Του Πέτρου Λυραντωνάκη
Όσοι από εμάς είμαστε γύρω στα 30 ή και μεγαλύτεροι είχαμε την τύχη να προλάβουμε μια εποχή κατά την οποίαν εκδίδονταν πολλά θεωρούμενα ως «παιδικά» περιοδικά. Ένα από αυτά που ξεχώριζαν ήταν ο «Κόναν», που εξέδιδε τότε στην Ελλάδα η «Κόμπρα Πρες». Ο τίτλος του αμερικάνικου πρωτοτύπου ήταν « The Savage Sword of Conan». Τα εξώφυλλα που σχεδίαζαν ζωγράφοι όπως ο Bob Larkin, Joe Jusko κλπ είχαν επική θεματολογία του Κιμμέριου ήρωα Κόναν, ενώ τις ιστορίες σχεδίαζαν καλλιτέχνες που άφησαν εποχή και θεωρούνται πλέον κλασικοί, όπως ο John Buscema, Jim Starlin, Barry Windsor-Smith και άλλοι. Ο Κόναν υπήρξε λογοτεχνική δημιουργία του Robert Ervin Howard (1906 – 1936). O Howard θεωρείται ο «πατέρας» της θεματολογίας «sword and sorcery». Ο ίδιος αρνείται την έννοια της προόδου και δέχεται την ιδέα της κυκλικότητας της ιστορίας. Για αυτόν η φασή του πολιτισμού αποτελεί ένα διάλειμμα και η βαρβαρότητα είναι η φυσική κατάσταση του ανθρώπου. Ο πολιτισμός φέρει μέσα του το σπόρο της διαφθοράς, της ηθικής κατάπτωσης και τελικά της παρακμής. Αυτός που φέρει το χτύπημα και καταστρέφει την παλαιά παρακμιακή τάξη πραγμάτων είναι ο βάρβαρος. Ο βάρβαρος είναι ταυτόχρονα και ο σπορέας του νέου πολιτισμού. Ένας τέτοιος χαρακτήρας είναι και ο Κόναν. Με ένα απλό, αλλά ειλικρινές, αξιακό κώδικα και μια επίσης απλή θρησκεία όπου απουσιάζει κάθε περίπλοκη θεολογία ο Κόναν «ανακαλύπτει» τον πολιτισμένο κόσμο. Ένα κόσμο με σύνθετες κοινωνικές δομές, σκοτεινές δαιμονικές λατρείες, χυδαίο υλισμό. Τσαρλατάνοι ιερείς, τοκογλύφοι, τύραννοι, άνθρωποι γενικά που θεωρούνται αυθεντίες ή ιερά πρόσωπα, αντιμετωπίζουν τη «μόνη δικαιοσύνη» όπως την χαρακτήριζε ο Περικλής Γιαννόπουλος: το σπαθί! Και έχουν την ατυχία αυτό το σπαθί να το κρατάει το χέρι του Κόναν! 
Conan the Destroyer 1971
Αν αναφέρουμε όλα τα παραπάνω ως εισαγωγή, είναι για να επισημάνουμε, πως τον κόσμο αυτόν ζωντάνεψε μπροστά στα μάτια μας ο Frank Frazetta! Αν κάποιος διαμόρφωσε την εικόνα του Κόναν όπως την έχουμε στο μυαλό μας, είναι αυτός. Δεν ξέρω αν θα έπρεπε να τον αποκαλέσουμε καλλιτέχνη ή μύστη, μια και μέσω του έργου του μας αποκαλύπτεται ένας κόσμος ανώτερος, ένα αρχετυπικό σύμπαν που μας είναι γνώριμο μέσα από τα έπη, τις μυθολογίες, τις λαϊκές παραδόσεις και τα τραγούδια του προχριστιανικού κόσμου, στοιχεία του οποίου επεβίωσαν με διάφορες μορφές έως τις μέρες μας. Και προσέξτε τη χτυπητή αντίθεση των «αρχαϊκών» αυτών στοιχείων και ιδεών που συναντούμε στις παραδόσεις αυτές και ζωντανεύει μπροστά στα μάτια μας ο Frazetta με τις σημερινές κυρίαρχες ιδέες. Ο σημερινός άνθρωπος που έχει νοσήσει από τις διάφορες ιδεολογικές υλιστικές πνευματικές πανούκλες , την «πολιτική ορθότητα», που εξυμνεί τον εθνικό καραπαζοεισπρακτορισμό ως «υπέρβαση του εθνικισμού», που ονομάζει τον αγωνιστή «φανατικό», που κατανοεί την απολιτική – άβουλη αφασία ως «ανοιχτομυαλία» και λοιπά, δυσκολεύεται συχνά να «συντονιστεί» με αυτό τον ανώτερο κόσμο. Τι κρίμα που οι σημερινές κυρίαρχες ιδέες είναι ανίκανες να παρακινήσουν τον άνθρωπο για κάτι παραπάνω. Κανένας σημερινός ηγεμόνας του Δυτικού κόσμου, ο οποίος Δυτικός κόσμος ζει τη δύση της ιστορικής κυριαρχίας του, δε θα τραγουδηθεί για τα κατορθώματά του και κανένας υπήκοος της Δύσης δε θα πεθάνει για τη θρησκεία της δαιμονικής ελίτ που τον κυβερνά. Η μήπως φαντάζεστε κάποιον να είναι πρόθυμος να αγωνιστεί και να πεθάνει για το ισοζύγιο πληρωμών ή το έλλειμμα και την άνοδο του χρηματιστηρίου; Το αντίθετο, η ελίτ θυσιάζει κάθε μέρα τους υπηκόους της στο βωμό του Μαμωνά, ας σκεφτούμε μόνο πόσα εκατομμύρια καταναλωτές νοσούν και πεθαίνουν από τα προϊόντα βιασμού της φύσης που κατ’ ευφημισμόν ονομάζονται «τρόφιμα».
