Η πρώτη επιδίωξη ενός θεατρικού εργαστηρίου ή ενός θεατρόφιλου κοινού που φιλοδοξεί
να κάνει σπουδαίες παραστάσεις και να βιώσει μεγάλα συναισθήματα είναι να εξασφαλίσει νέους ανθρώπους, νέους εκκολαπτόμενους ηθοποιούς με ταλέντο. Τι είναι όμως τελικά το ταλέντο και τι σημαίνει ηθοποιός; Η μαγεία πάνω στη σκηνή, το κλάμα ή το γέλιο με όλο μας το γέλιο ακόμη και αν υπάρχει θλίψη στο έργο είναι αισθήματα που αν μη τι άλλο ένας άνθρωπος που έχει το κάτι παραπάνω μπορεί να το προσφέρει στο θεατή του. Τέτοιους μεγάλους ηθοποιούς ψάχνουμε! Είχα την τιμή να συνομιλήσω με τρία ταλαντούχα παιδιά, τρεις νεαρούς φοιτητές που η αγάπη τους και το πάθος τους για το θέατρο είναι κάτι που με συγκλόνισαν. Όλοι τους λίγο πριν το μεγάλο τους βήμα(εθνικό θέατρο ή κάποια άλλη μεγάλη σχολή) παλεύουν στις πρόβες και στα θεατρικά εργαστήρια. Για να γνωρίσει κάποιος την ουσιαστική και αληθινή πλευρά ενός καλλιτέχνη οφείλει να μάθει τις αγωνίες, τους φόβους, το τι τον κάνει να γελάει μέχρι δακρύων στις πρόβες, τα στιγμιότυπα από τα παρασκήνια και τα όνειρα του για το μέλλον. Ο Γιάννης, η Πέγκυ και η Αγγέλα μοιράζονται στιγμές από τα όνειρα και τις φιλοδοξίες νέων ανθρώπων που έχουν να προσφέρουν πολλά στο σανίδι.
Ο Γιάννης Μπλέτας είναι ένας 20χρονος φοιτητής φιλολογίας στο Ρέθυμνο. Κάνει δύο πολύ επιτυχημένες ραδιοφωνικές εκπομπές σε μεγάλο σταθμό της πόλης της Κρήτης και ασχολείται με την υποκριτική. Παρακολουθεί μαθήματα σε θεατρικό εργαστήρι ενώ έχει στο βιογραφικό του ενδιαφέρουσες και σπουδαίες παραστάσεις και θεατρικές συνεργασίες.
Από φοιτητής φιλολογίας και επιτυχημένος ραδιοφωνικός παραγωγός πλέον είσαι και ηθοποιός. Τι ωθεί ένα νέο άνθρωπο να βγει στο σανίδι, πως μπήκε στο αίμα σου το μικρόβιο της υποκριτικής;
Γιάννης Μπλέτας: Να σου πω την αλήθεια, εάν με ρωτούσες όταν ήμουν μικρός ,με τι θα ήθελα να ασχοληθώ, δε θα σου έλεγα τίποτα απ όλα αυτά…Το μικρόβιο, όπως το αποκαλείς, το ανακάλυψα εντελώς τυχαία, όταν μου ζητήθηκε να συμμετάσχω σε μια ερασιτεχνική σχολική παράσταση. Τότε κατάλαβα ότι μου άρεσε πάρα πολύ. Μου άρεσε να εκτίθεμαι μπροστά στα μάτια του κόσμου και να βάζω πολλά προσωπικά στοιχεία δικά