Παρακολούθησα προχτές σε ένα τηλεοπτικό κανάλι
Του Χαράλαμπου Ν. Κοκονά 
Παρακολούθησα προχτές σε ένα τηλεοπτικό κανάλι την παρέμβαση του Αλέκου Παπαδόπουλου και το δραματικό χαρακτήρα που έδωσε στις οικονομικές εξελίξεις. Δεν είναι μικρό πράγμα ένας – κατά την κοινή ομολογία – σοβαρός πολιτικός της κλάσης του , να μας λέει εν ψυχρώ ότι ο κίνδυνος που διατρέχει η χώρα δεν είναι απλά αυτός της χρεοκοπίας , αλλά αυτός της πλήρους κατάρρευσης . Πάντα είχα βέβαια την απορία , πως ένας ικανός , έντιμος και καθαρός στις απόψεις του πολιτικός σαν τον Αλέκο Παπαδόπουλο , δεν μπόρεσε ως υπουργός υγείας να ελέγξει τις φαρμακευτικές δαπάνες και να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα «πιράνχας» – όπως ο ίδιος είχε ονομάσει- του χώρου της υγείας.
Τέτοιες ώρες , όμως , τέτοια λόγια. Κατάρρευση λοιπόν… Σαν να μην έφτανε αυτό , ένας αποδεδειγμένα μαχητής της υλοποίησης του μνημονίου , ο Ανδρέας Λοβέρδος , μέσα σε μια κατάσταση οργής τόνιζε ότι πρέπει επιτέλους να ειπωθεί όλη η αλήθεια στον Ελληνικό λαό. Άλλο κι αυτό !!Τι εννοεί ? αναρωτήθηκαν πολλοί Φαίνεται πως δεν ξέρουν πως η χώρα χρωστάει προς το παρών 350 δις Ευρώ σε εργολήπτες , προμηθευτές και κάθε είδους συνεργαζόμενους μαζί του . Φαίνεται ότι δεν ξέρουν ότι οι περισσότεροι Δήμοι είναι μέχρι τα «μπούνια» υπερχρεωμένοι , τα νοσοκομεία και οι ΔΕΚΟ το ίδιο. Ότι συνεχίζουμε –και θα συνεχίζουμε – να δανειζόμαστε , αφού το έλλειμμα για παράδειγμα του 2010 δεν πέφτει με τίποτα κάτω από το 10%.
Κάποιοι δημοσιογράφοι ανακάλυψαν ότι φταίει η συνταγή του μνημονίου. Μπορεί να έχουν δίκιο .Ωστόσο οι πιο επιφανείς από αυτούς ήταν από τους υποστηρικτές του. Ταυτόχρονα , αδιαμφισβήτητη γνώση των καταστάσεων οδηγεί σε ένα ερώτημα που οι ίδιοι έθεταν σε άλλους πέρσι : Υπήρχε άλλος τρόπος πέρσι? Μπορούσε κάποια Κυβέρνηση πέρσι να εμφανιστεί ως «Αντιστασιακή»? Υπήρχε άλλος τρόπος , ‘ώστε να μπορούν να πληρωθούν οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων πέρσι τον Απρίλιο , όπως και οι υποχρεώσεις της χώρας? Μπορεί με μαγικό τρόπο και με το φάντασμα της χρεοκοπίας πάνω από τη χώρα να ξεκινήσει ανάπτυξη? Με ποιους πόρους? Γιατί , λοιπόν , εμφανίζονται τώρα εισαγγελείς? Μόνο οι ίδιοι ξέρουν…..
