Μητέρα μεγάλη καρδιά στο χτύπο σου, η πλάση δονείται
Της Μαρίας Γ. Τερεζάκη 
Τ. Σχολική Σύμβουλος Ειδ. Αγωγής
Μητέρα μεγάλη καρδιά στο χτύπο σου, η πλάση δονείται κι αν πάψει ποτέ να χτυπά θα πάψει η γη να κινείται.
Μητέρα είναι η λέξη που φέρνουν ευλαβικά στα χείλη τους νέοι, γέροι και παιδιά.
Η σημερινή μέρα είναι αφιερωμένη σ’ εκείνη που μεταγγίζει στο βρέφος τη ζωή και στο παιδί τις αξίες, για να πορευτεί, σ’ εκείνη που διδάσκει και μεταλαμπαδεύει τη γνώση, εμπνέει την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.
Στη μάνα της διαρκούς προσφοράς, της ανιδιοτελούς αγάπης.
Τι θα μπορούσαμε να πούμε για τη μητέρα?
Έχουν ειπωθεί τόσα πολλά!
Όμως πάντα βρίσκουμε να πούμε κάτι διαφορετικό, για ένα ξεχωριστό για τον καθένα μας πλάσμα στη γη, κάτι που μπορεί να αγγίξει τις καρδιές μας, να δηλώσει την ευγνωμοσύνη και την αγάπη μας.
Η συνύπαρξη μαζί της μας ολοκληρώνει.
Η απώλεια αβάσταχτη, οδυνηρή, δίνει την αίσθηση ότι κόπηκαν οι ρίζες, καθώς αποτελεί το συνδετήριο κρίκο με το παρελθόν.
Τι είναι αυτό που κάνει τη μητέρα να ξεχωρίζει?
Μα φυσικά το δάκρυ!
Από τη χαρά και την ευτυχία της γέννας, από τη λύπη τι στιγμή της αρρώστιας, από θλίψη τι στιγμή του αποχωρισμού, από περηφάνια για την επιτυχία, από ευγνωμοσύνη για την φροντίδα.
Ας ανατρέξουμε όμως στα ιστορικά στοιχεία αυτής της γιορτής.
– Στη θεά Γαία ήταν αφιερωμένη μια γιορτή των αρχαίων Ελλήνων που λάμβανε χώρα την Άνοιξη.
Αργότερα λατρευόταν η Ρέα, κόρη της Γαίας και μητέρας του Δία.
– Ο Ευριπίδης αναφέρει ότι η γιορτή της μητέρας είναι η εορτή των εορτών.
Προς τιμήν της πανηγυρίζει όλη η πλάση, γιατί η μητέρα αποτελεί σύμβολο, είναι πηγή δημιουργίας αγάπης και στοργής.
Η μητέρα είναι προικισμένη από τη φύση με το μυστικό της τρυφερότητας με νανούρισμα μαγικό, ταλέντα που βοηθούν στην εκπλήρωση του γήινου προορισμού της, αλλά συνάμα αναλαμβάνει τη μεγαλύτερη ευθύνη απέναντι στη ζωή.
– Στην Αγία Γραφή αναφέρεται:
«Σοφαί γυναίκες οικοδόμησαν οίκου»
– Ένας Ινδός διανοούμενος επισημαίνει «Ένας παιδαγωγός αντικαθιστά δέκα δασκάλους, μια μητέρα ισούται προς χίλιους».
– Στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία συναντάμε τη γιορτή της μητέρας αφιερωμένη στη θεά Κυβέλη.
– Κατά το μεσαίωνα στην Αγγλία η τέταρτη Κυριακή της Σαρακοστής ήταν αφιερωμένη στη μητέρα.
– Πλησιάζοντας στη σημερινή εποχή στις αρχές του 20ου αιώνα η Αμερικανίδα δ/λα Άννα Τζάρβις αγωνίστηκε για την καθιέρωση της γιορτής της μητέρας την δεύτερη Κυριακή του Μάη.
– Στην Ελλάδα γιορτάζεται από το 1929, μάλιστα τοποθετήθηκε αρχικά στις 2 Φεβρουαρίου, συνδυάζοντας την με την Χριστιανική γιορτή της Υπαπαντής.
– Το ελληνικό σύνταγμα θεωρεί τη μητέρα ως αρχή της ζωής και θεμέλιο της οικογενειακής ευτυχίας.
Συγκεκριμένα στο άρθρο 21 αναφέρεται: «Η οικογένεια, ως θεμέλιο της συντηρήσεως και προαγωγής του Έθνους, ως και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία, τελούν υπό την προστασία του κράτους».
Η μητέρα φέρνει στον κόσμο το παιδί, το στηρίζει σ’ όλη την πορεία της ανατροφής, ανησυχεί για την υγεία, τη διατροφή, την εκπ/ση και την προκοπή του.
Στερείται για να προσφέρει τα πάντα.
Όλες αυτές οι θυσίες και οι προσπάθειες πηγάζουν από πού αλλού πέρα από την αστείρευτη αγάπη.
Παρόμοια αγάπη και φροντίδα συναντάμε και στο ζωικό βασίλειο πχ οι θηλυκοί ελέφαντες τυλίγουν με την προβοσκίδα τους τα παιδιά τους όταν δέχονται επίθεση.