μου , ως Γιάννης σε κάθε ρόλο που ερμήνευα. Αυτό είναι νομίζω το μαγικό με την υποκριτική ,όταν πρέπει να μπεις δηλαδή στο πετσί του κάθε ρόλου.. Αλλά το ταξίδι και η προετοιμασία που κάνεις μέχρι να φτάσεις στο σημείο αυτό είναι το ζουμί του όλου θέματος.. Γνωρίζεις πτυχές του εαυτού σου που πριν δεν ήξερες…Πάντως σίγουρα δεν ήμουν από τα παιδάκια τα οποία, όταν τα ρωτάς με τι θέλεις να ασχοληθείς θα σου πουν, είτε ηθοποιός είτε τραγουδιστής και μικρός διοργάνωνα στη γειτονιά μου και συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις πάντα ,από τη μεριά ενός μικρού παιδιού…Εάν ένας νέος άνθρωπος νιώσει ότι θέλει να το κάνει τότε πρέπει να το προσπαθήσει και μετά είναι στην κρίση του εάν θελήσει να το συνεχίσει ή όχι…
Ονειρεύεσαι μια μακρόχρονη πορεία στο χώρο της υποκριτικής; Είσαι πιο πολύ ηθοποιός, ραδιοφωνικός παραγωγός ή φιλόλογος;
Γιάννης Μπλέτας: Η υποκριτική για μένα είναι πιο πάνω απ όλα. Είναι κάτι που με μαγεύει και με ταξιδεύει.. Με κάνει να εκφράζομαι πιο εύκολα και με βοηθάει πολύ και στην καθημερινή μου ζωή. Ωστόσο ο κορεσμός του επαγγέλματος με έκανε να στραφώ και σε άλλες δραστηριότητες ,όπως ας πούμε το ραδιόφωνο και το πανεπιστήμιο μου. Δε σου κρύβω ότι οι δικοί με πιέζουν, με την καλή έννοια πάντα, να ασχολούμαι πρωτίστως με τη σχολή μου και μετά με όλα τ’άλλα, γνωρίζοντας καλά το ποσοστό δυσκολίας στην αγορά εργασίας σήμερα.. Νομίζω ότι το επάγγελμα του ηθοποιού έχει κλείσει στις μέρες μας..Υπάρχουν πάρα πολλοί καλοί ηθοποιοί που βρίσκονται στην αφάνεια, αυτό ωστόσο δε σημαίνει ότι πρέπει να σταματάμε να προσπαθούμε…Έχω να μάθω σίγουρα πολλά πράγματα ακόμα.. Πιστεύω ότι οι όλες που οι ασχολίες συνδυάζονται μεταξύ τους.. Σε κάθε ασχολία βάζω στοιχεία της άλλης, με αποτέλεσμα να εμπλουτίζονται ακόμα περισσότερο.. Θέλω να πιστεύω ότι είμαι εξίσου καλός σε όλα.. Και στην υποκριτική και στο ραδιόφωνο και στο Πανεπιστήμιο μου.. Το μακροχρόνιο πάντως είναι σχετικό.. Θέλω πάνω απ όλα όσον αφορά την υποκριτική, να δουλεύω πολύ γιατί έχω πολύ διάθεση και όρεξη έτσι ώστε χρόνο με το χρόνο να ανεβαίνω και ένα σκαλί στη μεγάλη σκάλα που λέμε είτε Υποκριτική είτε κάτι άλλο..
