(Ένα καίριο ερώτημα προς τους αρμόδιους φορείς της Κρήτης)
(Ένα καίριο ερώτημα προς τους αρμόδιους φορείς της Κρήτης)
Γράφει ο Γιώργης Λέκκας
Μπορεί το ερώτημα να μοιάζει ρητορικό ή αδόκιμο, στην ουσία του όμως είναι πραγματικό. Πληρώνουμε διόδια για την Κρήτη και μάλιστα πολύ υψηλότερα από τους υπόλοιπους Έλληνες (τους στεριανούς εννοώ) και από πολύ ενωρίτερα από εκείνους. Πληρώνουμε για μια «Κρητική Οδό» (κατά το «Αττική Οδό», «Ιόνια Οδό», «Ολυμπία Οδό», «Εγνατία οδό», «Εθνική Οδό», κ.λπ.), για την οποία όμως φρόντισε και φροντίζει η φύση και όχι το κράτος. Είναι η θαλάσσια οδός που συνδέει την Κρήτη με την Αττική, όπως συνδέουν οι παραπάνω στεριανές οδοί τις άλλες περιφέρειες της χώρας με την πρωτεύουσα. Είναι οδός που προϋπήρχε από τα πανάρχαια χρόνια, ενώ όλες οι άλλες (και πολλές ακόμη) κατασκευάστηκαν τα τελευταία.
Έχω γράψει και άλλοτε για το θέμα αυτό, σήμερα όμως καθίσταται επιτακτικότερο και πλέον επίκαιρο, με τις ατέλειωτες συζητήσεις που γίνονται και τα τόσα που γράφονται, τα σχετικά με την ακτοπλοϊκή σύνδεση της Κρήτης με την Αττική, την νεοσύστατη Ναυτιλιακή εταιρεία λαϊκής βάσης «Cretan Lines» και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, τα διόδια στις Εθνικές μας οδούς και το κίνημα πολιτών «Δεν πληρώνω», τα τεράστια ελλείμματα του Ο.Σ.Ε. και των άλλων συγκοινωνιακών φορέων της χώρας και τέλος τον περιβόητο Βόρειο Οδικό Άξονα της Κρήτης (Β.Ο.Α.Κ.), για τον οποίο πολλά χρόνια ακόμη θα μιλούμε και θα γράφουμε, πολλά χρόνια θα μας ταλαιπωρεί, αλλά δεν θα τον βλέπουμε περαιωμένο.
Επαναδιατυπώνω λοιπόν το καίριο ερώτημα που και τότε διατύπωνα: Πώς γίνεται, επί τόσα μέχρι σήμερα χρόνια, να φροντίζει το κράτος για την συγκοινωνιακή σύνδεση όλων των στεριανών περιοχών της χώρας με την πρωτεύουσά του (και πολλών νησιωτικών που χαρακτηρίζονται άγονες) και μόνο για τη σύνδεση της Κρήτης να μην φροντίζει, όπως κάνει π.χ. για την τηλεπικοινωνιακή, την ταχυδρομική, την ενεργειακή της σύνδεση; Και γιατί να ξοδεύει τεράστια ποσά για νέες κατασκευές οδών, γεφυρών και σιδηροτροχιών, διανοίξεις σηράγγων και διωρύγων, διαπλατύνσεις, ανακατασκευές, συντηρήσεις, επιτηρήσεις κ.λπ. (για τις οποίες συμβάλλουμε και εμείς οι Κρητικοί), ώστε οι υπόλοιποι Έλληνες να διευκολύνονται στις μετακινήσεις τους προς την πρωτεύουσα και για την μετακίνηση των Κρητικών, αντίθετα να εισπράττει; Ποσοστό περίπου 30% επί των ναύλων της Κρήτης εισπράττει το κράτος. Να ποια είναι τα διόδια. Κι αν για τις μεγάλες οδούς της χώρας τα διόδια έχουν μια λογική βάση (αν και αυτή αμφισβητείται), ποια λογική βάση έχει η είσπραξη «διοδίων» για τη θαλάσσια οδό προς Κρήτη; Φροντίζει μήπως το κράτος γι αυτήν, έστω και ελάχιστα και με ποιο τρόπο; Αντίθετα, μας επιβάλλει απαγορευτικά. Διαθέτει ένα σωρό αστυνομικές περιπολίες και συνεργεία επιτήρησης και διάνοιξης των μεγάλων οδών, σε περίπτωση αποκλεισμού τους και για τα καράβια της Κρήτης δεν διαθέτει ούτε ένα όργανο της τάξης σε κάθε ταξίδι, ώστε να ταξιδεύουμε και εμείς ασφαλέστερα.
