Πρώτα θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Τάσο Παλιεράκη
Του Μαρίνου Σ. Γαλανάκη
Πρώτα θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Τάσο Παλιεράκη, επειδή μου έκαμε την τιμή ν’ ασχοληθεί με το άρθρο μου, που, με τον τίτλο «Το Άστρο», δημοσιεύτηκε στο μ’ αρ. 547/15.1.2011 φύλλο της εφημερίδας «Ρέθεμνος», κ επειδή με τίμησε με τις «Παρατηρήσεις», που δημοσίευσε στο μ’ αρ. 552/19.2.2011 φύλλο της ίδιας εφημερίδας. Και, στη συνέχεια, δίδω την ακόλουθη απάντηση στις παρατηρήσεις του αυτές:
Στις τρεις πρώτες παραγράφους των «παρατηρήσεων» Σας κ. Παλιεράκη, γράφετε ότι Σας έδωσα την αφορμή να θυμηθείτε τον «αστείο» ισχυρισμό των Εγγλέζων «ότι έχουν απομονώσει τους Ευρωπαίους». Και τον θεωρείτε «αστείο, κυρίως επειδή ο μικρός δε μπορεί να απομονώσει το Μεγάλο».
Δεν καταλαβαίνω πού κολλά στο άρθρο μου αυτός ο «αστείος» ισχυρισμός των Εγγλέζων. Θέλετε να πείτε πως είμαι μικρός και «δεν μπορώ να απομονώσω το μεγάλο»; Και σε τέτοια περίπτωση, ποιος είναι ο μεγάλος, που εγώ ο μικρός δεν μπορώ ν’ απομονώσω; Αυτό θέλετε να πείτε, ή μήπως κάτι άλλο, που οι μικρές μου πνευματικές δυνατότητες δεν μου επιτρέπουν ν’ αντιληφτώ; Αν, λοιπόν αυτό και μόνο εννοείτε, Σας διαβεβαιώνω, πως έχω γνώση κ επίγνωση των μικρών μου δυνατοτήτων και δεν περιμένω να μου τις υποδείξετε. Αλλά κι ούτε επιχείρησα ποτέ «ν’ απομονώσω» κάποιο, ή να του επιβάλλω τις δικές μου απόψεις και τα πιστεύω μου. Και, φυσικά, ούτε να του κλείσω το στόμα, ή τ’ αφτιά, ή τα μάτια. Έχω όμως το θάρρος να εκθέτω τα πιστεύω και τις απόψεις μου, χωρίς να ντρέπομαι γι’ αυτές, ή να φοβούμαι κάποιους μικρούς ή μεγάλους. Και πιστεύω πως κ η Πολιτεία δεν έφτασε ακόμα στο χαμηλότερο δημοκρατικό σκαλοπάτι, για να μου στερήσει αυτό το δικαίωμα, που μου παρέχουν οι Συνταγματικές Ελευθερίες, που εξακολουθούνε να ισχύουν ακόμα στο Κράτος που ζούμε.
Μήπως όμως εννοείτε πως, αφού είμαι μικρός κι άσημος, δεν πρέπει να με παίρνουν οι άλλοι στα σοβαρά, γιατί τα γραφτά μου είναι «αστεία», όπως θεωρείτε «αστείο» και τον ισχυρισμό των Εγγλέζων, που μνημονεύετε; Βρίσκετε, λοιπόν, πως είναι «αστεία», ίσως και γελοία, που δεν το γράφετε από ευγένεια – υποθέτω, τα γραφτά μου; Τότε, γιατί ασχοληθήκατε με το «αστείο» άρθρο μου; Γιατί δώσατε σημασία σ’ αυτό και ξοδέψατε φαιά ουσία του εγκεφάλου Σας και «χαραμίσατε» και το χρόνο Σας, σ’ έν’ «αστείο» δημοσίευμα, που όμοιά του καταχωρούνται και σε άλλες εφημερίδες; Σ’ αυτά έχετε απαντήσει, ή, προφανώς, δεν Σας προκάλεσαν το ενδιαφέρον; Τι είναι αυτό, που πραγματικά Σας ενόχλησε στο άρθρο μου και παραλείπετε να το γράψετε;
Kαι κάτι ακόμα πάνω σ’ αυτό. Πιστεύετε πως επειδή ο μικρός δεν μπορεί ν’ «απομονώσει» το μεγάλο πρέπει να υποκύψει σ’ αυτόν; Εννοείτε πως, αφού οι Έλληνες είμαστε κράτος μικρό πρέπει να υποκύψομε στο μεγάλο, στο Εβραιοσιωνιστικό Ευρωπαϊκό – ώσπου να φτάσει Παγκόσμιο – κράτος; Αυτό το μήνυμα θέλετε να περάσετε; Μην ξεχνάτε ότι, οι «μικροί» Εγγλέζοι υπερίσχυσαν των «μεγάλων» Ευρωπαίων στους δυο παγκόσμιους πολέμους του 20ου αιώνα. Κι από το 1824 κατακλέβουν τον ιδρώτα του Ελληνισμού μέχρι σήμερα παρέα με τους Εβραιοσιωνιστές του «Σίτι» του Λονδίνου. Κι, όπως ασφαλώς θα έχετε προσέξει, βρίσκονται εκτός Ευρωζώνης. Σας λέει κάτι αυτό;