Οι πιγκουίνοι κρατούν τα αυγά στα πόδια τους για να τα προφυλάξουν από το παγωμένο έδαφος.
Έρευνες της πειραματικής παιδαγωγικής επιβεβαιώνουν ότι ο χαρακτήρας του ανθρώπου διαμορφώνεται κατά το πλείστον μέχρι τα πέντε πρώτα χρόνια της ύπαρξης του, άρα η συμβολή της μητέρας στην διαμόρφωση ενός ατόμου με αρμονική συναισθηματική ζωή και ευγενικές φιλοδοξίες, με ηθικές αρχές και αποδεκτούς κοινωνικούς κανόνες, είναι καθοριστική, χωρίς να παραβλέπεται ότι η απουσία της μητέρας από το σπίτι για λόγους εργασίας επιφέρει προβλήματα στην ψυχολογία των παιδιών.
Η ανιδιοτέλεια της αγάπης της αποτελεί αστείρευτη πηγή τρυφερότητας και δύναμης, ενώ ταυτόχρονα μένει άφωνος κανείς από τη δύναμη της να συγχωρεί και να παρηγορεί.
Επίσης παρά την αγάπη και την αδυναμία για το παιδί της, το αφήνει να τραβήξει το δρόμο του, να κάνει τα λάθη του, μένοντας πάντα στο πλευρό του για να προσφέρει τη βοήθεια της όταν υπάρξει ανάγκη.
Η μάνα γίνεται ασπίδα σε κάθε κίνδυνο κάνει θυσίες για την ευτυχία των παιδιών της. Αποτελεί στήριγμα της οικογένειας, καταβάλλοντας καθημερινά υπεράνθρωπες προσπάθειες, αφού είναι υποχρεωμένη να μοιράζεται ανάμεσα στην οικογένεια, το σπίτι, την καριέρα, την κοινότητα πανταχού παρούσα.
Στις μέρες μας ο ρόλος της μητέρας διαφοροποιείται, καθώς η μητρότητα και η δημιουργία καριέρας, αποτελούν δίλλημα επίμονο και ακανθώδες. Η μητέρα ισότιμη με τον πατέρα, τουλάχιστον στις αναπτυγμένες χώρες, επωμίζεται επιπλέον ευθύνες με την ουσιώδη συμβολή της στα οικονομικά της οικογένειας, σηκώνοντας ένα επί πλέον φορτίο. Έτσι η σύγχρονη εργαζόμενη μητέρα καλείται να ανταποκριθεί επάξια στους πολλαπλούς ρόλους μητέρα, σύζυγος, νοικοκυρά, εργαζόμενη, που η κοινωνία της αναθέτει να τους φέρει σε πέρας, χωρίς να ξεχνάμε ότι είναι άνθρωπος-μια ξεχωριστή οντότητα με στοιχειώδη δικαιώματα.
Σε πολλές χώρες όπου η γυναίκα και κατ΄ επέκταση η μητέρα δεν κατέχει την θέση που της ανήκει, οι μητέρες αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα υγείας περίθαλψης, διαβίωσης και επιβίωσης.
Για να ανταποκριθεί επάξια στις πολλαπλές αυτές υποχρεώσεις, οφείλει να οπλίζεται με δύναμη, θάρρος και υπομονή, με ικανότητα κατανόησης, να μελετά, να ενημερώνεται πάνω σε βασικά παιδαγωγικά θέματα, να διατηρεί συχνή συνεργασία με τους εκπ/κούς του παιδιού της και να παρακολουθεί άγρυπνα την εξέλιξη του, να παραμένει η ανοιχτή αγκαλιά, παντοτινό σύμβολο αγάπης, ελπίδας και φροντίδας.
Έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά για τη μητέρα, υπήρξαν και θα υπάρχουν μάνες, αγωνίστριες, ηρωϊδες, αγίες με μια ιδιαίτερη ιστορία.
Μύθοι, θρύλοι, παραδόσεις, ύμνοι, παραμύθια, τραγούδια, ρητά και σοφά λόγια, αναφέρονται στο όνομα και τις θυσίες της, για τη λατρεία που τρέφει στα παιδιά της, για την συνεχή και αδιάλειπτη προσφορά της.
Τέλος η γιορτή της μητέρας έχει συμβολικό χαρακτήρα, είναι μια ευκαιρία να της εκφράσουμε την αγάπη και το σεβασμό μας για όσα ακούραστα μας προσφέρει.
Είναι ημέρα φόρου τιμής, ένα ελάχιστο δείγμα ευγνωμοσύνης στο ιερό αυτό πρόσωπο.
Λίγα λουλούδια, ένα τρυφερό χαμόγελο, ένα απλό ευχαριστώ είναι πολύ λίγα αλλά αρκετά για να νιώσει ευχάριστα.
Το σημαντικότερο δώρο που οφείλουμε να προσφέρουμε είναι το συνεχείς και ειλικρινές ενδιαφέρον και ο σεβασμός στο πρόσωπο της.
Χρόνια πολλά, χρόνια όμορφα, χρόνια χαρούμενα, χρόνια καλά σ’ όλες τις μαμάδες του κόσμου.