Με αφορμή την αγανακτισμένη εξέγερση κάποιων σχολείων που «θίγονται από τις συγχωνεύσεις» θα τολμήσω μερικά σκόρπιες επισημάνσεις και σχόλια, όπως σκόρπια είναι η λογική των εξεγερμένων, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.
Γράφει το ΜΑΥΡΟ ΠΡΟΒΑΤΟ
Σε κάποια πόλη της πολιτισμένης χώρας μας, οι ιδιοκτήτες των ΚΤΕΛ έδωσαν ασύμφορες και προσυμφωνημένες προσφορές για τη μεταφορά των μαθητών και η πολιτεία αναγκάζεται να πληρώνει taxi ΝΑΙ taxi για να πηγαίνουν κάποιοι μαθητές στο σχολείο τους. Ετήσιο κόστος ανά μαθητή 35.000 ευρώ το χρόνο!
Ποιος πληρώνει αυτά τα λεφτά;
Σε πολλά σχολεία της χώρας καταγράφονται κάθε χρόνο ζημιές στις υλικοτεχνικές (θρανία, πίνακες, καρέκλες, πόρτες, παράθυρα, βρύσες, κ.λπ.) αλλά και στις στεγαστικές υποδομές των δημόσιων σχολείων, οι οποίες ανέρχονται σε εκατομμύρια ευρώ; Στα ιδιωτικά σχολεία παρατηρούνται τέτοιες ζημιές; Γιατί;
Ποιος επιβαρύνεται αυτό το αναίτιο κόστος;
Μια μέση οικογένεια, που κατά τεκμήριο θέλει τα παιδιά της να σπουδάσουν και να γίνουν άνθρωποι, δίνει τεράστια ποσά κάθε χρόνο στην παραπαιδεία των «φροντιστηρίων». Πολλοί από τους «φροντιστές» είναι δάσκαλοι και καθηγητές «παρακείμενων» σχολείων. Ετήσιο οικογενειακό κόστος πολύ υψηλό.
Πόσα από αυτά τα ποσά είναι «φανερά» και φορολογούνται;
Αποκαλύφθηκε πρόσφατα ότι στη Γερμανία κύρια αλλά και άλλες ευρωπαϊκές χώρες υπήρχε αθρόα εγγραφή ανύπαρκτων μαθητών στα ελληνικά σχολεία για να εμφανίζονται περισσότεροι μαθητές και κατά συνέπεια ανάγκη για μεγαλύτερο αριθμό δασκάλων και καθηγητών στις χώρες αυτές. Ζημιά εκατομμυρίων ευρώ για το δημόσιο (αν βάλουμε και τα βιβλία που αποστέλλονταν στους ανύπαρκτους μαθητές) από μερικούς απατεώνες εκπαιδευτικούς και άλλους σχετικούς παράγοντες;
Αυτή η ζημιά συνεισέφερε στο έλλειμα της χώρας;
Πολλά σχολεία στην ερημωμένη ελληνική ύπαιθρο, μονοθέσια με 2, 4 ή 6 τάξεις των 1, 2 και 3 παιδιών (πολλά από τα οποία είναι τα αλβανόπουλα που μετέχουν της ελληνικής παιδείας), που επειδή ο δάσκαλος δεν έχει τι να κάνει τις ελεύθερες ώρες του εργάζεται σε κοντινή ταβέρνα ή καφετέρια.
Γιατί αυτός ο δάσκαλος να μην διδάσκει αξιοπρεπώς σε ένα πολυπληθέστερο σχολείο με 20 και 25 μαθητές στις τάξεις, μαζί με άλλους δασκάλους ή καθηγητές με ένα πιο ολοκληρωμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα;
Η Δωρεάν Παιδεία είναι μια προφορά του Κράτους στους πολίτες του (φτωχούς και πλούσιους) και θα πρέπει να τυχαίνει του απαιτούμενου σεβασμού και όχι να θεωρείται μόνο ως υποχρέωση του Κράτους χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
Γιατί αυτή τη Δωρεά Παιδεία την πληρώνουν με τους φόρους τους όλοι οι φορολογούμενοι πολίτες (πλην των απατεώνων που φοροφεύγουν ή αποφεύγουν). Είναι χρήματα του εργαζόμενου Λαού, όπως συνηθίζεται να λέγεται επίσης.
Και εγώ ως ένας από αυτούς τους φορολογούμενους πολίτες δεν δέχομαι να πληρώνω για να κάνουν χαβαλέ κάποιοι κακομαθημένοι μαθητές, γονείς ή βολεμένοι εκπαιδευτικοί.
mProvato@gmail.com
