Όλα λένε στην ζωή είναι δούναι και λαβείν
Της Μαρίας Γλακουσάκη 
Όλα λένε στην ζωή είναι δούναι και λαβείν. Πρέπει να δώσεις για να πάρεις. Όλα έχουν αντάλλαγμα, αντίτιμο. Πρέπει να ζω με την ιδέα ότι αν δεν δώσω δεν θα πάρω ποτέ τίποτα; Ως ένα σημείο, αυτή η ανταλλακτική νοοτροπία είναι σεβαστή, είναι λογική και απαραίτητη σε κάποιες περιπτώσεις. Περιπτώσεις εμπορίου, ανταλλαγή υπηρεσιών και γενικά βιοποριστικές περιπτώσεις.
Τι γίνεται όμως με τα συναισθήματα; Με τις διαπροσωπικές μας σχέσεις; Με τους φίλους μας; Την οικογένειά μας; Τον άνθρωπό μας; Ακούω συχνά, όσο μ’ αγαπάει θα τον αγαπάω, ότι μου δίνει θα του δώσω, όσο με νοιάζεται θα τον νοιάζομαι, όσες φορές μου στάθηκε τόσο θα του σταθώ! Μα γιατί τόση επιμονή να αποδώσουμε τα ίσα; Είμαστε άνθρωποι με συναισθήματα η ρομπότ που περιμένουμε να μας φορτίσουν για τις υπηρεσίες που παρείχαμε;
Όλα πλέον έχουν μία τιμή; Μπορεί όλα! Μα εγώ αρνούμαι να κοστολογήσω την αγάπη μου. Αρνούμαι να μπω στο τρυπάκι να περιμένω να πάρω, για να δώσω. Αγαπάω γιατί έτσι γίνομαι καλύτερος άνθρωπος! Αγαπάω για μένα! Χωρίς να θέλω να πάρω αντάλλαγμα. Συμπαραστέκομαι στον φίλο μου γιατί έτσι νιώθω κ όχι γιατί έτσι πρέπει. Αγαπάω τον σύντροφο μου γιατί με κάνει καλύτερο άνθρωπο! Κ όχι γιατί του έχω υποχρέωση να τον αγαπάω.
Υπάρχει «πρέπει» στα συναισθήματα; Υπάρχει κανείς που θα ‘ρθει να μου επιβάλλει ποιον θα έχω μέσα μου; Ποιον θα νοιάζομαι, ποιον θα νιώθω δίπλα μου κ ποιον όχι. Στεναχωριέμαι που βλέπω την εμπορευματοποίηση των συναισθημάτων μας, της αγάπης μας. Λυπάμαι που πια πρέπει να κάνουμε δώρα για να δείξουμε την αγάπη μας! Ποιος είναι αυτός που θα αρκεστεί με μια αγκαλιά; Ποιος είναι αυτός που θα βιώσει όλη την ευτυχία μέσα από ένα βλέμμα;
Ανησυχώ και τρομάζω. Τρομάζω που τα πιο αγνά συναισθήματα, προσπαθούμε να τα πνίξουμε ολοένα και περισσότερο. Μας νοιάζει η ποσότητα και όχι η ποιότητα. Μα τι να την κάνω την ποσότητα σου, αν αυτή δεν είναι αληθινή! Μπορεί να είναι ουτοπικό! Μπορεί να είναι άπιαστο όνειρο, μα την ζωή μου, τη θέλω γεμάτη ποιότητα! Κ ας είναι ποσοτικά λίγα όλα αυτά που θα μου γεμίζουν την ζωή!
Φοβόμαστε να αγαπήσουμε για να μην δείξουμε το τρωτό μας σημείο. Για να μην μας πουν ρομαντικούς ή παλιομοδίτες! Δεν με νοιάζει! Ας με χαρακτηρίσουν όπως θέλουν. Έμαθα ότι η αγάπη είναι πολύτιμη και διόλου αυτονόητη! Όσο μπορώ και όσο αντέχει η καρδιά μου να αγαπάει, θα δίνει χωρίς να περιμένει να πάρει! Είναι αλλιώτικο το συναίσθημα να βλέπεις αυτούς που αγαπάς, να γίνονται ευτυχισμένοι, απλά και μόνο επειδή εσύ τους αγαπάς! Επειδή προσφέρεις κομμάτι από το μέσα σου!
Ας βάλουμε την αλήθεια στην ζωή μας, χωρίς κάποιο τιμοκατάλογο από δίπλα. Δεν κοστολογούνται όλα! Ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα! Ας αφήσουμε την καρδιά να αγαπήσει χωρίς όριο και τότε σίγουρα ο κόσμος μας θα γίνει λιγάκι πιο κακός, πιο αληθινός πιο ανθρώπινος ! Ας βγούμε από τα καβούκια μας και μην περιμένουμε αντάλλαγμα! Καν’ το για την πάρτη σου! Να νιώσεις εσύ καλά!!!!!!!