Καμιά φορά, σκέφτομαι πως ένα από τα πιο κοινά συναισθήματα των ανθρώπων είναι το αίσθημα
Καμιά φορά, σκέφτομαι πως ένα από τα πιο κοινά συναισθήματα των ανθρώπων είναι το αίσθημα ή για να το χαρακτηρίσω πιο εύστοχα, ο φόβος της χαμένης ευκαιρίας. Όνειρα, σκοποί, προσπάθειες που δεν αξιοποιήθηκαν όσο έπρεπε και τελικά πήγαν στράφι. Λανθασμένες επιλογές ή και επιλογές που δεν έγιναν ποτέ γαντζώνονται στην ψυχή μας και μετουσιώνονται σε συμπλέγματα, ανασφάλειες και στο αίσθημα πως «πάλι κάτι έχασα, πάλι μένω πίσω, δεν ξέρω τι γίνεται με τη ζωή μου».
Το να νιώθεις πως προσπάθησες για κάτι αλλά δεν έγινε σίγουρα σε λυπεί αλλά το ξεπερνάς, το να αισθάνεσαι όμως πως δεν προσπάθησες όσο θα μπορούσες ή όσο άντεχες είναι αλλιώς. Να το πω πιο λογοτεχνικά , το αίσθημα πως άφησες ανεκμετάλλευτες ευνοϊκές συγκύριες ή έμεινες πίσω επειδή δεν μπόρεσες να ελέγξεις το αυτοκαταστροφικό σου ταπεραμέντο, σίγουρα σου τρώει τα σωθικά και σε καταστρέφει.
Δυστυχώς οι εποχές όπου ένα νανούρισμα ή ένα καλό παραμύθι ήταν αρκετά για να μας πάρει ο ύπνος και να ξεπεράσουμε τους φόβους, τις τύψεις, την μοναξιά, την προδοσία και τη δειλία έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Οι αναστεναγμοί, ο κόμπος στο λαιμό, το συνεχές βούρκωμα αποτρέπουν ακόμη και τον καλό ύπνο, ενώ μπορεί ο ύπνος να διακοπεί και από όνειρο του συγκεκριμένου γεγονότος που τον απασχολεί.
Θα που πείτε, μια χαρά μας τα λες και μια χαρά μας μελαγχόλησες. Τι κάνουμε όμως τότε; Οπωσδήποτε δύσκολο ερώτημα. Εγώ ως αρθογράφος φοιτητής, αλλά κυρίως ως Παθών και δυνάμει μαθών θα πρότεινα το εξής: Αρχικά ας συμφιλιωθούμε με τις χαμένες ευκαιρίες μας. Συνέβη. Και τι έγινε; Συμβαίνει σε όλους μας, εκατοντάδες φόρες στη ζωή μας. Έπειτα αποκτήστε κίνητρα, και θέστε νέους σκοπούς. Αν αυτό που βιώσατε στο παρελθόν, ήταν πολύ έντονο μην βιάζεστε. Προσπαθήστε να φέρετε εις πέρας πιο μικρές επιδιώξεις, τονώστε σιγά σιγά την αυτοπεποίθηση σας. Μόλις αρχίσετε να πατάτε στα πόδια σας, θέστε ένα μεγαλύτερο στόχο προς πραγματοποίηση.
Οι αποτυχίες, τα λάθη και οι απώλειες είναι κομμάτι της ζωής μας. Δεν είναι εύκολη η επιβίωση, όμως είναι αναγκαία. Δεν θα σας παροτρύνω να είστε αισιόδοξοι και να πιστεύετε πως όλα θα πάνε καλά, αν μέσα σας δεν νιώθετε έτσι. Θα απαιτήσω όμως να είστε δυνατοί, να αγωνίζεστε και να προσπαθείτε απεγνωσμένα να πραγματοποιήσετε τα όνειρα σας. Κάθε θαμμένο όνειρο μας, είναι ένα θαμμένο κομμάτι του εαυτού μας, ένα μέρος μας που δεν στάθηκε τυχερό. Δώστε του την προσοχή που του αξίζει, αλλά από εκεί και πέρα η ζωή συνεχίζεται, με νέα όνειρα, στόχους, ελπίδες και στιγμές. Γιατί η ζωή όπως και να χει είναι πάντα ωραία.
Βάιος Ντάφος-Φοιτητής Φιλολογίας