Κάθε χρόνο, το τριήμερο 6,7 και 8 Σεπτεμβρίου
Του Νίκου Πολιουδάκη
Πτυχιούχου Επικοινωνίας & ΜΜΕ
Καποδιστριακού Παν/μίου Αθηνών
Κάθε χρόνο, το τριήμερο 6,7 και 8 Σεπτεμβρίου, χιλιάδες κόσμου από το νομό Ρεθύμνου, αλλά και ολόκληρη την Κρήτη, επισκέπτονται το ιερό προσκύνημα της Μονής της Παναγίας της Αντιφωνήτριας στα Μυριοκέφαλα, του πρώην δήμου Λαππαίων. Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, στο χωριό επικρατεί το αδιαχώρητο από επισκέπτες που καταφθάνουν εκεί με τα αυτοκίνητα ή τα μηχανάκια τους και με λεωφορεία.
Το χαρακτηριστικότερο, όμως, με τη γιορτή αυτή του Σεπτέμβρη είναι οι πεζοπόροι επισκέπτες που ξεκινούν από το σπίτι τους, ή τέλος πάντων από κάποιο κοινό σημείο εκκίνησης με τις παρέες τους, διανύοντας πολλά χιλιόμετρα από την εθνική οδό ή τον επαρχιακό δρόμο και τα κατά τόπους μονοπάτια, ώστε να φτάσουν στην ιστορική μονή. Είτε επειδή έχουν τάματα να κάνουν είτε επειδή παραδοσιακά πεζοπορούν, όπως επιτάσσει το χριστιανικό έθιμο.
Ωστόσο, όσοι πήγαν φέτος με τα πόδια -ειδικά μετά την πρώτη μέρα- αντίκρισαν εικόνες που δε μας τιμούν ως Έλληνες, Κρητικοί και καλοί χριστιανοί, αν θέλετε. Σκουπίδια αριστερά και δεξιά του δρόμου. Πλαστικά μπουκάλια, κουτάκια από αναψυκτικά, άδειες σακούλες, χαρτιά, σακουλάκια από σνακς και άλλα διάφορα «κοσμούσαν» και τις δύο μεριές της επαρχιακής οδού. Σίγουρα ο κάθε επισκέπτης χρειάζεται το νερό ή το αναψυκτικό του για να ικανοποιήσει τη δίψα του και το κολατσιό του για να πάρει δυνάμεις και να συνεχίσει το δρόμο προς την εκκλησία. Όμως δεν έχει το δικαίωμα να λερώνει τον τόπο του, εκτός και αν στο σπίτι του έχει μάθει να κάνει το ίδιο. Αν είναι έτσι, στο συγκεκριμένο, που δε σέβεται τα ίδια του τα χώματα και το σκοπό για τον οποίο πεζοπορεί -σε τελική ανάλυση εκ πίστεως και για «χάρη της Παναγίας» κουράζει τα πόδια του- μην του κακοφαίνεται όταν τον χαρακτηρίσουν απολίτιστο και ασεβή…