Έσπασε στερεότυπα και εδραιώθηκε με τις ικανότητες της ως βοηθός διαιτητή.
Με όπλο την αγάπη της για τη διαιτησία, η Ελένη Συργούνη ομορφαίνει τα Ρεθυμνιώτικα γήπεδα και αντιστέκεται σε κάθε λογής παρωχημένα μυαλά που αμφισβητούν τις ικανότητες μιας γυναίκας. Η ίδια ανοίγει την καρδιά της στο “Ρέθεμνος” και αποκαλύπτει πολλά, με το χέρι στη…σημαία!
Συνέντευξη στον Δημήτρη Σταράκη 
Πώς ασχολήθηκες με τη διαιτησία;
Ξεκίνησα αρχικά να παίζω ποδόσφαιρο στην ομάδα των Κρησσών. Θυμάμαι την πρώτη φορά που πήγα στην αρχική μάζωξη της ομάδας στον κήπο και μου λέει ο προπονητής Γιώργος Κτιστάκης «Εσύ κάνεις για τερματοφύλακας» και του απαντώ «δε μπορώ, θα σπάσω τα νύχια μου!» (γέλια). Έ, τότε μου λέει «καλύτερα, θα σκας τη μπάλα και δε θα τρώμε γκολ!». Όταν σταμάτησα το ποδόσφαιρο, ένας φίλος που δουλεύαμε μαζι μου είπε να έρθω στο σύνδεσμο να δω τι γίνεται και είπα «γιατί όχι;». Πήγαινα αρχικά στα μαθήματα, μετά έβγαλα τη σχολή αλλά ποτέ δε σκεφτόμουν ότι θα παίξω. Αυτό έγινε πριν από έξι περίπου χρόνια. Στη συνέχεια πήγαινα και παρακολουθούσα αγώνες, το ίδιο έκανα και από την τηλεόραση.
Έτσι σιγά σιγά σκέφτηκα ότι δε θα ήταν και κάτι το τρομερό να μπω σε ματς. Θυμάμαι ακόμα την πρώτη φορά και γελάω. Ήμουν σαν τροχονόμος με τη σημαία αριστερά – δεξιά! Ήταν ένας αγώνας στη Β’ κατηγορία τοπικού σε ματς Μελάμπων – Αγίας Γαλήνης.
Στο δεύτερο ματς άρχισα να μπαίνω στο κλίμα και έπαιζα περισσότερα ματς. Ώσπου ήρθε η 3η χρονιά βγήκα πρώτη σε συμμέτοχη παιχνιδιών στο σύνδεσμο μας!
Ποιον Έλληνα διαιτητή ξεχωρίζεις;
Κοίταξε, πιστεύω ότι ο Τάσος Κάκος είναι πολύ καλός διαιτητής και μπορεί επίσης με την εικόνα του να επιβληθεί στο γήπεδο. Και ο δικός μας ο Μιχάλης Βοσκάκης είναι πολύ καλός, αλλά πρέπει να πάρει μερικά κιλά, θα τον πάρει σε λίγο ο άνεμος (γέλια). Αστειεύομαι, ο Μιχάλης είναι πραγματικά ένας διαιτητής με ικανότητες.
Ο προβιβασμός του Βοσκάκη στη Super League θα βοηθήσει περαιτέρω τη Ρεθυμνιώτικη διαιτησία;
Ήδη την έχει βοηθήσει, γιατί και ο Γιώργος Ι. Σταυρουλάκης που είναι βοηθός στη Football League θα πάει καλά, ενώ και ο συνονόματος του στη Δ’ Εθνική έχει βλέψεις και ικανότητες για να μεταπηδήσει στη Γ’ Εθνική.
Προσωπικά, εγώ δεν βλέπω να ανεβαίνω πλέον, γιατί πέρυσι αδικήθηκα στα τεστ και απογοητεύτηκα πολύ, δεν ξέρω αν θα βρω το κουράγιο να το επιχειρήσω ξανά.
Υπάρχουν γενικά πολλά παιδιά που αξίζουν και μαζί με τη βοήθεια του συνδέσμου, έχουμε και τη βοήθεια της ΕΠΣ Ρεθύμνου που είναι δίπλα μας και συνέβαλλε έτσι ώστε να αναδειχθούν τα ικανά μέλη του Συνδέσμου.
Το Ρέθυμνο δε θα μπορούσε να μην έχει κρούσματα βίας στο τοπικό του ποδόσφαιρο. Ως άτομο που συμμετέχει και έχει άμεση εικόνα, πως θα μπορέσουν αυτά τα κρούσματα να ελαχιστοποιηθούν;
Πιστεύω ότι πρώτα από όλα θα πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία και εμείς ως διαιτητές. Δε μπορεί να συμβαίνουν κρούσματα βίας, απαράδεκτες συμπεριφορές από ποδοσφαιριστές και παράγοντες και να μην αναγράφονται στο φύλλο αγώνα. Θα πρέπει να τα καταγράφουμε για να μπορεί μετά το αρμόδιο όργανο να πάρει τις πειθαρχικές αποφάσεις.
