Θέμα τύχης, αλλά και χρόνου ήταν για το Μανώλη Μανιά από τις Αλόιδες, η ανακάλυψη ενός σπηλαιώδους τάφου
βυζαντινής περιόδου στο χώρο που πραγματοποιούσε χωματουργικές εργασίες, προκειμένου, όπως είπε, να καλλιεργήσει ελαιόδεντρα. Ο κ. Μανιάς όπως χαρακτηριστικά μας είπε, ενώ εργάζονταν στο συγκεκριμένο σημείο το οποίο λειτουργεί και σαν λατομείο, ένα κομμάτι κατέρρευσε και βρέθηκε μπροστά στην είσοδο δύο ταφικών θαλάμων.
Έκπληκτος, έμεινε ο Μανώλης Μανιάς όταν το μηχάνημα με το οποίο «έστρωνε» το χωράφι του, στην θέση «Τρυπαλίτης» στην ευρύτερη περιοχή του χωριού Αλόιδες, με σκοπό την καλλιέργεια ελαιόδεντρων, άγγιξε σε «κάποιο ευαίσθητο σημείο» με αποτέλεσμα να καταρρεύσει μπροστά του, ένας χωμάτινος όγκος και να εμφανιστεί ένας σπηλαιώδης τάφος βυζαντινής περιόδου. Ο κ. Μανιάς διέκρινε ότι ανάμεσα στα μπάζα που σωριάστηκαν μπροστά του, υπήρχαν ανθρώπινοι σκελετοί, ενώ συγχρόνως από το άνοιγμα, έκαναν την εμφάνισή τους σταλακτίτες και σταλαγμίτες.
Ο κ. Μανιάς όπως είπε στην αφήγησή του, αφού μάζεψε τα οστά και τα επανατοποθέτησε μέσα στο σπήλαιο, κάλεσε την Αστυνομία για να αναφέρει το συμβάν, η οποία με τη σειρά της κάλεσε την Αρχαιολογία. Επί τόπου βρέθηκε η αρχαιολόγος Πατεράκη Μαρία από την ΚΕ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, η οποία και πραγματοποίησε την αυτοψία του χώρου.
Πρόκειται για ένα σπηλαιώδη τάφο, με αρκετές ταφές και σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις ανήκει στους βυζαντινούς χρόνους. Στο εσωτερικό του, υπάρχουν δύο θάλαμοι, χωρίς όμως αυτό να αποκλείει την ύπαρξη και περισσοτέρων, κάτι το οποίο θα φανεί κατά τη διάρκεια των ανασκαφών που θα ακολουθήσουν.
Πάνω και γύρω από τους σπηλαιώδεις σχηματισμούς που ήρθαν στο φως, σχηματίστηκαν από άγνωστος λόγους (πιθανά σεισμούς) σχιστολιθικά πετρώματα που κάλυψαν εντελώς το σπήλαιο, για το οποίο κανείς δεν γνώριζε τίποτα και μάλιστα δεν υπήρχε ούτε στους θρύλους και στις ιστορίες που αναπτύσσονται κατά περιοχή.
Το τοπωνύμιο «Τρυπαλίτης», αλλά και η παρουσία ανθρώπινων οστών σε σπήλαιο μαρτυρούν ότι έχει να κάνει με την παράδοση της περιοχής παρά το ότι η ανάμνησή του, χάθηκε κάπου ανάμεσα στη χιλιετία που πέρασε.
Βέβαια αξίζει να σημειωθεί ότι η ανασκαφική έρευνα που θα ακολουθήσει θα δείξει αν πραγματικά πρόκειται για είσοδο ή για θάλαμο και πόσοι ακριβώς είναι θάλαμοι. Εκτός από τα ανθρώπινα οστά, βρέθηκαν επίσης θραύσματα αγγείων της ίδιας περιόδου.
Το λόγο πλέον έχει η 28η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, στης οποίας την αρμοδιότητα είναι και το ανασκαφικό έργο που θα ακολουθήσει.
Αθηνά Πετρακάκη