Γράφει ο Ξυπολυτάς Νικόλαος
Μέλος ΝΟΔΕ Ν.Δ. Ρεθύμνου
Γραμματέας Ιατρικού Συλλόγου Ρεθύμνου 
Ένιωσα την οργή μου να ξεχειλίζει. Σ’ έναν τοίχο των Εξαρχείων γράφτηκε: «Έλληνας δεν γεννιέσαι, ούτε γίνεσαι• καταντάς»!
Μάς είπαν ψέμματα πολλά, ψέμματα αισχρά. Μάς είπαν πως μπαίνοντας στην ΕΟΚ και μετά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα γίνουμε Ευρωπαίοι. Λες και πριν ήμασταν Ασιάτες ή Αφρικανοί. Και τελικά γίναμε χειρότεροι κι’ από αυτούς, στην αγκάλη των Ευρωπαίων εταίρων. Διότι δεν βρεθήκαμε στην Ευρώπη του Γκαίτε, αλλά στην Ευρώπη του Γκαίμπελς. Αντί στην Ευρώπη του Σαίξπηρ, στην Ευρώπη των ναρκωτικών. Δεν μπήκαμε στην Ευρώπη της ευημερίας και ανάπτυξης, αλλά στις χρεοκοπίες των Ευρώ.
Διάβασα προ ημερών σε μια μεγαλοφυλλάδα των Αθηνών, ξεδιάντροπα φιλομνημονιακή, πως δεν αξίζει να πεθάνει κανείς για ένα πατριωτικό ιδανικό. Απάντησε ένας «αδιόρθωτος» πατριώτης, ο ιστορικός Σαράντος Καργάκος: «Το χειρότερο είναι πως τίποτε δεν αξίζει, όταν κανείς ζει χωρίς αυτό. Και πως ακόμη πιο αισχρό είναι το να ζει κανείς για το νέο ιδανικό, για την καινούργια μεγάλη ιδέα, την έκτη δόση του δανείου. Εμείς που μέχρι πρόσφατα είμαστε η ψυχή της υφηλίου, ζούμε με ξένα ψίχουλα και με δανεική ψυχή».
Μετά την έκρηξη του Ελληνισμού για το όνομα της Μακεδονίας που κράτησε επί μία τριετία, έπεσαν πάνω μας λυτοί και δεμένοι να συμμαζευτούμε, να προσγειωθούμε, να σωφρονισθούμε. Έτσι θα προκόψουμε. Σήμερα η Ελλάς και σύμπας ο Ελληνισμός, είναι παντού ντροπιασμένος. Χάσαμε όλες τις διπλωματικές μάχες, την παραγωγική δύναμη της χώρας, το εθνικό και το κοινωνικό μας φιλότιμο. Προτιμάμε πια την αγγλική ως γλώσσα και γραφή αντί την ξεπερασμένη κι ατιμασμένη Ελληνική, μητέρα του ευρωπαϊκού γλωσσικού πολιτισμού.
Κι όλα αυτά πώς και γιατί; Έπρεπε και πρέπει να επιβληθεί το παγκόσμιο ολοκληρωτικό κράτος. Χρειαζόταν ένα πειραματόζωο. Επιλέχτηκε το ελληνικό κράτος και ολόκληρος ο Ελληνισμός. Μεθοδικά έσπασαν τις πνευματικές και ιστορικές μας ρίζες, απογύμνωσαν την ελληνική γλώσσα και γραφή από τις αρχέγονες καταβολές τους, οι φασίστες υποβάθμισαν τη σημασία του έθνους σαν τάχα φασιστική κατασκευή και παρουσίασαν έναν κατ’ όνομα ελληνικό κόσμο, περίπου παρόμοιο του ψευτοποντικού που βρυχάται τώρα και λίγα χρόνια, του Σκοπιανού. Ψευτοπόντικα άπατρι, πολυεθνικού, νάνου συνονθυλεύματος φυλών και λαών, δεν ξέρει από πού έρχεται, πού βρίσκεται, πού θέλει να πάει. Του χάρισαν την Πρέσπα!!.. Αντί η λίμνη να ανακατανεμηθεί βάσει της σπιθαμιαίας έκτασης των σημερινών Σκοπίων, παραμένει μοιρασμένη βάσει της τεράστιας πρώην Γιουγκοσλαβίας (ένωση Σλάβων) κι έτσι σήμερα η Ελλάδα στερείται της έκτασης της Πρέσπας που δικαιούται. Όταν θάρθει η ώρα αξιοποίησης των εκεί οικονομικών (και ιστορικών) πηγών, θα τα αρπάξουν ως δικαιούχοι, οι…. Σκοπιανοί. Όχι οι Έλληνες.
