Ενα ιστορικό στέλεχος της ΝΔ, ένα πρόσωπο που αποτελούσε κομμάτι της «συνείδησης της Κεντροδεξιάς» στην Ελλάδα, έφυγε από τη ζωή. Ο Μιλτιάδης Εβερτ, νικητής σε πολλές μάχες, τόσο σε πολιτικό όσο και σε κοινωνικό πεδίο, δεν κατάφερε να κερδίσει την πιο δύσκολη αναμέτρηση στην πολυκύμαντη πορεία του. Μετά από πολυήμερη δοκιμασία έχασε τη μάχη για τη ζωή, σε ηλικία 72 ετών. Ο «Μπουλντόζας», όπως ήταν το πολιτικό παρατσούκλι που τον συνόδευε επί πολλές δεκαετίες, γεννήθηκε στις 12 Μαΐου 1939 στην Αθήνα.
Το 1957, σε ηλικία 18 ετών, πρωτοετής φοιτητής της Ανωτάτης Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (ΑΣΟΕΕ), εντάχθηκε στην ΕΡΕΝ, νεολαία της Εθνικής Ριζοσπαστικής Ενωσης, και ήταν από τα πιο ενεργά στελέχη της.
Με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή από το Παρίσι, γίνεται από τα ιδρυτικά μέλη της Νέας Δημοκρατίας και θέτει πρώτη φορά υποψηφιότητα στην Α΄ Αθήνας και εκλέγεται σε καλή σειρά. Η καλή του παρουσία και γενικά η δράση του στο κόμμα, αποτελούν το «διαβατήριο» για να του εμπιστευτεί ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τη θέση του υφυπουργού Οικονομικών, τον Σεπτέμβριο του 1976, όπου παρέμεινε έως τον Οκτώβριο του 1977. Λίγες ημέρες αργότερα αναλαμβάνει το χαρτοφυλάκιο του υπουργού Βιομηχανίας και Ενέργειας, θέση στην οποία παρέμεινε έως τον Μάιο του 1980. 
Με την πτώση της ΝΔ από την εξουσία, ανέλαβε ενεργό ρόλο στην αντιπολίτευση κατά του ΠαΣοΚ επί προεδρίας του Ευάγγελου Αβέρωφ, με τον οποίο διαφωνούσε σε πολλά σημεία της πολιτικής του. Το 1986 αποφασίζει να διεκδικήσει τον Δήμο της Αθήνας, τον οποίο και κέρδισε με ποσοστό 54,5% και έδωσε στον κ. Κ. Μητσοτάκη – ως πρόεδρο της ΝΔ- μια σημαντική πολιτική βοήθεια. Επί δημαρχίας του έσπασε το κρατικό μονοπώλιο στα ΜΜΕ με τη δημιουργία του ραδιοφωνικού σταθμού «Αθήνα 9.84».
Με τη νίκη της ΝΔ ο κ. Μητσοτάκης τού δίνει το χαρτοφυλάκιο του υπουργού Προεδρίας, όπου παρέμεινε από τον Απρίλιο του 1990 έως τον Οκτώβριο του 1991.
Τον Αύγουστο του 1993, λίγες εβδομάδες πριν από την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ο Εβερτ κάνει μια ηχηρή παρέμβαση, δηλώνοντας ότι δεν θα ψήφιζε την αποκρατικοποίηση του ΟΤΕ αν δεν πληρούνταν οι όροι που εκείνος θεωρούσε απαραίτητους για την προστασία των συμφερόντων του οργανισμού. Στις 10 Αυγούστου, στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή συντάσσεται με τους βουλευτές της αντιπολίτευσης και καταψηφίζει το νομοσχέδιο για τον ΟΤΕ, μια κίνηση που εξοργίζει τον κ. Μητσοτάκη.
Οι εξελίξεις είναι πολύ γρήγορες και οι εκλογές του Οκτωβρίου οδηγούν τη ΝΔ στην αντιπολίτευση. Ο κ. Μητσοτάκης παραιτείται και ανοίγει ουσιαστικά ο δρόμος για τον Μ. Εβερτ. Στις 3 Νοεμβρίου 1993 ο Μιλτιάδης Εβερτ εκλέγεται νέος πρόεδρος της ΝΔ. Ομως δεν κατάφερε να νικήσει τον κ. Κ. Σημίτη, που διαδέχθηκε τον Ανδρέα Παπανδρέου στην ηγεσία του ΠαΣοΚ, ενώ είχαν προηγηθεί οι ήττες του από τον Παπανδρέου τόσο στις ευρωεκλογές του 1994 όσο και στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές του ίδιου χρόνου.
Στο 4ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας στις 21 έως τις 24 Μαρτίου 1997 έχει αντιπάλους για την προεδρία του κόμματος τον κ. Γ. Σουφλιά , που υποστηρίζεται και από τους μητσοτακικούς, τον κ. Β. Πολύδωρα και τον κ. Κ.Καραμανλή. Στην πρώτη ψηφοφορία οι υποψήφιοι έλαβαν: Καραμανλής 40,73%, Σουφλιάς 30,52%, Εβερτ 25,34% και Πολύδωρας 3,4%. Στη δεύτερη ψηφοφορία πρόεδρος του κόμματος εκλέγεται ο κ. Καραμανλής με ποσοστό 69,16%, έναντι 30,84% του κ. Σουφλιά, αφού ο Μ. Εβερτ επέλεξε να στηρίξει τον ανιψιό του ιδρυτή της ΝΔ, τον οποίο και αγκάλιασε δημόσια.