Εν έτη 2010 καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε μια κρίση. Όλοι το έχουμε αντιληφθεί
και όλοι προσπαθούμε. Το ζήτημα είναι προς ποία κατεύθυνση προσπαθούμε. Αρχικά θα πρέπει ο καθένας χωριστά να προσδιορίσει τι είναι κρίση. Μια κρίση μπορεί να είναι πολλά πράγματα, δεν είναι ,όμως, σίγουρα μείωση του εισοδήματος. Οι περισσότεροι από εμάς κλονίζονται και ασφυκτιούν με τη σημερινή κατάσταση στη χώρα μας. Αυτό όμως έχει αντίκτυπο και στην ευρύτερη κοινωνία, μια κοινωνία όπου απ’ ότι φαίνεται έχει χάσει τον προσανατολισμό της. 
Ποίοι είναι οι μηχανισμοί για να βγούμε από αυτό που αποκαλούν κρίση; Μπορεί να είναι το κράτος, μπορεί να είναι η κυβέρνηση, μπορεί να είναι οι ομάδες πίεσης, μπορεί να είναι μη κυβερνητικοί οργανισμοί. Ανεξάρτητα όμως από το ποια είναι η απάντηση πρέπει να αναφερθεί πως όλα τα προαναφερθέντα αποτελούνται από πολίτες, από απλούς καθημερινούς ανθρώπους. Άρα πίσω από κάθε απάντηση βρίσκεται ο άνθρωπος. Σε αυτό το σημείο υπάρχουν δύο τινά, αφενός μεν ο άνθρωπος έφερε την κατάσταση σε αυτό το χάλι και αφετέρου ο ίδιος άνθρωπος μπορεί να βελτιώσει την κατάσταση.
Το βασικό ερώτημα είναι ποιός άνθρωπος; Σίγουρα όχι οι σημερινοί έχοντες και κατέχοντες γιατί αυτοί απέδειξαν τι μπορούν να κάνουν. Η απάντηση επομένως είναι η νέα γενιά. Μια γενιά η οποία θα κλιθεί να «ξανακτίσει» τη χώρα μας από την αρχή. Αυτή η μερίδα πολιτών έχει αποσπάσει πολλές φορές αρνητικές κριτικές, όμως ουσιαστικά αυτή η μερίδα θα αναδιοργανώσει τη χώρα και τον τόπο μας.
Παρουσιάζεται μπροστά μας καθημερινά ένα μεγάλο πρόβλημα. Οι νέοι έχουν γυρίσει την πλάτη σε οτιδήποτε αφορά το γενικό καλό. Δεν μπορούμε να τους κατηγορήσουμε, γιατί άλλοι τους ανάγκασαν να το κάνουν. Η αναξιοκρατία και οι πελατειακές σχέσεις οδήγησαν τους νέους σε άλλες ενασχολήσεις. Η κατάσταση όμως πρέπει να διαφοροποιηθεί. Η λέξη ‘νέο’ είναι σχεδόν συνώνυμη με καθετί φρέσκο, καινούργιο, ρηξικέλευθο και καινοτόμο. Αυτό ακριβώς είναι που μας λείπει. Φρέσκιες ιδέες, αγνές ιδέες. Οι νέοι οφείλουν και πρέπει να ενταχθούν δυναμικά στην ευρύτερη κοινωνία και κυρίως στην πολιτική.
Σε αυτό το σημείο είναι απαραίτητο να ξεκαθαρίσουμε την τεράστια διαφορά μεταξύ πολιτικοποίησης και κομματικοποίησης. Αυτό που χρειάζεται σήμερα ο τόπος μας είναι πολιτικοποίηση των νέων, δηλαδή όξυνση της κριτικής ικανότητας με αποτέλεσμα να υπερισχύει το δίκαιο και το κοινό συμφέρον. Από την άλλη μεριά, σίγουρα δεν χρειαζόμαστε κομματικοποίηση. Δηλαδή δεν χρειαζόμαστε εντονότερο πελατειακό φαινόμενο και σε καμία περίπτωση δεν χρειαζόμαστε “βαμμένους” νέους οι οποίοι θα στηρίζουν μέχρι εσχάτων την κομματική τους επιλογή. Ο φιλελευθερισμός των ιδεών πρέπει να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της νέας γενιάς. Μόνον έτσι θα κάνουν πολιτικές επιλογές αμερόληπτα, ειλικρινά και αληθινά.
Ίσως να παρουσιάζεται ως μονόδρομος ίσως όμως και να είναι. Η οικονομία, η πολιτική και γενικότερα η κοινωνία έχει βρεθεί σε ένα τέλμα. Οι νέοι πρέπει να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Η ενασχόληση με τα κοινά θα βοηθήσει στην αναπτυξιακή προοπτική της Ελλάδος, γιατί θα υπάρχει ένα καινούργιο διοικητικό μοντέλο με νέα και άφθαρτα πρόσωπα, με καινούργιες και φρέσκιες ιδέες, με άτομα εξειδικευμένα σε τομείς όπου σήμερα το σύστημα χωλαίνει.
Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια νύχτα. Χρειάζεται πολύ προσπάθεια και ακόμη περισσότερη θέληση για να διαφοροποιηθεί η κατάσταση. Έχουμε την δυνατότητα να το κάνουμε και πρέπει να γίνει όχι αύριο, αλλά τώρα! Η φράση του λαού: ‘ Δώσε τόπο στα νιάτα’ φαίνεται πως σήμερα έχει μεγαλύτερη σημασία από ποτέ. Θα ήταν συνετό να το συνειδητοποιήσουμε όλοι μας και να ωθήσουμε τους νέους να ασχοληθούν με τα πραγματικά προβλήματα του τόπου μας.
Η νέα γενιά και οι νέοι είναι το αύριο, είναι το μέλλον. Ένα μέλλον όπου έχουμε υποχρέωση να καλυτερεύσουμε γιατί αυτός είναι ο σκοπός κάθε γενιάς, να βελτιώνει την εποχή της και να μεταλαμπαδεύει στους νέους όχι μόνο αξίες, ήθη και έθιμα αλλά και υποχρεώσεις.
Νίκος Ρεϊζάκης, Γραμματέας Νεολαίας ΠΑΣΟΚ Ρεθύμνου