Την ώρα, που οι διεθνείς οίκοι καραδοκούν
Του Νίκου Πολιουδάκη
Πτυχιούχου Επικοινωνίας & ΜΜΕ
Καποδιστριακού Παν/μίου Αθηνών
Την ώρα, που οι διεθνείς οίκοι καραδοκούν προς νέα υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας μας και που το γερμανικό περιοδικό «FOCUS» δείχνει την Ακρόπολη να βουλιάζει, ένα δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας «Die Welt» μπορεί να ταράξει τα νερά.
Ενώ το FOCUS φαίνεται να ακολουθεί πιστά μια ανθελληνική στάση προπαγανδίζοντας, πράγμα που έχει περάσει εν πολλοίς στο γερμανικό λαό που «φοβάται» για τα χρήματα που δανείζει η Γερμανία στη χώρα μας, η Die Welt μιλά για χρήματα που μας χρωστά η Γερμανία στα πλαίσια των αποζημιώσεων για τα δεινά της κατοχικής περιόδου. Το ποσό αυτό ανέρχεται στα 95 δις. δολάρια βάσει τόκων και «η μερική αναγνώριση του χρέους αυτού από τη Γερμανία θα δημιουργούσε προηγούμενο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε τεράστιες απαιτήσεις» (βλ. αναλυτικότερα στο news247.gr, 21/9/11).
Στο ίδιο δημοσίευμα επισημαίνεται και η αντίθετη στάση των Αμερικανών σε ότι αφορούσε τις αυστηρές οικονομικές κυρώσεις στη Γερμανία μετά την ήττα της και στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς θυμούνταν ότι, μέσω της συνολικής αποδυνάμωσης της χώρας από την ήττα στον Ά, αναδύθηκε ο δικτάτορας Χίτλερ. Ίσως έτσι εξηγείται πως επετεύχθη η ταχύτατη ανασυγκρότηση και η αναγέννηση, μέσα από τις στάχτες της κυριολεκτικά, της μετα-ναζιστικής Γερμανίας, μετά και την ισοπέδωση ολόκληρων πόλεων από τα βομβαρδιστικά των Συμμάχων προς το τέλος του πολέμου.
Οι Αμερικανοί λοιπόν, ήδη από τα μισά του περασμένου αιώνα κινούν τα νήματα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, όντας και οι «νικητές» του Ψυχρού Πολέμου μετά την διάλυση του Σοβιετικής Ένωσης. Οι πράξεις τους είναι γνωστές σε όλους με σύνηθες μοτίβο. Πίσω από κάθε τύραννο/δικτάτορα κρύβεται ο επικίνδυνος κομμουνισμός, όπλα μαζικής καταστροφής, η ανάγκη για αποκατάσταση της ειρήνης και της δημοκρατίας, η μάχη ενάντια στην παγκόσμια τρομοκρατία και άλλα τέτοια, που συνοδεύουν οποιαδήποτε στρατιωτική τους εκστρατεία ανά τον κόσμο -με προτίμηση την ασιατική ήπειρο κυρίως (βλ. Βιετνάμ, Ιράκ, Αφγανιστάν). Για αναζήτηση «μαύρου χρυσού» ούτε λόγος -επίσημος- βέβαια.
Ώσπου φτάνουμε στο σήμερα και στην πιθανότητα ή μάλλον βεβαιότητα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου να ρέουν σε μεγάλες ποσότητες κάτω από τις ηπειρωτικές και υδάτινες περιοχές της Ελλάδας και της Κύπρου, με το μεγαλύτερο ποσοστό συγκέντρωσης τους να εκτιμάται ανατολικά και νότια της Κρήτης, δυτικά της Κύπρου και νότια αυτής. Δημοσιεύματα την προηγούμενη εβδομάδα έκαναν λόγο για καταστάσεις επιστράτευσης στις ακριτικές περιοχές της χώρας, την ώρα που οι έρευνες για πετρέλαιο στην άκρη της ανατολικής Μεσογείου από Κυπρίους και Ισραηλινούς συνεχίζονται. Η τουρκική πλευρά απειλεί συνεχώς, καθώς βράζει που «μένει απέξω», μην αποκομίζοντας οφέλη από τα «ευχάριστα» αποτελέσματα των ερευνών στην κυπριακή ΑΟΖ. Η Τουρκία είναι πολύ «μόνη» αυτή τη φορά και αν επιχειρήσει το οτιδήποτε θα βρει απέναντί της τους πάντες, με πρώτους τους υπερατλαντικούς μας «φίλους».
Ποιος ο ρόλος των Αμερικανών όταν ανακαλυφθούν κοιτάσματα πετρελαίου στην Ελλάδα και την Κύπρο; Το οικείο τους Ισραήλ ήδη συμμετέχει, η ελληνική κυβέρνηση πάλι τους ζητά να διευθετήσουν την κατάσταση και ο περιορισμός του χρέους και της κρίσης δείχνει να απομακρύνεται κι άλλο, καθώς η εκμετάλλευση και διαχείριση του εθνικού επικείμενου υπόγειου πλούτου από εμάς τους ίδιους θα μοιάζουν ένα όνειρο «τρελό και απατηλό». Και η κατοχή συνεχίζεται…