Είναι απορίας άξιον το πώς, είτε αφελώς είτε επιμελώς, παρερμηνεύθηκε μία αποστροφή πρόσφατων δηλώσεών μου,
αποδίδοντάς τους το ακριβώς αντίθετο περιεχόμενο από αυτό των λεγομένων μου.
Ενώ στη δήλωσή μου εκφράζεται η αγωνία και η ανησυχία για το πού μπορεί να οδηγηθούν τα πράγματα σε περίπτωση που και κάποιοι άλλοι ενστερνιζόταν την αντίληψη, τη λογική και τη νοοτροπία, αλλά και τις πρακτικές όσων επιδίδονται στην άσκηση βίας, ακόμα και λεκτικής, έναντι όσων πολιτικά διαφωνούν, η παρερμηνεία που δίδεται είναι ότι υπάρχει απειλή ή έκκληση στο να υπάρχουν τέτοιου είδους αντίποινα.
Το πόσο δε πρόκειται για παρερμηνεία, μάλλον δυστυχώς ηθελημένη, από μία, μόνη και συγκεκριμένη εφημερίδα, αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι δεν αναδημοσιεύονται οι αμέσως επόμενες φράσεις της δήλωσης: «Πού θα οδηγηθούμε δηλαδή, σε ζούγκλα; Όσο είναι καιρός, όλοι και ιδιαιτέρως όσοι, αναφέρομαι στο ΣΥΡΙΖΑ, δείχνουν μια διστακτικότητα να αποδοκιμάσουν ειλικρινά και έμπρακτα τέτοιου είδους συμπεριφορές, πρέπει να το κάνουν άμεσα. Όπως και η κοινωνία των πολιτών που έχει φαντάζομαι την ίδια αποστροφή σε τέτοιου είδους συμπεριφορές και η οποία πρέπει να απομονώσει τέτοιου είδους φαινόμενα».
Μια έκφραση ανησυχίας και μια έκκληση να πρυτανεύσει η λογική, πόση φαντασία και πόση κακοπιστία χρειάζονται, για να αποδοθούν ως παρότρυνση σε παρόμοιες συμπεριφορές από άλλους;