Διαχρονική είναι η διαπίστωση πως εκείνο που χρειαζόμαστε δεν είναι νέοι νόμοι
Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά
Διαχρονική είναι η διαπίστωση πως εκείνο που χρειαζόμαστε δεν είναι νέοι νόμοι , αλλά η εφαρμογή αυτών που υπάρχουν. Το πολύ-πολύ να αποκτήσουμε έναν ακόμη που να επιβάλει την εφαρμογή αυτών των ισχυόντων . Είναι , δυστυχώς , μια αλήθεια που επιβεβαιώνεται με κάθε ευκαιρία . Και φυσικό είναι να το διαπιστώνουν και οι εταίροι και δανειστές μας και να την επισημαίνουν στις εκθέσεις τους για την πορεία της οικονομάς μας.
Έχουν παρθεί πολλές και δύσκολες αποφάσεις στους 18 μήνες της κυβέρνησης και έχει δρομολογήσει και άλλες , ωστόσο , εκείνο που διαπιστώνεται είναι πως η εφαρμογή των αποφάσεων δεν είναι όσο αποτελεσματικές θα έπρεπε να είναι , έτσι ώστε να επιτευχθούν οι επιδιωκόμενοι στόχοι . Και , δυστυχώς , δεν είναι μία ή δύο οι περιπτώσεις που αποδεικνύουν αυτή την υστέρηση . Αυστηροποιείται το φορολογικό σύστημα , αλλά και η πάταξη της φοροδιαφυγής δεν επιτυγχάνεται στο βαθμό και στην έκταση που προβλέπεται.
Καθιερώνεται ηλεκτρονική συνταγογράφηση , αλλά τα αποτελέσματα δεν είναι τα προβλεπόμενα. Ανοίγουν τα κλειστά επαγγέλματα , αλλά κάποια ανοίγουν λιγότερο από κάποια άλλα. Τελικά , γίνονται προσπάθειες , αλλά δεν είναι αρκετές γιατί κάποιο «παραθυράκι» παραμένει ανοιχτό ή κάποια αναποφασιστικότητα των αρμοδίων αρχών διαπιστώνεται . Ενδεχομένως να μην είναι εύκολο να ξεπεραστούν από τη μια μέρα στην άλλη συνήθειες και αδυναμίες δεκαετιών , που έχουν φτάσει να αποτελούν τρόπο ζωής μας και ως ένα βαθμό έτσι είναι.
Απόδειξη , τα περίφημα «κεκτημένα». Πολλά κατακτήθηκαν μέσα από πολύχρονες προσπάθειες των εργαζομένων και αποτελούν μέρος της αμοιβής τους. Άλλα εκχωρήθηκαν χαριστικά από την Πολιτεία λόγω της πολιτικής ή άλλης δύναμης όσων τα απολαμβάνουν. Δυστυχώς τα πρώτα είναι που κόπηκαν εύκολα , τα δεύτερα είναι που εξακολουθούν και , σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό , αντέχουν. Αυτή την παθογένεια είναι που οφείλει να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση . Όταν οι αποφάσεις για μισθούς και συντάξεις εφαρμόζονται στο ακέραιο , είναι αδιανόητο να μη συμβαίνει το ίδιο και για τα μέτρα και τις αποφάσεις που αφορούν τον περιορισμό της φοροδιαφυγής και στην εξάλειψη των προνομίων των διάφορων προνομιούχων της πολιτικής και οικονομικής ζωής.
Άλλωστε , αυτή η ανάγκη έχει πάψει προ πολλού να αποτελεί επιταγή ισονομίας και μόνο. Είναι προϋπόθεση εθνικής επιβίωσης….