από το κράτος μέσω αναποτελεσματικής γραφειοκρατίας, διαφθοράς, νεποτισμού και κρατικοδίαιτων εταιρειών».
Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΓΙΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
«Η έννοια του «επιχειρείν» είναι τόσο παρεξηγημένη στην Ελλάδα, που αμφιβάλλω εάν υπάρχουν πολλές μητέρες σε αυτήν την αίθουσα που θα ένιωθαν ασφαλείς εάν το παιδί τους επέλεγε να ακολουθήσει επιχειρηματική καριέρα» ανέφερε ο κ. Ζομπανάκης μιλώντας για το αποτρεπτικό πολλές φορές περιβάλλον που δημιουργείται στη χώρα μας για τους νέους επιχειρηματίες.
Συγκεκριμένα τόνισε: «Πρόσφατο άρθρο στην «Αυγή» παρουσιάζει την έκθεση “Doing Βusiness” της Παγκόσμιας Τράπεζας, η οποία αποδεικνύει ότι η Ελλάδα είναι μία από τις πιο δύσκολες χώρες του κόσμου για επενδύσεις. Πιο δύσκολη είναι η έναρξη μιας επιχείρησης στην Ελλάδα απ’ ότι στο Κόσοβο, η αδειοδότηση απ’ ότι στην Παραγουάη και η εφαρμογή των συμβάσεων απ’ ότι στη Λιβύη, που μάλλον θα έχετε προσέξει ότι, ουσιαστικά, δεν υφίσταται σαν χώρα αυτή τη στιγμή. Απ’ όλο τον κόσμο, μόνο στο Afghanistan, στο Souriname και στην Guinea-Bissau, χρειάζεται περισσότερος χρόνος για την εκδίκαση εμπορικών διαφορών. Αυτοί είναι οι λόγοι που το «επιχειρείν» μας απαρτίζεται από καφενεία και σουβλατζίδικα. Προφανώς, χρειάζεται ηρωική προσπάθεια για να κάνεις κάτι μεγαλύτερο. Ακόμα και οι πιο γενναίοι επενδυτές είναι φυσικό να αποθαρρύνονται, όταν ξέρουν ότι για την αδειοδότηση μιας κοινής παραγωγικής μονάδας , π.χ. στο χώρο του αναψυκτικού, θα χρειαστεί να περιμένουν πάνω από δύο χρόνια. Άρα, σκέφτονται «καλύτερα να ανοίξω σουβλατζίδικο σε 6 μήνες, παρά να χάσω το χρόνο μου παλεύοντας με το κράτος».
«ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΘΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ»
Ο κ. Ζομπανάκης, έκλεισε την ομιλία του με ένα μήνυμα αισιοδοξίας για τους εν δυνάμει επιχειρηματίες. «Κι όμως παιδιά, όσοι από εσάς ενδιαφέρονται να γίνουν επιχειρηματίες, σας λέω ότι τα πράγματα θα αλλάξουν. Διότι λεφτά δεν υπάρχουν. Η ανάπτυξη θα έρθει μόνο από επιχειρηματικές δραστηριότητες (με την προϋπόθεση, βέβαια, ότι το τραπεζικό σύστημα θα είναι υγειές, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση). Και το κράτος θα ενδώσει. Γι’αυτό σας προτείνω, μέχρι να έρθει η κατάλληλη στιγμή, να είστε σε ετοιμότητα, να κρατήσετε ζωντανά τα επιχειρηματικά σας όνειρα και να αποκτήσετε εμπειρίες όπου μπορείτε – και γιατί όχι και στο εξωτερικό. Δεν είναι πια η Ελλάδα του Καζαντζίδη, που θα φύγετε για τις φάμπρικες της Γερμανίας και θα βλέπετε την οικογένειά σας κάθε 3 χρόνια. Με 19 ευρώ, μπορείτε να βλέπετε τη μάνα σας κάθε Σαββατοκύριακο».
ΑΣ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΕΝΑ «INVEST IN CRETE»
Από την ομιλία του κ. Ζομπανάκη δεν θα μπορούσε να λείπει η Κρήτη, επισημαίνοντας πως το νησί έχει έναν σημαντικό πλούτο στον κλάδο των τροφίμων που παραμένει ανεκμετάλλευτος, κι όμως είναι διεθνώς αναγνωρισμένος.
«Και για σας που είστε από την Κρήτη, το ματς είναι στημένο. Η Κρήτη έχει ένα τεράστιο πλούτο που λέγεται το «brand Κρήτη». Αναφέρομαι στον τουρισμό αλλά, ακόμα περισσότερο στον χώρο το δικό μου, αυτό των τροφίμων. Τελείως ανεκμετάλλευτος. Οι πρώτες μεγάλες μελέτες για τη μακροβιότητα, έγιναν στο νησί μας τη δεκαετία του ’60.
Σε ένα πρόσφατο ταξίδι μου στο Λονδίνο, είδα μία παλιά μου φίλη, η οποία δουλεύει για το εθνικό σύστημα υγείας της Μ. Βρετανίας. Είναι διατροφολόγος και μου έλεγε ότι μέρος των παροχών του κράτους σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε καρδιολογικές επεμβάσεις είναι μια σειρά από μαθήματα για να μην την ξαναπατήσεις. Και ξέρετε τι διδάσκει η φίλη μου η Candice; Την Κρητική διατροφή – Μάλιστα! Όχι τη Μεσογειακή, την Κρητική! Στο Αγγλικό σύστημα υγείας. Τι πρόκειται να κάνω εγώ γι’ αυτό, δεν σας λέω – είναι μυστικό.
Εν τω μεταξύ, επειδή αγαπάω το νησί μου και είμαι μεγάλος υποστηρικτής της αποκέντρωσης, που την βλέπω σαν αντίδοτο στον κρατισμό, έχω την εξής πρόταση: Ας φτιάξουμε ένα «Invest in Crete» που θα συνδέει τα εξαιρετικά μας Πανεπιστήμια και τα λαμπρά μυαλά, με επιχειρηματίες και ξένους επενδυτές» κατέληξε ο κ. Ζομπανάκης.