Γνωρίζω πολύ καλά ότι «στον κόσμο που ζούμε δεν είμαστε μόνοι». Κι αν ήθελα να το ξεχάσω, μου το υπενθυμίζουν ημέρα και νύχτα τα φερέφωνα των Εβραιοσιωνιστών κ οι διεσπαρμένοι σ’ όλη τη Χώρα μασόνοι πράκτορές τους, καθώς κ η άθλια ηθική, κοινωνική κ οικονομική κατάπτωση, στην οποία έχουν οδηγήσει το Κράτος και το Λαό της Ελλάδας κι αυτή την κατάπτωση βιώνομε σε καθημερινή βάση. Θα πρέπει όμως να καταλάβουν καλά κ οι άλλοι, τους οποίους υπονοείτε, ότι ούτε αυτοί δεν είναι μόνοι στον κόσμο κι οφείλουν κι αυτοί να σέβονται την παρουσία των υπολοίπων.
Γνωρίζω πολύ καλά τη σημασία της κάθε λέξης, που χρησιμοποιώ, αλλά και πέραν από τις ελάχιστες γνώσεις μου, έχω στη διάθεσή μου αρκετά λεξικά. Μήπως Σας ενόχλησε η τούρκικη λέξη «τσογλάνι», που έχω χρησιμοποιήσει στο άρθρο μου, ή μήπως το περιεχόμενο ολόκληρης της παραγράφου στη οποία εμπεριέχεται και δεν το αποδίδετε σωστά, αλλά το έχετε στρεβλώσει; Τι από τα δυο Σας ενόχλησε; Η τούρκικη αυτή λέξη μπορεί να σημαίνει: «1.Ελληνόπαιδα ή χριστιανόπαιδα καλής οικογενείας διατελούντα εις την υπηρεσίαν των Τούρκων σουλτάνων. 2. Κίναιδο, διεφθαρμένο νέο, αλητόπαιδα, παλιόπαιδο». Ποια από τις σημασίες νομίζετε ότι ταιριάζει να δώσετε στη λέξη, ώστε να συνάδει με το νόημα της παραγράφου, που έχω χρησιμοποιήσει, έτσι, όπως εγώ την έγραψα; Δώσετε όποια νομίζετε. Σ’ εμένα δεν θα κακοφανεί. Και μην Σας διαφύγει πως τους Τούρκους σουλτάνους τους έχουν υποκαταστήσει στην εποχή μας επάξια οι Εβραιοσιωνιστές. Και βρείτε ποιοί είναι σήμερα οι «χριστιανόπαιδες καλής οικογενείας διατελούντες εις την υπηρεσίαν (των υποκατάστατων αυτών) των Τούρκων σουλτάνων». Μήπως κ Εσείς συγκαταλέγεστε σ’ αυτούς;
Γνωρίζω απόλυτα πως η ελευθερία του κάθε ατόμου φτάνει ως εκεί, που αρχίζει η ελευθερία των υπολοίπων Συνανθρώπων του. Και τηρώ μ’ ευλάβεια τους περιορισμούς αυτούς. Δεν είστε Σεις, που θα μου το διδάξετε, ή θα μου το υποδείξετε. Καλό θα ήταν όμως αυτό, που το γνωρίζουν κ οι Εβραιοσιωνιστές, να το εφαρμόζουν κιόλας.
Εμείς οι Έλληνες: Ούτε απειλούμε την πατρίδα τους. Ούτε προσπαθούμε να προσβάλλομε τα εθνικά και θρησκευτικά τους σύμβολα. Ούτε παρεμβαίνομε στα εσωτερικά του δικού τους κράτους. Ούτε επιχειρούμε να τους επιβάλλομε, μεταχειριζόμενοι βία ή άλλο τρόπο ή άλλα μέσα, τη «Νέα Τάξη», την Παγκοσμιοποίηση, την Πανθρησκεία, τη πτώχευση, την εξαθλίωση, την αλλαγή θρησκευτικών πεποιθήσεων, τη διαστρέβλωση και παραχάραξη της Εθνικής τους Ιστορίας, την αλλοίωση των ηθών και των εθίμων τους, τη λησμονιά του παρελθόντος της φυλής τους, την αλλοίωση της σύνθεσης του πληθυσμού του δικού τους κράτους . Κι ούτε διανοηθήκαμε να καταχραστούμε τον ιδρώτα τους, να κλέψομε τις ελπίδες τους, να καταστρέψομε ποικιλότροπα τη νεολαία τους, να καταδικάσομε το Λαό του δικού τους κράτους στο μαρασμό και στην αφάνεια. Αυτοί όμως επιδιώκουν να κάμουν όλ’ αυτά σε βάρος δικό μας. Δρούν εκβιαστικά, για να επιτύχουν όλα τα παραπάνω.
