Παρακολουθώ πάντα με ενδιαφέρον τις πολιτιστικές δραστηριότητες
Παρακολουθώ πάντα με ενδιαφέρον τις πολιτιστικές δραστηριότητες του συναδέλφου και φίλου Μανόλη Καλλέργη στις οποίες — πέραν από τις ιατρικές -αποδείχτηκε επίσης ιδιαίτερα δημιουργικός.
Ωστόσο, η τρίχρονη θητεία του ως προέδρου του Συνδέσμου Διαδόσεως Καλών Τεχνών Ρεθύμνου – Ωδείου – όσο αποδοτική υπήρξε, τόσο απότομα διακόπηκε.
Ο Μανόλης Καλλέργης για τις ποικίλες δράσεις και για την προσφορά του βρίσκεται πολύ ψηλά στη συνείδηση των Ρεθεμνιωτών, έτσι ώστε η οποιαδήποτε διαστρέβλωση της αλήθειας εις βάρος του δεν τον αγγίζει. Τόλμησε να πει τα σύκα – σύκα, δηλαδή τόλμησε να πει την αλήθεια, και η αλήθεια είναι το πρώτο που χρειαζόμαστε σήμερα.
Μου κάνει εντύπωση πως δεν βρέθηκε κανείς από τους σημερινούς υπεύθυνους του συλλόγου να πει στον Καλλέργη ένα ευχαριστώ για όσα πρόσφερε.
Είμαι σε θέση να γνωρίζω για τις χορηγίες πολλών χιλιάδων ευρώ που με την προσωπική του ακτινοβολία ο Καλλέργης σαν πρόεδρος πέτυχε να εισρεύσουν στο ταμείο του Συνδέσμου, ώστε να τους το παραδώσει, παρά την συγκυρία γεμάτο. Τελευταία ήταν η χορηγία 4.000 ευρώ από το Ίδρυμα Κουταβά. Αυτά δεν πρέπει να ξεχνιούνται ούτε να αποσιωπούνται.
Θυμόμαστε όλοι πολύ καλά τους αγώνες του για το πρόβλημα του Μιναρέ χάρη στους οποίους μπορούμε σήμερα να ελπίζομε ότι θα ξαναφτιαχτεί όπως ακριβώς ήταν το μνημείο αυτό του Ρεθύμνου.
Διαπιστώσαμε με τα μάτια μας την ριζική βελτίωση της εμφάνισης της περικαλλούς αίθουσας του Ωδείου επί των ημερών του Καλλέργη και παρακολουθήσαμε ένα πλήθος καλλιτεχνικών – μουσικών εκδηλώσεων που διοργανώθηκαν αλλά και μια παρέλαση προσωπικοτήτων που έδωσαν διαλέξεις πνευματικού περιεχομένου στο Ωδείο.
Για όλα αυτά θα του ώφειλαν τουλάχιστον ένα ευχαριστώ. Νομίζω όμως ότι πρέπει να τον ευχαριστήσουν και για έναν άλλο λόγο: Διότι με την παραίτηση του και υπό την πίεση της κοινής γνώμης θα υποχρεωθούν – εκ των πραγμάτων νομίζω – να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για την εύρυθμη λειτουργία του ιστορικού Συνδέσμου. Κανένας σύλλογος, όσο παλιός κι αν είναι, δεν μπορεί να βρίσκεται υπεράνω των νόμων. Πολύ περισσότερο, εφόσον έχει στην ιδιοκτησία του ένα τέτοιο μνημείο όπως η Νερατζέ πρέπει να αποδεικνύεται καθημερινά, άξιος του μνημείου. Αν ο Σύνδεσμος υποκύπτοντας ενδεχομένως σε συμφέροντα, δεν καταφέρει επιτέλους να λειτουργήσει σωστά, τότε θα έχω να κάνω πολύ μελαγχολικές προβλέψεις για το μέλλον του.
Του Γιάννη Φανουργάκη
Γιατρός γυναικολόγος, πρώην Δημοτικός Σύμβουλος