Αν η κοινωνία είναι δυναμική και όχι στατική, αυτό κυρίως οφείλεται στους νέους
Του Γιώργου Φρυγανάκη 
ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΑΙΡΙΚΑ
g_frygan@hotmail.com
Αν η κοινωνία είναι δυναμική και όχι στατική, αυτό κυρίως οφείλεται στους νέους, που από τη φύση τους είναι πλασμένοι να αμφισβητούν, να οραματίζονται έναν καλύτερο κόσμο και να αγωνίζονται γι’ αυτόν.
Όσοι, λοιπόν, πίστεψαν ότι τελείωσαν με τους «αλήτες» του γαλλικού «Μάη του ’68», όπως τους χαρακτήρισε τότε ο Ντε Γκωλ, ή ότι η «Aραβική Άνοιξη» των ημερών μας είναι απλώς ένα τοπικό φαινόμενο και κυρίως όσοι Ισπανοί ζούσαν απορροφημένοι από το θρίαμβο του ισπανικού ποδοσφαίρου στο Μουντιάλ και την προσδοκώμενη επανάληψή του στο Τσάμπιον Λινκ ή από την προεκλογική εκστρατεία για τις δημοτικές και τις περιφερειακές εκλογές τους της περασμένης Κυριακής, ήταν φυσικό να νιώσουν μεγάλη έκπληξη όταν κάποιοι νέοι στην Ισπανία δημοσίευσαν πρόσφατα ένα μανιφέστο στο οποίο δήλωναν:
«Εμείς οι άνεργοι, οι χαμηλόμισθοι, οι ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι, οι πρεκάριοι, οι νέοι… θέλουμε αλλαγή και ένα αξιοπρεπές μέλλον. Κουραστήκαμε από τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις, κουραστήκαμε να είμαστε άνεργοι, να μας ανεβάζουν τις υποθήκες ή να μας παίρνουν τα σπίτια οι τράπεζες που προκάλεσαν την κρίση, να μας επιβάλλουν νόμους που περιορίζουν την ελευθερία μας προς όφελος των δυνατών. Κατηγορούμε τις πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις για την επισφαλή κατάστασή μας και απαιτούμε αλλαγή».
Πρόκειται για το «Μ-15» ή «15 Μ», το νέο κίνημα «των αγανακτισμένων» (Los Indignados), που ξεκίνησε τη 15η Μαΐου, την ημέρα που χιλιάδες διαδηλωτές, κυρίως διαδικτυωμένοι νέοι, βγήκαν για πρώτη ημέρα στους δρόμους της Μαδρίτης, αυθόρμητοι, ακομμάτιστοι, αδογμάτιστοι, ακηδεμόνευτοι και προπαντός «αγανακτισμένοι»…
«Αγανακτισμένοι» με τα «θα» του Θαπατέρο και των ποικιλόχρωμων πατερναλιστών. «Αγανακτισμένοι» με μια κατάσταση που η ανεργία φτάνει στο 22% γενικά και σε επίπεδο νέων στο 45%∙ που 1,5 εκατομμύριο οικογένειες δεν έχουν εισόδημα και φαΐ∙ που αυξάνεται το ηλικιακό όριο συνταξιοδότησης και διευκολύνονται οι απολύσεις∙ που «τα οφέλη είναι για τους λίγους και οι απώλειες για όλους»∙ που «τα ψηφοδέλτια των κομμάτων πλειοψηφίας είναι γεμάτα από ανθρώπους που κατηγορούνται για διαφθορά»∙ που όλοι ασχολούνται με την ανελέητη διαβολή των αντιπάλων και καθόλου με τη λύση των προβλημάτων του λαού∙ που τα μέσα ενημέρωσης, παίζουν το παιχνίδι των κομμάτων∙.
