Ένα σημαντικό πρόβλημα που απασχολεί – ή οφείλει να απασχολεί- τον έλληνα πολίτη
είναι το πρόβλημα των σκουπιδιών. Κάνοντας μία βόλτα στην πόλη και στη παραλία παρατηρώ υπερχειλισμένους κάδους, ακατάσχετη ρύπανση σε περιοχές όπου «δεν τα βλέπει η πεθερά» και μολυσμένες, ετοιμοθάνατες θάλασσες.
Είναι αδιανόητο να μην μας ενδιαφέρει και να μην μας αφορά η ρύπανση περιοχών όπου εμείς οι ίδιοι κινούμαστε. Η διαχείριση των σκουπιδιών είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα ατομικής και κρατικής ανευθυνότητας. Είναι σίγουρα αλήθεια ότι το ελληνικό κράτος δεν δίνει ευρώ για περιβαλλοντικά έργα, πόσο μάλλον για ενημερωτικές καμπάνιες. 
Αλλά και οι πολίτες ξέρουν πλέον πολλά. Δεν γίνεται να σαμποτάρουν, για παράδειγμα, τις δειλές προσπάθειες ανακύκλωσης (ξηλώνουν τους ειδικούς κάδους για να παρκάρουν, η πολύ απλά δεν πετούν εκεί που πρέπει τα σκουπίδια τους).
Κάπου είχα διαβάσει πως σε εναλλακτικό καύσιμο έχει μετατρέψει η Δανία τα απορρίμματά της, μειώνοντας την εξάρτησή της από το πετρέλαιο. Όταν εμείς οι άλλοι θεωρούν τα σκουπίδια βρώμικο πρόβλημα, οι Δανοί τα βλέπουν ως καθαρό και εναλλακτικό καύσιμο, ή ακόμη και ως πηγή παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
Στην πραγματικότητα, οι μονάδες αυτές λειτουργούν τόσο καθαρά και χωρίς οσμές που πλέον τα τζάκια και οι ψησταριές των σπιτιών απελευθερώνουν περισσότερες διοξίνες από τους αποτεφρωτήρες των σκουπιδιών.
Αντί να στρογγυλοκαθόμαστε λοιπόν στους τόνους σκουπιδιών που παράγουμε καλό θα ήταν να αρχίσουμε να αλλάζουμε νοοτροπία και σκέψη και να μην λέμε με γεια μας με χαρά μας. Γιατί στο τέλος ούτε υγεία θα έχουμε ούτε χαρά.
Βάιος Ντάφος-Φοιτητής Φιλολογίας