Το ταλέντο για σένα είναι θέμα άστρου ή επίμονης δουλειάς;
Γιάννης Μπλέτας: Ταλέντο νομίζω ότι έχουμε λίγο πολλοί όλοι οι άνθρωποι, σε διαφορετικούς τομείς ο καθένας.. Θεωρώ ότι είμαστε πλασμένοι με ένα ταλέντο λίγο πολύ όλοι μας.. Άλλος στο τραγούδι ας πούμε, άλλος μπορεί να είναι πολύ καλός κηπουρός. Το θέμα είναι να φτάσεις στο σημείο της ζωής σου, να το ανακαλύψεις. Και συνήθως αυτό γίνεται τυχαία….Οι δουλειά είναι νομίζω εκείνο που σε κάνει να ξεχωρίζεις ακόμα πιο πολύ…Σίγουρα το άστρο σε μερικούς είναι περισσότερο ανεπτυγμένο. Το θέμα είναι να το καλλιεργήσεις και να δουλέψεις σκληρά όσο ανεπτυγμένο κι αν είναι .Είμαι σίγουρος ότι όταν κάποιος δουλεύει με μεράκι και σκληρά τότε όλοι του οι κόποι ανταμείβονται…Ωστόσο δεν είναι λίγοι εκείνοι οι άνθρωποι που χωρίς ιδιαίτερη δουλειά και χωρίς να έχουν πάει σε κάποια δραματική σχολή, έχουν γράψει ιστορία.. Αυτά είναι τα ταλέντα της χώρας μας…Πιστεύω ότι όλοι μέσα μας έχουμε κάποιο κρυφό ταλέντο, απλά πρέπει να το αφήσουμε να βγει και να μη φοβόμαστε πάνω απ όλα το τί θα πουν οι άλλοι.. Άλλωστε ο φόβος είναι το μοναδικό εμπόδιο της επιτυχίας.
Ως νέος άνθρωπος και εν δυνάμει ηθοποιός ποια είναι η δική σου σχέση με το θέατρο; Διαβάζεις, παρακολουθείς , ασχολείσαι και πέραν του θεατρικού εργαστηρίου;
Γιάννης Μπλέτας: Όσο μπορώ και εγώ και όσο μου επιτρέπουν οι δραστηριότητες μου, παρακολουθώ θέατρο και νομίζω ότι αν δε μπορείς να γίνεις ένας καλός ηθοποιός παρακολουθώντας μαθήματα σε θεατρικά εργαστήρια μπορείς να γίνεις πολύ καλός θεατής..Και θα παρακολουθήσω θεατρικές παραστάσεις, ακόμα κι αν δεν έχω ακούσει καλά λόγια, και θα πάρω κάποια εξωσχολικά βιβλία που αφορούν το θέατρο και θα ενημερωθώ για τα θεατρικά νέα και για τις παραστάσεις μέσω του διαδικτύου…Σίγουρα επειδή ζούμε στην επαρχία τα πράγματα είναι κάπως πιο περιορισμένα.. Σίγουρα στην πρωτεύουσα τα πράγματα είναι αλλιώς.. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι θα πρέπει να σταματήσουμε να το κυνηγάμε.. Μπορώ να σου πω ότι πλέον το θέατρο το συναντώ καθημερινά στη ζωή μου. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε αυτό που λένε όλοι. Όλοι είμαστε πρωταγωνιστές της δικής μας παράστασης.. Της παράστασης της ζωής μας…Το θέμα είναι κατά πόσο μπορούμε να επιβιώσουμε μετά το πέσιμο της αυλαίας…Είναι καλό να στηρίζουμε νέα άτομα που προσπαθούν για κάτι ,είτε είναι θέατρο, είτε είναι τραγούδι ,είτε είναι δημοσιογραφία όπως είναι αυτό που κάνεις εσύ φίλε Βάιε!
Η Πέγκυ Παπανικολάου είναι 21 ετών και είναι φοιτήτρια Αρχιτεκτονικής στην Ιταλία. Παράλληλα φοιτά και στη σχολή υποκριτικής Articolare και λαμβάνει μέρος σε θεατρικές παραστάσεις. Αν και βρίσκεται σε ένα ξένο περιβάλλον κατάφερε να ανελιχτεί και μας μεταφέρει τις εμπειρίες της.