Βέβαια το κράτος δεν μπορεί να φροντίσει για την οδική ή σιδηροδρομική σύνδεση της Κρήτης με την Αττική. Μπορεί όμως για την ακτοπλοϊκή. Με τη δρομολόγηση κρατικών καραβιών (κατά το: τρένων και λεωφορείων), κατασκευή και βελτίωση λιμανιών (κατά το: σιδηροδρομικών σταθμών και σταθμών λεωφορείων), ή τουλάχιστον συμβάλλοντας στα έξοδα των ναυτιλιακών μας Εταιρειών. Όχι να εισπράττει για κάτι, για το οποίο δεν φρόντισε. Τέλη διοδίων, χωρίς ανταπόδοση. Μάλιστα και από εκείνους που μετακινούνται ….. πεζοί. Φανταστείτε για εκείνους που μετακινούνται με αυτοκίνητο. Μπορεί κανείς να υπολογίσει πόσο πολλαπλάσια είναι από τα γνωστά διόδια της ξηράς, τα οποία μάλιστα πολλοί συμπατριώτες μας αρνούνται να καταβάλλουν; Και όλα αυτά για έργα που ούτε πραγματοποίησε, ούτε θα πραγματοποιήσει ποτέ. Κι εμείς αναλωνόμαστε να μιλούμε για αναλογιστικές και λοιπές μελέτες και (ηλιθίως πιστεύω) για άγονη, ή μη άγονη γραμμή του Ρεθέμνους. Γιατί μωρέ πατριώτες; Ποιανής περιοχής της Ελλάδας (σαν την Κρήτη), ποιανής πολιτείας της χώρας (σαν του Ρεθέμνους) η συγκοινωνιακή σύνδεση με την Αττική θα ήταν «γόνιμη», αν δεν φρόντιζε γι’ αυτήν το ίδιο το κράτος; Αν δεν κατασκεύαζε, δεν συντηρούσε, δεν επιτηρούσε και δεν πλήρωνε κι από πάνω (μαζί και εμείς οι Κρητικοί) τα τεράστια ελλείμματα που δημιουργούν οι αντίστοιχοι κρατικοί συγκοινωνιακοί φορείς; Φαντάζεστε π.χ. να ήταν αναγκασμένος σήμερα ο Μεσσήνιος, ο Γιαννιώτης, ο Ευβοιώτης, ο Λαρισαίος, ο Καβαλιώτης, ο Εβρίτης κ.λ.π. να ιδρύει ναυτιλιακές εταιρείες, για την μετακίνησή του στην Αττική; Κάτι που (περίπου) συνέβαινε πριν από διακόσια και πλέον χρόνια, όπως και για εμάς τους Κρητικούς; Μόνο που εν τω μεταξύ για εκείνους όλα άλλαξαν, για μας σχεδόν τίποτα. Ένα 24ωρο χρειαζόμουνα, πριν από 50 χρόνια, για τη μετακίνησή μου από το χωριό μου (τον Φουρφουρά Αμαρίου) στον Πειραιά, άλλο τόσο χρειάζομαι και σήμερα, αν δεν έχω κατεβάσει το αυτοκίνητο. Μωρέ πρόοδος!!
Όμως, ευκαιρία να γράψω (ή μάλλον ξαναγράψω) και για τον περιβόητο Β.Ο.Α.Κ. Όπως είχα γράψει και παλιότερα, η περίπτωση της βελτίωσης του υπάρχοντος δρόμου, δεν θα ‘πρεπε καθόλου να είχε συζητηθεί. Ένας νέος, κεντρικός οδικός άξονας, όπως μάλιστα είχε μελετηθεί και από ομάδα Ελληνοαμερικανών, θα ήταν η λύση. Γιατί πιο γρήγορα και φτηνότερα θα γίνονταν οι απαιτούμενες απαλλοτριώσεις και λιγότερο θα στοίχιζε η κατασκευή του δρόμου και καθόλου δεν θα μας ταλαιπωρούσε και δεν θα δυσκόλευε τις μετακινήσεις μας ώσπου να τελειώσει (φαντάζεστε π.χ. πόσα έξοδα και πόση ταλαιπωρία θα στοιχίσουν μόνον οι εκτροπές της κυκλοφορίας;) και τις καλύτερες και τουριστικότερες περιοχές της Κρήτης δεν θα κατέστρεφε (βόρεια παράλια) και την ενδοχώρα θα έβγαζε από την απομόνωση. Κοντά στο νου και η γνώση. Αλλά που;
Και κάτι άλλο. Όταν με το καλό, θα έχει τελειώσει ο Β.Ο.Α.Κ. σίγουρα θα μπουν και διόδια. Με ποια δικαιολογία; Θα υπήρχε λογική αν κατασκευάζονταν νέος οδικός άξονας και αφήνονταν ο παλιός για όποιον ήθελε να τον ακολουθήσει. Όπως είχε κάνει η Χούντα, από Σούδα μέχρι Αγ. Νικόλαο (Θού, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου), που όμως δεν είχε επιβάλλει διόδια. Δεν με ενδιαφέρει αν μπορούσε ή δεν μπορούσε, αν της επέτρεπαν ή δεν της επέτρεπαν. Με ενδιαφέρει η λογική των πραγμάτων. Με ποια λογική λοιπόν πατώντας πάνω σε υπάρχοντα δρόμο που οι παλιότεροί μας κατασκεύασαν και καταργώντας τον ουσιαστικά, επιβάλλεις διόδια; Είναι σαν να επεκτείνεις και βελτιώνεις σχολείο και επιβάλλεις στους μαθητές δίδακτρα. Ή να κάνεις το ίδιο σε νοσοκομείο και να επιβάλλεις νοσήλια. Θα μου πείτε, το δεύτερο έγινε κιόλας. Ε! γι’ αυτό λοιπόν είμαστε κάφροι. Και πιο κάφροι εμείς οι Κρητικοί που με τη συγκοινωνιακή απομόνωση της Κρήτης τείνει να γίνει «το νησί» μας μια σύγχρονη Σπιναλόγκα.
Άντε, και «καλές αποκρές»
Γιώργης Λέκκας
Δάφνη Αττικής
Φλεβάρης του 2011