Η σύγχρονη οικονομική κρίση είναι απότοκος πολύχρονης προετοιμασίας και σχεδιασμού για να επέλθει η πνευματική και ηθική κρίση. Πέταξαν όλες τις προγονικές αξίες που δημιουργούσαν ανθρώπους αξίας και βουτηχτήκαμε στον βούρκο του αμοραλισμού, της οικονομικής απάτης και της πολιτικής ρεμούλας χωρίς ιδανικά. Η Νέα Τάξη, μαζί με τους ανάξιους πολιτικούς και τους ανάξιους ημεδαπούς πνευματικούς ταγούς της, αυτοί που δημιούργησαν την πνευματική ασφυξία στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στα «μίντια» και στα σκουπίδια που σερβίρουν, σιγομουρμουρίζουν ευτυχείς «η Ελλάς εν τάφω».
Γιατί καλλιεργείται τόσο μίσος στη Βόρειο Ελλάδα εναντίον της Νότιας; Μήπως σχεδιάζεται διαμελισμός; Μήπως η περιβόητη κρίση είναι τεχνητή για να θολώσει ο νους μας; Κάποιοι θέλουν να ρουφήξουν για λογαριασμό τους τον μαύρο χυμό που ρέει ολόγυρά μας.
Και στο παρελθόν η Ελλάς έπεσε αλλά ουδέποτε ξέπεσε. Γλιστρούσε αλλά δεν παραπατούσε, ούτε παραμιλούσε. Πολεμήσαμε τον Ούνο αλλά δεν μοιραστήκαμε μαζί τη νίκη. Μάς σπρώξανε σε εμφύλιο.
«Και τώρα τι κάνουμε;». Θα απαντήσω: Στην Ιστορία διατηρούμε πάντα τα δικαιώματά μας και θα ήταν έγκλημα να την ξεχάσουμε, να τη διαστρεβλώσουμε και να τη χαρίσουμε. Πρέπει να ζήσουμε ελληνικά. Να πιστέψουμε στον εαυτό μας, στο παρελθόν μας, στην ιδέα του έθνους. Η πίστη στο έθνος μας στην κρίσιμη τούτη καμπή είναι ανάγκη ζωής. Όχι, όμως, καπηλεία του έθνους, όπως έγινε κάποτε στο παρελθόν.
Τώρα όλοι μάς έχουν γυρίσει την πλάτη, τώρα όλοι λένε ότι ντρέπονται για την Ελλάδα, ξεχνώντας την ιστορία μας, μάς έχουν ήδη ξεγραμμένους, τώρα μάς έχουν αφήσει μόνους να παλέψουμε, νομίζοντας ότι η πατρίδα σβήνει και ψυχορραγεί. Δεν έχουν υπολογίσει τα παιδιά της που της έχουν δώσει στιγμές στον χρόνο, στιγμές που ορθώνουν το ανάστημα τους, αθάνατες, στιγμές δόξας γραμμένες με χρυσά γράμματα και αίμα. Ό,τι και αν κάνουν, η Ελλάδα διατηρεί τον προορισμό να πρωταγωνιστεί με τα φώτα όλου του κόσμου πάνω της.
Είμαστε στη Βαλκανική Χερσόνησο αλλά δεν είμαστε Σλάβοι, συνορεύουμε με την Ανατολή αλλά δεν είμαστε μουσουλμάνοι, ανήκουμε στην Ευρώπη αλλά δεν είμαστε Δυτικοί.
Είμαστε Έλληνες.
Αυτό που κάποιοι συμπλεγματικοί παραδομένοι και προδοτικοί, εκ πεποιθήσεως Γενίτσαροι, δεν μπορούν να το αντέξουν, για μάς αποτελεί σκοπό ύπαρξης και στόχο ζωής. Είμαστε Έλληνες.
Και μη θαρρούν πως σαν κορόϊδα, μαχόμεθα για να πεθαίνουμε. Μαχόμεθα και πεθαίνουμε για να νικάμε. Πάντα και παντού.