Λήξη «συναγερμού» προς το παρόν μετά τις διαβεβαιώσεις του Γιάννη Παλλήκαρη
Της Στέλλας Μαθιουδάκη
Σε χειμερία νάρκη φαίνεται πως είχαν πέσει ακόμα και τους θερινούς μήνες, οι φορείς και οι παραγωγικές τάξεις του Ρεθύμνου, οι οποίοι ξύπνησαν απότομα όταν τους ενημέρωσαν οι δημοσιογράφοι ότι στην πρόσφατη συνεδρίαση της συγκλήτου του πανεπιστημίου Κρήτης, ένα από τα θέματα της ημερήσιας διάταξης αφορούσε στην αναδιοργάνωση των διοικητικών υπηρεσιών. Δηλαδή με πολύ απλά λόγια, στην περαιτέρω αποψίλωση των υπηρεσιών και στη σταδιακή μεταφορά τους από το Ρέθυμνο στο Ηράκλειο!
Έτσι, μετά από μία σειρά έγγραφων διαμαρτυριών την περασμένη Πέμπτη, οι φορείς του νομού (χωρίς να είναι μπροστάρηδες οι βουλευτές μας ή έστω οι κ.κ. Λιονή και Μαρινάκης, οι οποίοι είχαν ήδη στείλει τη δική τους επιστολή) από τη διοίκηση του εργατικού κέντρου και τους οδηγούς ταξί μέχρι και τους επαγγελματοβιοτέχνες, αποφάσισαν να «κινητοποιηθούν» και από την «κάτω» πόλη να ανέβουν στην «πάνω», με σκοπό να επιδώσουν στον πρύτανη το δικό τους ψήφισμα διαμαρτυρίας. Μάλιστα, όταν ο Γιάννης Παλλήκαρης διαβεβαίωσε με κατηγορηματικό τρόπο τους αναστατωμένους φορείς πως δεν τίθεται κανένα απολύτως θέμα μεταφοράς της έδρας του πανεπιστημίου από το Ρέθυμνο στο Ηράκλειο, όπως επίσης ότι στην επίμαχη συνεδρίαση της συγκλήτου απλά θα γινόταν ενημέρωση (η οποία τελικά δεν έγινε αφού οι φοιτητές «έσπασαν» τη σύγκλητο και το θέμα αναβλήθηκε) και δεν επρόκειτο να ληφθεί η παραμικρή απόφαση, τότε φορείς και παραγωγικές τάξεις αναχώρησαν ανακουφισμένοι, θεωρώντας βέβαιο πως δεν θα χάσουμε τα «δεδομένα» μας τουλάχιστον για τα επόμενα δύο χρόνια!
Ωστόσο, αν ερμηνεύσει κάποιος σωστά τις δηλώσεις του κ. Παλλήκαρη προς τους δημοσιογράφους, εύκολα μπορεί να συμπεράνει πως μπορεί ο «συναγερμός» να έληξε τώρα, λόγω έλλειψης νομοθετικού πλαισίου, όμως το επόμενο διάστημα προβλέπεται νέα «θαλασσοταραχή» στη στεριά, αφού η μελέτη για την αναδιοργάνωση των υπηρεσιών του Π.Κ. έχει ζητηθεί από τα υπόλοιπα πανεπιστήμια της Ελλάδας, ώστε να λειτουργήσει ως «μπούσουλας» ενόψει των αλλαγών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και μάλιστα και ο ίδιος ο πρύτανης εκτίμησε πως το υπουργείο θα δει με θετική ματιά την εν λόγω μελέτη… Κατ’ επέκταση δεν χωρούν πανηγυρισμοί, αφού είναι αμφίβολο το αποτέλεσμα του «λαϊκού» ξεσηκωμού κατόπιν εορτής…
Από την άλλη πλευρά, οι ευθύνες της τοπικής κοινωνίας για το αδιέξοδο στο οποίο οδηγηθήκαμε είναι πολλές, όπως εξίσου πολλές είναι οι ευθύνες που έχει και η ίδια η πρυτανική αρχή.