Είσαι φοιτήτρια της αρχιτεκτονικής στην Ιταλία και ασχολείσαι με θεατρικές παραστάσεις. Πως στράφηκες στο θέατρο εκεί, περιέγραψε μου το κλίμα που επικρατεί;
Πέγκυ Παπανικολάου: Είμαι πολύ τυχερή που καταφέρνω και σπουδάζω πάνω στο αντικείμενο που με ενδιαφέρει…Οι συνθήκες στην Ελλάδα μου μας θέλουν όλους να σπουδάζουμε και που η υποκριτική είναι δύσκολος κλάδος δεν με βοήθησε να το ακόλουθης νωρίτερα. Ευτυχώς που εδώ στην Ιταλία σε ένα μικρό μέρος υπάρχει μια τέτοια σχολή θεάτρου που μου δίνει την δυνατότητα να πάρω ένα δείγμα για την τέχνη αυτή. Πάντα πίστευα ότι οι ηθοποιοί είναι οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι, μπορούν να κάνουν τα πάντα ακόμη και χωρίς αναστολές. Με λίγα λόγια να ζήσουν ένα παραμύθι. Στην σχολή το κλίμα είναι υπέροχο. Είμαστε σαν οικογενεια, εχουμε δεθεί υπερβολικά και η βοήθεια από τον έναν στον άλλον είναι προφανης. Το κλίμα είναι αρκετά καλό και αστείο, αρκεί να σου αναφέρω ένα σκηνικό της τελευταίας παράστασης. .Η αλήθεια είναι ότι ο χρόνος που είχα να βγω από την πρώτη σκηνή στην δεύτερη ήταν απειροελάχιστος για να αλλάξω από άντρα σε γυναικείου φώναζαν και αναγκάστηκα να βγω με τα εσώρουχα. Ευτυχώς ήταν συμβατό με την περίσταση…..Τα παιδια ακόμη με πειραζουν! Ειμαι πολύ τυχερή που έχω γνωρίσει ανθρώπους πρόθυμους να με βοηθησουν, ανθρωπους με μεράκι για το θέατρο που κάθε μέρα μου μαθαίνουν κάτι καινούριο.
Είναι δύσκολο για έναν ηθοποιό να μην παίζει στη μητρική του γλωσσά?
Πέγκυ Παπανικολάου: Είναι λογικό η υποκριτική σε μια διαφορετική γλωσσά από τη μητρική να είναι δυσκολότερη, αν σκεφτεί κάνεις ότι το να αποτυπώσεις το συναίσθημα της λέξης του κειμένου είναι ήδη δύσκολο στη μητρική γλωσσά πόσο μάλλον σε κάποια διαφορετική. Νομίζω όμως ότι αυτό είναι και μεγαλύτερη πρόκληση για μένα να μπορώ να υποκριθώ ένα ρολό εξίσου καλά σε μια άλλη γλωσσά…Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι απαραίτητα καλή αλλά μάλλον ότι μου αρέσει να δουλεύω. Δεν έχω ζήσει το θέατρο στην Ελλάδα για να μπορώ να πω πόσο διαφέρει. Το άσχημο που έχω νιώσει είναι ότι αν και 3 χρόνια άδω δεν έχω καταφέρει και δεν ξέρω αν θα πτυχή να έχω την προφορά των Ιταλών, αυτό ναι ίσως με ενοχλεί που καταλαβαίνουν αμέσως ότι είμαι ξενη. Απο αυτό και μάλλον και από το όνομα μου! Νομιζω όμως ότι για κάποιον που θέλει να ασχοληθεί με το θέατρο και έχει αποφασίσει να δουλέψει σκληρά γι αυτοί διαφορετική γλωσσά δεν αποτελεί εμπόδιο για την έκφραση των συναισθημάτων.
