Προσπάθησα με μεγάλη δυσκολία τον τελευταίο καιρό να αποφύγω να αρθρογραφήσω
του Θοδωρή Δουλουμπέκη
Πολιτικού Μηχανικού Ε.Μ.Π.
τηλ. 6972076026
douloumpekis.blogspot.com
Προσπάθησα με μεγάλη δυσκολία τον τελευταίο καιρό να αποφύγω να αρθρογραφήσω για όλα συμβαίνουν γύρω μας και να μείνω προσηλωμένος στο βασικό αντικείμενο για το οποίο προορίζεται η στήλη μου σε αυτή την εφημερίδα.
Παρόλαυτά, η επικαιρότητα προκλητικά σε τσιγκλάει να γίνεις για λίγο ειδικός, «επαΐοντας» και να συνεισφέρεις κι εσύ ο μη ειδικός, με τη γνώμη σου στο να καθυστερήσει για λίγο ακόμη να κατακάτσει αυτός ο κουρνιαχτός απόψεων, ερευνών, post στο face book, και άλλων σύγχρονων μορφών κοινωνικής ανταλλαγής ατομικότητας.
Εξάλλου, ακόμη και αυτοί οι δήθεν ειδικοί, που σήμερα αρθρογραφούν, αν δεν ήταν οι ίδιοι, ήταν μέλη των ίδιων οίκων, απόφοιτοι των ίδιων πανεπιστημίων, χρηματοδοτούνταν από τους ίδιους σπόνσορες, με αυτούς, που την περίοδο των παχιών αγελάδων, τύρβαζαν περί άλλων και ενίσχυαν τον τρόπο διόγκωσης αυτής της χώρας ή μάλλον καλύτερα αυτής της Ένωσης – όραμα του Ζακ Ντελόρ και όνειρο για πλουτισμό του κάθε τραπεζικού οίκου.
Ακόμη κι έτσι, όμως, ακόμη κι αν όλοι αυτοί που δίνουν κάθε δικαίωμα να αρθρογραφήσω για την οικονομική κατάσταση της χώρας, θα προσπαθήσω ν αποφύγω μια ανάλυση με όρους οικονομικούς, που κάλλιστα μπορούν να καταστούν επικίνδυνοι στο πληκτρολόγιο μου.
Αυτό που θέλουμε όλοι αυτή τη στιγμή να παρακάμψουμε σε αυτή τη χώρα, είναι η μεγίστη των φυσικών δυνάμεων, η αδράνεια. Πρόκειται για τη δύναμη αυτή που θα κάνει πάντα τον επιβάτη να «φεύγει» προς τα εμπρός όταν το λεωφορείο σταματάει απότομα, και που αν αναχθεί σε οικονομικό επίπεδο, είναι αυτή που σήμερα θέλουμε να εμποδίσουμε, να παρακάμψουμε χωρίς συνέπειες. Στην πραγματικότητα αυτό είναι φυσικά αδύνατον. Η χώρα διέθετε μια απίστευτη δυναμική διαφθοράς, αλόγιστου και επιδοτούμενου ταυτόχρονα δανεισμού σε ιδιωτικό επίπεδο, μια παθογένεια «μεγάλης μάζας» και μια ταχύτητα διόγκωσής της εξαιρετικά υψηλή. Συνεπώς η ορμή της χώρας προς τις καταστροφικές συνέπειες της επιφανειακής ευημερίας των Hermes τσαντών με το σαθρό υπόβαθρο των gold πιστωτικών καρτών, είναι ένα εξαιρετικά δυσθεώρητο φυσικό μέγεθος, που δεν μπορεί να ανακοπεί μέσα σε μια νύκτα.
Οι οικονομικοί αναλυτές, οι πολιτικοί παράγοντες, ή για να μη γελιόμαστε, οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης και διαχείρισης του χρέους μας, θα αποφασίσουν άμεσα, αν θα μας αφήσουν να χρεοκοπήσουμε τώρα ή αφού προετοιμαστούν για τις συνέπειες μιας χρεοκοπίας , αν θα μας οδηγήσουν σε ένα ευρώ μειωμένης πραγματικής αξίας ή αν θα συνεχίσουν τόσο με εμάς όσο και με τις λοιπές PIGS, στο ίδιο καραβάνι, αφήνοντας μας να καθορίζουμε, ως οι πιο αργές καμήλες, τη δυναμική τους.
Αυτό που εμείς ως πολίτες πρέπει να ξεκινήσουμε άμεσα, είναι η προσπάθεια να αποδεχτούμε ότι το πραγματικό πρόβλημα που μας έκανε πιόνι στα χέρια του κάθε γάλλου διοικητή του ΔΝΤ, δεν είναι κάτι που θα λυθεί με κάποιο μεσοπρόθεσμο οικονομικό σχέδιο, με κάποια μαγική δράση ή κάποια άλλη αλχημιστική μέθοδο μετατροπής των χαρουπιών σε χαρτονομίσματα των 500. Πρέπει με κάθε τρόπο, να ξεπεράσουμε το πρόβλημα της αδράνειας του κακού χαρακτήρα μας, να διδάξουμε καθάριοι τις επόμενες γενιές τη δικαιοσύνη και την ισονομία, προκειμένου να ευελπιστούμε ότι 2 γενιές μετά, ανεξάρτητα από τα οικονομικά δεδομένα του τότε κόσμου, η Ελλάδα που θα χει απομείνει θα χαράσσει μια κοινωνικά και κατ επέκταση οικονομικά ορθή πορεία.
Η λύση του προβλήματος, μπορεί να είναι η δραχμή, μπορεί να είναι το ισχυρό ευρώ, μπορεί να είναι ένα δανειακό haircut ,που στην … κοντομαλλούσα νέα διοικητή του ΔΝΤ δεν αρέσει σαν στυλ, μπορεί να είναι κάποια κινέζικα μαγικά δάνεια, μπορεί να είναι οτιδήποτε, αλλά πάντα αυτά όλα θα αποτελούν τη λύση του οικονομικού προβλήματος μας, που πάντα θα είναι εφήμερη αν δε συνοδεύεται από τη λύση του πραγματικού κοινωνικού προβλήματος που οδήγησε τη χώρα σε αύτη τη σύγχρονη δουλεία, σε αυτό τον κοινωνικό φόβο και αδικία.