Τα ερωτήματα που τίθενται είναι εύλογα. Πότε στηρίχθηκε στην πράξη το πανεπιστήμιο στο Ρέθυμνο; Ή μήπως εδώ και χρόνια ήμασταν δύο διαφορετικές κοινωνίες που απλά συνυπήρχαμε στην ίδια πόλη; Πότε οι Ρεθυμνιώτες φορείς ανέθεσαν την εκπόνηση κάποιας μελέτης στο πανεπιστήμιο Κρήτης, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων; (π.χ. για το πλοίο). Πότε οι αρχές του Ρεθύμνου διεκδίκησαν κονδύλια για το μέλλον του πανεπιστημίου στου Γάλλου, όπως για παράδειγμα πράττουν οι Ηρακλειώτες; Γιατί τόση αδιαφορία και μόνο όταν ζορίζουν τα πράγματα η κοινωνία ξυπνά από το λήθαργο της; (όπως είχε γίνει παλιότερα και με το θέμα του ΤΕΙ στα Περιβόλια). Γιατί οι αρχές και οι φορείς δεν άσκησαν ποτέ ουσιαστικές πιέσεις στην εκάστοτε ηγεσία του υπουργείου Παιδείας και στην προκειμένη περίπτωση στην Άννα Διαμαντοπούλου για την ανάπτυξη του πανεπιστημίου στο Ρέθυμνο, που είναι ένας από τους βασικούς τροφοδότες της τοπικής οικονομίας;
Σε ότι αφορά στις ευθύνες της παρούσας πρυτανικής αρχής, αυτές εστιάζονται μεταξύ άλλων στο ότι η πρυτανεία όλα αυτά τα χρόνια ρίχνει το βάρος της στην ανάπτυξη των σχολών του Ηρακλείου, χωρίς να ενδιαφέρεται στο ελάχιστο για την ανάπτυξη των καθηγητικών σχολών του Ρεθύμνου, θέμα για το οποίο αδιαφορεί και η πλειοψηφία των εδώ πανεπιστημιακών!
Στην πρόσφατη πάντως συνάντηση των δύο πλευρών, ο πρύτανης, αφού άκουσε την κραυγή αγωνίας των φορέων που σχετίζεται με την οικονομική ανάπτυξη του Ρεθύμνου, ζήτησε από την τοπική κοινωνία ν’ αγκαλιάσει ακόμα περισσότερο το «ετοιμοθάνατο» ίδρυμα του νομού μας, το οποίο δυστυχώς δεν παρουσιάζει ερευνητικό ενδιαφέρον. Ο Γιάννης Παλλήκαρης μάλιστα, εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία, επανέφερε στο τραπέζι του διαλόγου και την πρόταση που είχε καταθέσει παλαιότερα το ίδρυμα και είχε απορριφθεί από τους τοπικούς φορείς για τη δημιουργία πανεπιστημιακού νοσοκομείου σε εκτάσεις που ανήκουν στην πανεπιστημιούπολη Γάλλου.
Επίσης, τους μίλησε για το θέμα της ανάπτυξης των ερευνητικών προγραμμάτων, τα οποία «ανθούν» στις σχολές του Ηρακλείου, εξαιτίας της φύσης των σχολών που μπορούν ν’ απορροφήσουν κονδύλια για προγράμματα, σε αντίθεση με αυτές του Ρεθύμνου που είναι θεωρητικές σχολές. Ακόμα, έκανε αναφορά και στα ζητήματα της ανάπτυξης τόσο του βοτανικού κήπου που έχει δημιουργηθεί στου Γάλλου, όσο και του κέντρου ερευνών και μελετών (ΚΕΜΕ) και τέλος αναφέρθηκε στην απροθυμία που παρατηρείται, ώστε να στελεχωθούν με το απαραίτητο προσωπικό οι πανεπιστημιακές υπηρεσίες του Ρεθύμνου, μιας και εδώ δεν υπάρχει αντικείμενο.