Οι «αγανακτισμένοι» ή «επαναστάτες των χαρτόκουτων» (από τις κούτες όπου διανυκτερεύουν στην Πουέρτα ντελ Σολ της Μαδρίτης και στις πλατείες των άλλων μεγάλων πόλεων της Ισπανίας) απαιτούν μεταξύ άλλων τη μεταρρύθμιση του πολιτικού συστήματος της χώρας, τον περιορισμό της διάρκειας θητείας των πολιτικών, την κατάργηση των χρηματικών τους προνομίων, τον τερματισμό της λεγόμενης «διάσωσης» των τραπεζών, την εξασφάλιση αξιοπρεπούς στέγασης για τους πολίτες και πάνω απ’ όλα γνήσια δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη, δουλειά
Όπλο τους αυτοί οι «επαναστάτες με αιτία» έχουν τη μη βία. Εδώ τα θύματα αντιδρούν με συνθήματα, προφορικά ή γραμμένα σε τοίχους, πανό, πλακάτ ή αυτοκόλλητα. Συνθήματα ευρηματικά και άλλα που παραπέμπουν στο Γαλλικό Μάη του ’68. Παραθέτω όσα συνέλεξα από τον τύπο, σε ποιητικό σχηματισμό:
«Πάρε τους δρόμους! Αγανάκτησε!»
«Πάρτε τους δρόμους!»
«Αυθεντική ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Τώρα»
«Αυτό δεν είναι μια κρίση, αυτό είναι μια απάτη»
«Δεν είμαστε εναντίον του συστήματος,
το σύστημα είναι εναντίον μας»
«Δεν φοβόμαστε»
«Νεολαία χωρίς μέλλον, χωρίς σπίτι, χωρίς δουλειά,
χωρίς σύνταξη, ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ»
«ΟΧΙ στην ανεργία, ΝΑΙ στην εργασία»
«Επί τέλους ξυπνήσαμε. Δεν θα μας φιμώσουν.
Ο δρόμος είναι δικός μας»
«Μόνο ένα φιλί θα μου κλείσει το στόμα»
«Δεν μας λείπουν λεφτά. Κλέφτες μας περισσεύουν»
«Ντροπή! Αληθινή Δημοκρατία τώρα! Χωρίς εξαπατήσεις»
«Κλείσε την Τηλεόραση. Άνοιξε το μυαλό σου»
«Κρίση είναι ο καπιταλισμός»
«Επαναστάτες άστεγοι»
«Να ακουστούμε επί τέλους !»
«Η επανάσταση είναι εφικτή και στην Ισπανία.
Για μένα δεν θέλω τίποτα. Για όλους, τα θέλω όλα»
«Είσαι δημοκράτης, μη σιωπάς»
«Θέλουμε να ακουστεί η αλήθεια»
«Κλέφτες τραπεζίτες»
«Όχι στη διαφθορά»
«Δεν μας εκπροσωπούν»
«Η μουσική επανάσταση αρχίζει σήμερα»
«Λαοί της Ευρώπης ξεσηκωθείτε»
Ίσως η μη βία καθιστά το κίνημα πιο «επικίνδυνο». Γι’ αυτό κάποιοι πολιτικοί διαβάλλουν τους διαδηλωτές ως «ακροαριστερούς», ή «κρυφοτρομοκράτες», ενώ άλλοι τους περιβάλλουν με «συμπάθεια», κάνοντας πως δεν καταλαβαίνουν ότι στο στόχαστρο του κινήματος βρίσκονται και οι ίδιοι.
Αυτή τη στιγμή, πάντως, είναι αδύνατο να προβλέψει κανείς ποια θα είναι η τύχη του κινήματος αυτού, που αγγίζει τις ευαίσθητες χορδές των νέων και αποκτά «συνοδοιπόρους» από όλες τις ηλικίες παγκοσμίως., όπως άλλωστε συνέβη και με το θρυλικό «Μάη του ’68». Σ’ ότι μας αφορά, αν μη τι άλλο, σίγουρα αξίζει περισσότερης προσοχής απ’ όση τα καμώματα του «σοσιαλιστή» Στρως Καν και τα τούρκικα μελό που έχουν κατακλύσει τα κανάλια μας.
Το κείμενο δόθηκε για δημοσίευση την Τρίτη το πρωί. Έτσι, απουσιάζει το σύνθημα των Ισπανών
«Κάντε ησυχία, μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες», που λειτούργησε άμεσα σαν ηχηρό. ξυπνητήρι,
όπως έδειξαν οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στις διάφορες πλατείες της χώρας μας το βράδυ της Τετάρτης.