against the gods-1966
Έρχεται λοιπόν ο Frazetta και μας «συντονίζει» μέσα από τα έργα του με έναν άλλο κόσμο. Και αυτός είναι ο λόγος που τα έργα του είναι μυστηριωδώς «οικεία» ακόμα και σε κάποιον που τα βλέπει για πρώτη φορά. Δεν πρόκειται για έργα που απλά τα λες «ωραία», αλλά για πύλες προς άλλους κόσμους.
Δε θα αναλωθώ σε μεγάλες αναλύσεις για τα έργα του και την τεχνοτροπία κλπ. Θα αφήσω τα έργα να μιλήσουν μόνα τους.
Seven-Romans-1979
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, και από μικρός έδειξε το ταλέντο του. Στα πρώτα του βήματα στη ζωγραφική τον ενθάρρυνε η γιαγιά του. Ζωγράφιζε όπου έβρισκε, ακόμα και σε χαρτί τουαλέτας! Σε ηλικία μόλις 8 ετών μπήκε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μπρούκλιν, μια μικρή σχολή που διηύθυνε ο Michael Falanga. Το 1944, και σε ηλικία μόλις 15 ετών, μπήκε στο χώρο των κόμικς. Ας σημειωθεί πως τότε δε δινόταν πολύ σημασία στο ποιος είναι ο καλλιτέχνης και έτσι σήμερα πολλά κόμικς της περιόδου εκείνης ανήκουν σε αταύτιστους καλλιτέχνες. Από τη δεκαετία του 60 και μετά η φήμη του έφτασε έως τους παραγωγούς του Χόλυγουντ , οπότε και ξεκίνησε να σχεδιάζει διαφημιστικά πόστερ ταινιών. Παράλληλα σχεδίαζε εξώφυλλα βιβλίων ,ημερολόγια κλπ. Συνεργαζόταν επίσης με τη Warren publishing σχεδιάζοντας εξώφυλλα και κάποιες ιστορίες των περιοδικών Vampirella, Creepy και Eerie. Στην περίοδο εκείνη ανήκουν και οι περισσότεροι πίνακες με θέμα τον Κόναν. Για την ιστορία ας σημειωθεί, πως ένας από αυτούς τους πίνακες (Κόναν ο εκδικητής, 1968) FrankFrazetta-Conan-the-Avenger-1968 πωλήθηκε το 2009 έναντι ενός εκατομμυρίου δολαρίων. Πίνακες του χρησιμοποιήθηκαν επίσης από συγκροτήματα ως εξώφυλλα, όπως στο Except no mercy των Nazareth (1977). Ακόμα, η Τρίτη Μεραρχία του Αμερικάνικου στρατού υιοθέτησε ως «μασκότ» της τον Death Dealer. Πρόκειται για πίνακα που δεν απεικονίζει κάποιον γνωστό από κάπου χαρακτήρα, αντίθετα, με αφορμή τον πίνακα γράφτηκαν ιστορίες, ενώ απετέλεσε και μια από τις επιρροές του George Lucas για to Star Wars.
The Death Dealer I 1973
Στις αρχές της δεκαετίας του 80 ο Frazetta δημιούργησε ένα μουσείο με τα έργα του, όπου παράλληλα εκτίθονταν και έργα άλλων καλλιτεχνών. Από το 2000 και μετά αντιμετώπιζε διάφορα προβλήματα υγείας. Το 2006 η Image Comics κυκλοφόρησε μια σειρά κόμικς εμπνευσμένων από διάσημους παλαιούς πίνακές του. Οι πινάκες χρησιμοποιηθήκαν ως εξώφυλλα (αν και υπήρχαν και alternative covers άλλων καλλιτεχνών) και διάφοροι νεότεροι καλλιτέχνες ανέλαβαν να «διηγηθούν» τις ιστορίες. Το τελικό αποτέλεσμα έφερε την έγκριση του Frank Frazetta , γεγονός μεγάλης διαφημιστικής ισχύος για τους «μυημένους» στα κόμικς. πέθανε το 2010 από καρδιακή προσβολή σε νοσοκομείο της Φλόριντα..αταίριαστο τέλος για έναν ζωγράφο που ύμνησε τον Άρη…
The Death Dealer V-1989