Καταλαβαίνω απόλυτα την ευαισθησία που εκδηλώνουν πολλοί συμπολίτες μας
Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
Καταλαβαίνω απόλυτα την ευαισθησία που εκδηλώνουν πολλοί συμπολίτες μας στο ενδεχόμενο πώλησης Δημόσιας περιουσίας. Μόνο που , περιέργως , οι ίδιοι ή οι περισσότεροι από αυτούς τους συμπολίτες μας δεν έχουν εκδηλώσει έως τώρα ιδιαίτερη ευαισθησία στο ζήτημα της καταπάτησης της ίδιας Δημόσιας περιουσίας.
Όπως προκύπτει από επίσημα στοιχεία , το 40 % της Δημόσιας γης (ή και περισσότερο…) έχει περάσει ήδη στα χέρια ιδιωτών , δια της μεθόδου της καταπάτησης. Δεν βλέπω , όμως , ούτε να διαμαρτύρεται , ούτε να ενοχλείται κανείς. Τι να υποθέσω? Ότι δεν αντιδρούν στην καταπάτηση επειδή η καταπάτηση συνιστά απόκτηση Δημόσιας περιουσίας τσάμπα και με τον τσαμπουκά του καταπατητή? Και , ότι , εφόσον το τσάμπα αποτελεί κίνημα κοινωνικής διαμαρτυρίας , άρα μπορούμε να εικάσουμε ότι οι καταπατητές Δημόσιας περιουσίας είναι και αυτοί αγωνιστές κατά του Κοινωνικού συστήματος? Η ότι αντιδρούν στην πώληση επειδή η πώληση ενδεχομένως θα περιορίσει τις εκτάσεις που θα μείνουν προς καταπάτηση? Και ,ότι , φοβούνται μήπως αν αρχίσουν κάποιοι να αγοράζουν Δημόσια γη πληρώνοντας , αυτό θα χαλάσει την πιάτσα?
Διότι , κατά τα άλλα , λογική εξήγηση , δε βρίσκω. Δεν μπορεί να δακρύζεις αν το Κράτος πουλήσει Δημόσια γη , ώστε να πάρει κανένα φράγκο , αλλά να μη σου καίγεται καρφί αν ο άλλος αρπάζει Δημόσια γη παράνομα κι επειδή έτσι του γουστάρει… Εκτός αν – κατά τη γνωστή θεωρία – δεν τίθεται ούτε εδώ θέμα ανομίας αφού «Νόμος είναι το δίκιο του καταπατητή».. Πολύ φοβάμαι , όμως , ότι το πρόβλημα είναι γενικότερο. Δε βλέπω , γενικώς , να υπάρχει πρόβλημα σε πολλές συνειδήσεις αν κάποιοι απομυζούν το Κράτος και τη Δημόσια περιουσία , είτε με τις καταπατήσεις γης , είτε με την παραγωγή ελλειμμάτων , είτε με πλαστές υπερωρίες και επιδόματα..
Αντιθέτως , η Δημόσια συνείδηση εξεγείρεται μόλις κάποιοι προσπαθήσουν να βάλουν ένα τέλος στο «φαγοπότι». Φαίνεται ότι το φαγοπότι είναι θεμιτό όταν μετέχει ο Λαός ή , έστω , αυτοί που αυτοδιορίστηκαν προστάτες των συμφερόντων του. Έτσι , στη Χώρα όπου το 60% των φορολογούμενων δεν πληρώνει φόρο εισοδήματος , αναρωτιόμαστε υποκριτικά «ποιοι τα έφαγαν?» Και αυτοί που κυρίως «τα έφαγαν» , όσοι μετείχαν στο φαγοπότι του ευρύτερου Δημοσίου τομέα , διαδηλώνουν τώρα αγανακτισμένοι φωνάζοντας ότι «δεν τα φάγαμε μαζί»
Προφανώς δεν τα φάγαμε μαζί. Μόνοι τους τα έφαγαν. Εμείς οι υπόλοιποι , απλώς πληρώναμε τα ελλείμματα. Ωστόσο , αυτή η απέραντη υποκρισία έχει και υποστηρικτές και χειροκροτητές. Υπέρ της πατρίδος , υπέρ του λαού , κυρίως υπέρ της «αφεντιάς» τους. Και να μου το θυμηθείτε : Δε φτάνει που μας χρωστούν , στο τέλος θα μας πάρουν και το βόδι….