Αν δεν γίνεις πρώτο όνομα θα τα παρατήσεις;
Πέγκυ Παπανικολάου: Το θέατρο για μένα είναι όνειρο ζωής, το πλεονέκτημα του να βρίσκεσαι πάνω στην σκηνή είναι απίστευτα μεγάλη ανταμοιβή, για να μπορέσω να σταματήσω. Αυτό που κανένας ηθοποιός αν θέλει να θεωρείται καλός δεν τον ενδιαφέρει μονό να διαφημιστεί η να γίνει το πρώτο όνομα. Επάνω στην σκηνή τα συναισθήματα είναι απερίγραπτα, κάνεις άνθρωπος δεν μπορεί να κατανοήσει τον παλμό του χειροκροτήματος από το κοινό αν δεν τον έχει ζήσει. Σαφώς για να φάνω ειλικρινής δεν γίνεσαι ηθοποιός για να μην σε μάθει κάνεις .Δεν πιστεύω να υπάρχει κάποιος από τον κλάδο που να μην τον ενδιαφέρει η αναγνώριση. Σίγουρα θα μου άρεσε να γίνω αγαπητή σε ένα μεγάλο ποσοστό του κοινού αλλά όχι απαραίτητα το πρώτο όνομα. Υπάρχουν μεγάλα ονόματα που μπορώ να πω ότι δεν τα ζηλεύω για τις επιλογές τους και για τον τρόπο που έγιναν γνωστα, καθως και αλλά τα οποία εκτιμώ και τα «ζηλεύω» για την πορεία τους.
Η Αγγελική Γούσγουλα είναι μια 21 ετών φοιτήτρια φιλοσοφικής και παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα σε γνωστό θεατρικό εργαστήρι στη Πόλη του Ρεθύμνου. Ταλαντούχα αν και λιγομίλητη μας μιλά για το θέατρο και τις εμπειρίες της.
Γιατί ασχολήθηκες με το θέατρο και το θεατρικό εργαστήρι;
Αγγελική Γούσγουλα: Η ενασχόληση μου με το θέατρο είχε ξεκινήσει ήδη από τα σχολικά μου χρόνια, οπότε νομίζω ότι ήταν κάτι το αναπόφευκτο να συνεχίσω και κατά την διάρκεια των φοιτητικών μου χρόνων να έχω κάποια επαφή με το θέατρο. Το θέατρο είναι κάτι που μου αρέσει πολύ. Δεν μπορώ να σου εξηγήσω ακριβώς το γιατί απλά νομίζω ότι είναι το μόνο πράγμα που σου προσφέρει την δυνατότητα να έχεις πολλές εναλλαγές σε χαρακτήρες και συναισθήματα. Μπορείς να είσαι πολλά πρόσωπα χωρίς να έχεις καμία σχέση στην πραγματική σου ζωή με αυτά. Αυτό νομίζω ότι είναι και εκείνο το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που μου “τράβηξε” το ενδιαφέρον…Τώρα όσον αφορά το θεατρικό εργαστήρι απλά προέκυψε ως μια διέξοδος. Σίγουρα όμως υπάρχουν και πολλές άλλες επιλογές για κάποιον που ενδιαφέρεται.
θα παρότρυνες και άλλους φοιτητές να ασχοληθούν με την υποκριτική; Θέλει να έχει κάποιος κάτι ξεχωριστό για να ασχοληθεί;
Αγγελική Γούσγουλα: Φυσικά και θα παρότρυνα κάποιον να ασχοληθεί με την υποκριτική. Ακόμα και αν κάποιος δεν ενδιαφέρεται άμεσα, αξίζει νομίζω τον κόπο έστω μια δοκιμή. Όσο για κάτι το ξεχωριστό δεν νομίζω ότι χρειάζεται κάτι το ιδιαίτερο. Το μόνο που χρειάζεται είναι θέληση, όρεξη και πολύ αγάπη γι αυτό που κάνεις.
Υπάρχουν αρκετές ευκαιρίες να ασχοληθεί ένας άνθρωπος με αυτά τα πράγματα στο Ρέθυμνο;
Αγγελική Γούσγουλα: Ναι, θα έλεγα ότι στο Ρέθυμνο προσφέρονται αρκετές ευκαιρίες για κάποιον που θέλει να ασχοληθεί με το θέατρο αλλά και γενικότερα με πολιτιστικά. Απλά ο κάθε φοιτητής θα ήταν καλό να επιλέξει το εργαστήρι ή την ομάδα που του ταιριάζει περισσότερο.
Βάιος Ντάφος-Φοιτητής Φιλολογίας