Επίσης, δε πρέπει ένα λάθος να καλύπτεται με ένα άλλο λάθος κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Αυτό είναι μια λάθος νοοτροπία που δε βοηθά.
Πιστεύεις ότι, εάν ένας διαιτητής ή ένας βοηθός δεν πάει καλά σε συνεχόμενα ματς, θα πρέπει να αποσύρεται για ένα μικρό χρονικό διάστημα;
Ναι, πρέπει να το επιδιώκει και ο ίδιος. Εμείς πλέον έχουμε και παρατηρητές στα παιχνίδια που βλέπουν αν κάποιοι από εμάς δεν είναι σε καλή κατάσταση. Σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να καθαρίσει το μυαλό, να ξεκουραστείς, να ηρεμήσεις εάν έχει γίνει εις βάρος σου κάποιο περιστατικό και μετά από λίγο διάστημα να συμμετέχεις ξανά.
Έχεις ακούσει πολλά ως βοηθός, ενώ επίσης, βρίσκεσαι και σε χωράφια που κάποιοι αυθαίρετα τα θεωρούν ως αντρικά. Πώς αντέχεις όλη αυτή την πολλαπλάσια πίεση που δέχεσαι, σε σχέση με τους άνδρες συναδέλφους σου;
Στην αρχή με δέχτηκαν θερμά, αλλά στη συνέχεια άλλαξε το τροπάριο. Μπορεί να με βρίσουν σε κάποιο παιχνίδι, αλλά επίσης με φλερτάρουν κιόλας ή μου δίνουν χαρτάκια με τα τηλέφωνα τους (γέλια)! Επίσης στα αποδυτήρια όταν υπογράφουν το φύλλο αγώνα με ρωτούν καμιά φορά αν θα βγω μετά!
Αλλά υπάρχουν και οι δύσκολες στιγμές. Δε θα ξεχάσω πριν από μερικά χρόνια όταν ήμουν βοηθός στο γήπεδο του Ηροδότου. Η κερκίδα ήταν γεμάτη κόσμο και σε κάποιο σημείο του παιχνιδιού με έβριζε όλο, μα όλο το γήπεδο! Τότε είπα στον εαυτό μου: “Ελένη, κάνε υπομονή να τελειώσει το ματς να φύγεις απο εδώ”. Τότε ήταν ίσως η μοναδική φορά που έφυγα από το γήπεδο με τη στολή. Θυμάμαι τότε ο Ηρόδοτος έχασε με μια φάση που άφησα και εγώ και τελικά με δικαίωσε η κάμερα. Τότε μου έλεγαν διάφοροι ότι κακώς άφησα τη φάση. Στεναχωρήθηκα πάρα πολύ τότε.
Ποια είναι η καλύτερη στιγμή στην καριέρα σου;
Η στιγμή που ο κόσμος με βράβευσε στα ετήσια ποδοσφαιρικά βραβεία. Δεν το περίμενα με τίποτα. Βρέθηκα εντελώς απροετοίμαστη και συγκινήθηκα. Επίσης η χρονιά που βγήκα πρώτη σε παιχνίδια ήταν πολύ σημαντική για μένα
Τι θα συμβούλευες τα νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με αυτό που ήδη κάνεις;
Να μη φοβούνται! Εάν παίζουν και ποδόσφαιρο είναι πιο εύκολο, αλλά χρειάζεται να διαβάσουν κιόλας για να μάθουν κάποιους κανονισμούς.
Σε έχουν πλησιάσει πριν από ματς για να βοηθήσεις μία ομάδα;
Ναι παλιότερα, όταν ξεκινούσα! Αλλά πριν γίνει η όποια πρόταση, το ξέκοψα με τον τρόπο μου. Δε θα μπορούσα ποτέ να το κάνω αυτό, θα σταματούσα και θα πήγαινα σπίτι μου. Δε θα τα είχα μετά καλά με τον εαυτό μου
Ποιοι ποδοσφαιριστές είναι …ομορφόπαιδα;
Σαν ποδοσφαιριστής μου αρέσει ο Νίνης! Αλλά οι Τζόρβας και Νικοπολίδης είναι ωραία παιδιά!
Αλήθεια θα μπορέσουμε ποτέ να βγάλουμε από το μυαλό μας ότι το ποδόσφαιρο είναι ανδρικό σπορ, στο οποίο μπορούν να συμμετέχουν και γυναίκες στη διαιτησία;
Είναι πάρα πολύ δύσκολο, Στο εξωτερικό κάνουν βήματα μπροστά, αλλά εμείς έχουμε μείνει πάρα πολύ πίσω. Μας βλέπουν σαν κατώτερες. Όπου στην Ελλάδα “καταπατούμε” το αντρικό “χωράφι” τότε μας επιτίθενται. Έχουμε μετά από αυτά και εμείς σαν γυναίκες προκατάληψη και μόνο με σωστή διαπαιδαγώγηση θα αλλάξει αυτό.