Γιατί εμείς πρέπει να σκύψομε το κεφάλι και να καταντήσομε «γιουσουφάκια» των σύγχρονων σουλτάνων; Έχετε αντίρρηση, ή μήπως «σοκάρεστε» με τη λέξη «γιουσουφάκια» και προτιμάτε τη λέξη «γκόιμ», την οποία δεν απορρίπτει ούτε ο Πρωθυπουργός, που μας έχουν επιβάλλει; Επειδή εμείς είμαστε μικροί , σαν τους Εγγλέζους, κι αυτοί μεγάλοι, σαν τους Ευρωπαίους κι ακόμη περισσότερο, κατά το παράδειγμα που αναφέρατε για το πρόσωπό μου; Γι’ αυτό;
Μ’ ερωτάτε: «Αν θα είχα γεννηθεί στην Κεντρική Ασία, θα ήμουν ορθόδοξος Χριστιανός ή θα ήμουν Μουσουλμάνος»; Και «στην περίπτωση που θα ήμουν Μουσουλμάνος θα υποστήριζα όσα σήμερα ισχυρίζομαι για το Σταυρό των ορθοδόξων Χριστιανών»;
Προφανώς θέλετε να υποτιμήσετε τη νοημοσύνη μου. Ν’ αμφισβητήσετε το ότι είμαι συνειδητός Χριστιανός. Και να ισχυριστείτε πως είμαι χριστιανός, μόνο και μόνο επειδή γεννήθηκα από Χριστιανούς Γονείς κι ανατράφηκα σε Χριστιανικό περιβάλλον. Αυτό δεν υπονοείτε; Όμως, αυτά τα ψευδοδιλήμματα, κ. Παλιεράκη δεν είναι για να τ’ απευθύνετε σε μένα. Έτσι μου δίδετε το δικαίωμα να ρωτήσω: Εσείς κ. Παλιεράκη είστε Μασόνος, επειδή γεννηθήκατε από Μασόνους Γονείς και ανατραφήκατε σε Μασονικό περιβάλλον, ή επιλέξατε σε ώριμη ηλικία ν’ απαρνηθείτε το Χριστό και να γίνετε Μασόνος; Κι απαντώ και στα δυο ψευδοδιλήμματα, που μου υποβάλατε, με την απάντηση, που υποθέτω πως κάπως ταιριάζει στο «στιλ» των ερωτήσεων. Ότι, δηλαδή: Αν είχε κ η Γιαγιά μου καρύδια, θα την έλεγα Παππού…
Πού είδατε την εσωστρέφεια στο άρθρο μου κ. Παλιεράκη; Και πού υποστηρίζω σ’ αυτό πως «η ορθόδοξη Χριστιανική θρησκεία είναι μόνο Ελληνική υπόθεση»; Ίσα – ίσα, εγώ πιστεύω πως Αυτή αποτελεί και είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ολόκληρης της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας κι ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ κάθε ανθρώπου, που επιθυμεί τη σωτηρία του. Η Ορθόδοξη Χριστιανική Θρησκεία ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ υπόθεση. ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΥΠΑΡΧΕΙ και είναι Η ΑΛΗΘΕΙΑ. Υπόθεση αποτελεί μόνο για τους απίστους. Για όσους είναι οπαδοί άλλων θρησκειών.
Γιατί όμως ασχολείσθε μόνο με μια παράγραφο του ολοσέλιδου άρθρου μου και παρουσιάζετε διαστρεβλωμένο το περιεχόμενό της;…
Και κάτι, που μου διέφυγε να σημειώσω στο άρθρο μου εκείνο και το προσθέτω με την ευκαιρία: Το «Άστρο» της Βηθλεέμ, δεν ήταν άστρο υλικής υπόστασης, όπως αυτά που παρατηρούμε στο στερέωμα. Δεν ήταν υλικό ουράνιο σώμα. Ήταν άκτιστο Πνεύμα – οδηγός των «Μάγων». Πνεύμα, που καταστάθηκε ορατό σαν φωτεινό μετέωρο, για να επιτελέσει την αποστολή Του.