Δεν αναφέρομαι , βέβαια , σε κάποιους εκατομμυριούχους , που μιλάνε για «δοσίλογους» και εμφανίζονται έτοιμοι να σώσουν τη χώρα , μέσα από ένα ντελίριο λαϊκισμού. Άλλωστε , το να υποστηρίζεις κάθε αντίδραση και να βρίσκεις λογικά επιχειρήματα ακόμα και στην διακήρυξη των «πυρήνων της φωτιάς» δε θέλει και πολύ κόπο. Κάτι ξέρει από αυτή την τέχνη για παράδειγμα ο κύριος Λαζόπουλος . Το να λες αυτό που θέλει ο άλλος να ακούσει , φέρνει θεαματικότητα και η θεαματικότητα φέρνει λεφτά. Δεν είναι αυτό το θέμα όμως , αυτή την ώρα .Το θέμα είναι ότι όλα δείχνουν φρακαρισμένα . Οι φοροφυγάδες κυκλοφορούν ελεύθεροι και ωραίοι. Οι γιατροί του Κολωνακίου συνεχίζουν να δηλώνουν ετήσια εισοδήματα της τάξης των 10.000 Ευρώ. Χιλιάδες Έλληνες διαθέτουν σπίτια , εξοχικά και πολυτελή αυτοκίνητα , ενώ με βάση τα εισοδήματά τους θα έπρεπε να τους δίνουμε επίδομα αλληλεγγύης . Οι αποκρατικοποιήσεις καρκινοβατούν. Οι υπουργοί φαίνεται να μην μπορούν να συμφωνήσουν μεταξύ τους . Κάποιοι , μάλιστα , δείχνουν να διαφωνούν με την πολιτική που ακολουθείται , ενώ άλλοι είναι μάλλον απρόθυμοι… να βρωμίσουν τα χέρια τους . Είναι λογικό επομένως να κυριαρχεί η συζήτηση για ενδεχόμενες πρόωρες εκλογές ή ανασχηματισμό . Μόνο που όλοι γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει λύση , ότι δεν υπάρχουν τεράστιες εφεδρείες , ότι δεν υπάρχουν πολιτικές εναλλακτικές λύσεις .
Ας θεωρήσουμε , για παράδειγμα , ότι γίνονται εκλογές. Πιστεύει κανείς ότι η παρέα που τριπλασίασε τις δημόσιες δαπάνες μέσα σε πέντε χρόνια αποτελεί λύση? Πιστεύει κανείς ότι ήταν μια λύση να δούμε τον Α. Τσίπρα ή την Αλέκα πρωθυπουργούς? Αυτοί μάλλον μεγαλύτερη πείνα και δυστυχία θα μπορούσαν να εγγυηθούν .Υπάρχει λύση άραγε? Εδώ που φτάσαμε η απάντηση δεν είναι εύκολη. Πολύ περισσότερο που ακόμα συντηρείται η ψευδαίσθηση ότι με μια μικρή προσπάθεια ενός η δύο ετών , με κάποιες μεταρρυθμίσεις που δε θα υλοποιηθούν στο τέλος και με κάποια ημίμετρα που δε θα θίξουν και πολλούς και ιδιαίτερα τους πιο προνομιούχους «θα την βγάλουμε καθαρή » . Είναι αναγκαίο , επομένως , να ειπωθεί όλη η αλήθεια , να δοθούν όλες οι διαστάσεις του προβλήματος , να φανεί ο μακρύς δρόμος που έχουμε να διανύσουμε.
Είναι αναγκαίο με όποιο κόστος , η κυβέρνηση να τολμήσει να προχωρήσει στις μεγάλες αλλαγές που είναι αναγκαίες , κάνοντας σαφές ότι αυτή κυβερνάει και όχι οι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ ή του ΠΑΜΕ ή της ΔΑΚΕ και όλοι μαζί , γιατί τα συμφέροντα τους είναι γνωστά . Εν ολίγοις, χρειάζεται μια νέα κοινωνική συμφωνία , ένα πανεθνικό μέτωπο. Διαφορετικά έρχονται άσχημες , μα πάρα πολύ άσχημες μέρες και όχι μόνο με ευθύνη της κυβέρνησης. Οι πολίτες δεν μπορεί να βρίσκονται αλλού . Μια χώρα , μια κοινωνία πρέπει να το θέλει για να σωθεί. Το φρενοκομείο όπως έχει είσοδο έχει και έξοδο , υποχρέωση όλων είναι να τη βρούμε…