Ο καθένας από εμάς επιθυμεί να είναι ευτυχής.
Όταν κάποιος αποφασίσει να ευτυχήσει ανοίγει την πόρτα στην αγάπη και στην εσωτερική ειρήνη. Μερικοί από τους πλέον εύπορους ανθρώπους στον κόσμο έχουν περάσει τις ζωές τους ψάχνοντας το κλειδί που θα τους ανοίξει την πόρτα σε μια ευτυχισμένη ζωή. Η ευτυχία μπορεί να περιγραφεί ως το συναίσθημα της χαράς, του ενθουσιασμού, της ευχαρίστησης, της ηρεμίας και της εσωτερικής ισορροπίας. Είναι κάτι που δοκιμάζεται μέσα στον εσωτερικό κόσμο του καθενός μας. Είναι μια συνειδητή ορθολογική επιλογή. Μπορεί κάποιος να είναι ευτυχής ή λυπημένος, ευδιάθετος ή μίζερος, ισορροπημένος ή ανισόρροπος. Το ανθρώπινο μυαλό είναι ένα εξαιρετικά ισχυρό όργανο. Δεδομένου ότι μπορεί να υπάρξει προγραμματισμός του μυαλού προς την κατάκτηση της εσωτερικής ισορροπίας, οι αρνητικές σκέψεις γίνονται λιγότερες και η ευτυχία γίνεται μέρος της ζωής μας. 
Η ζωή βέβαια δεν είναι πάντα στρωμένη με ροδοπέταλα. Μερικές φορές η διαδρομή της περνάει από μονοπάτια με αγκάθια. Η ειρωνεία της ζωής είναι συνήθως σκληρή κι αμείλικτη, ασυγκράτητη και ανεμπόδιστη. Οι μοιρολάτρες πιστεύουν ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να ξεφύγει από τη μοίρα του. Αυτή του την πίστη ο λαός την εκφράζει μέσα από το γνωμικό «όλα είναι γραμμένα». Η θετική σκέψη και η πίστη ότι όλα θα πάνα καλά που διακατέχει τη σκέψη μερικών ανθρώπων, είναι η αρχή για την κατάκτηση της ευτυχίας. Πολλοί άνθρωποι είναι πάντα ευδιάθετοι ακόμα κι όταν δεν πηγαίνει τίποτα καλά στη ζωή τους. Αντιμετωπίζουν με γέλιο και καλή διάθεση όλα τα ατυχήματα που τους συμβαίνουν. Μπορεί αυτό να μην λύνει τα προβλήματά τους, αλλά είναι μια θεώρηση ζωής που πρεσβεύει ότι με το μοιρολόι και την γκρίνια δεν βρίσκονται λύσεις.. Κρατούν τις αγνές και τις καθαρές σκέψεις στο νου τους και διώχνουν καθετί στενάχωρο και μίζερο. Δημιουργούν οι ίδιοι τις περιστάσεις για τη θετική έκβαση των πραγμάτων. Η αλλαγή της εσωτερικής τοποθέτησης της σκέψης τους, μπορεί να αλλάξει τις εξωτερικές περιστάσεις. Η καλή νοητική τοποθέτηση δίνει το πλεονέκτημα στο παιχνίδι της ζωής, δίνει το αρχικό έναυσμα για μια καλή εκκίνηση, η οποία αξιωματικά αποτελεί την προϋπόθεση για έναν αξιοπρεπή τερματισμό.
Η ευτυχία επιβεβαιώνεται από τον καθένα εσωτερικά, όταν καταφέρνει να είναι ήρεμος, ειρηνικός και ευτυχής. Όταν μπορεί να είναι αρεστός και να χαίρεται με τη χαρά των άλλων. Όταν πιστεύει πραγματικά στους νέους ανθρώπους και στις απεριόριστες δυνατότητές τους. Όταν έχει φιλική διάθεση -ακόμα και απέναντι- σε γκρινιάρηδες και δύστροπους. Όταν είναι σαφής, ακέραιος, πειστικός και νηφάλιος. Όταν μπορεί να πει μια καλή κουβέντα, ακόμη και σε εκείνους που τον πίκραναν. Όταν μοιράζεται πράγματα, πλούτη, φτώχεια, λύπες, έγνοιες και χαρές με άλλους. Όταν δεν ξεχνά ποτέ ότι ο δρόμος προς το ρετιρέ της ευτυχίας δεν έχει ασανσέρ αλλά ότι πρέπει να ανέβει σκάλες. Και οι σκάλες αυτές είναι ανηφορικές, είναι ανεμόσκαλες, είναι τις περισσότερες φορές επικίνδυνες. Συνεπώς, κατά την διάρκεια της ανάβασης στο διαμέρισμα της ευτυχίας τα χέρια κρατάνε σχοινιά, γαντζώνονται σε στηρίγματα, ματώνουν σε καρφιά και πονάνε χωρίς να ανοίγουν. Και αυτό που πρέπει να θυμάται πάντα ο άνθρωπος είναι το γεγονός ότι, κανείς δεν κατόρθωσε να ανέβει τη σκάλα της ευτυχίας έχοντας τα χέρια του μέσα στις τσέπες.
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Κ. ΑΚΟΥΜΙΑΝΑΚΗΣ-ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ
emmakoum@otenet.gr, http://soixantedix.blogspot.com/